نتایج جستجو

60468

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

6047

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی











متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
اسکوپوس
مرکز اطلاعات علمی SID
ریسرچگیت
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    19
  • صفحات: 

    137-148
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    86
  • دانلود: 

    22
چکیده: 

به منظور ارزیابی اثر تغییرات دما و تابش بر سرعت، مدت پر شدن دانه و وزن نهایی دانه شش رقم برنج با استفاده از تغییر در زمان نشاءکاری، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1392 در مزرعه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان انجام گرفت. کرت های اصلی به زمان های نشاءکاری 15 اردیبهشت، 30 اردیبهشت و 15 خرداد و کرت های فرعی به ارقام برنج (هاشمی، سنگ جو، علی کاظمی، درفک، خزر و گوهر) اختصاص یافت. نتایج نشان داد بیشترین وزن نهایی دانه در رقم گوهر به میزان 31.9 میلی گرم در 30 اردیبهشت و کمترین مقدار آن در رقم سنگ جو به میزان 20.4 میلی گرم در زمان 15 خرداد به دست آمد. بیشترین دوره موثر پر شدن دانه در 15 اردیبهشت در رقم گوهر به میزان 32.9 روز و کمترین مقدار آن در رقم هاشمی به میزان 13.9 روز حاصل گردید. بیشترین سرعت پر شدن دانه در رقم هاشمی به میزان 1.62 میلی گرم بر دانه در روز و کمترین مقدار آن برای رقم گوهر به میزان 0.92 میلی گرم بر دانه در روز به دست آمد. در این مطالعه همبستگی بالا و معنی داری بین مدت پر شدن دانه و وزن نهایی دانه به میزان 0.689 مشاهده شد. همبستگی مثبت و معنی داری بین دما و تابش تجمعی با وزن نهایی دانه نیز مشاهده گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان دهنده همبستگی مثبت و نقش مهم تر مدت پر شدن دانه نسبت به سرعت پر شدن دانه در وزن نهایی دانه است و تاریخ 15 اردیبهشت با توجه به شرایط مناسب دما و تابش در دوره پر شدن دانه و تاثیر مثبت آن روی وزن نهایی دانه، می تواند برای توصیه به کشاورزان مورد بررسی بیشتری قرار گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 86

دانلود 22 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

CHEN I.W. | WANG X.H.

نشریه: 

NATURE

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2000
  • دوره: 

    404
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    168-171
تعامل: 
  • استنادات: 

    315
  • بازدید: 

    8638
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 8638

دانلود 9195 استناد 315 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    1
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    60-70
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    169
  • دانلود: 

    23
چکیده: 

وزن نهایی دانه یکی از اجزا عملکرد دانه در گندم است که به سرعت و طول دوره فرایند پر شدن دانه وابسته است. درک فرایند پرشدن دانه ممکن است در برنامه های اصلاحی گندم برای افزایش عملکرد دانه و تولید ارقام زود رس سودمند باشد. این بررسی به منظور تعیین بهترین روش اندازه گیری یا مدل برآورد کننده سرعت و طول دوره پرشدن دانه 10 رقم گندم نان در سال زراعی 85 - 1384 در مزرعه آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی ده رقم گندم مشتمل بر یاواروس، چمران، کرخه، ویریناک، دز، کویر، سیمره، D79 - 15، S80 - 18،  S78 - 18توصیه شده مرکز تحقیقات کشاورزی استان خوزستان مبنی بر مناسب بودن کشت این ارقام در منطقه بودند. در این بررسی با استفاده از معادلات لجستیک، خطی و تکه ای پارامترهای مربوط به پرشدن دانه ارزیابی گردید. منحنی لجستیک برازش بهتری نسبت به دو مدل دیگر برای برآورد سرعت و طول دوره پر شدن دانه داشت، با توجه به نتایج، تجزیه واریانس صفات مورد بررسی نشان داد که ارقام مورد آزمایش از لحاظ سرعت و طول دوره پر شدن دانه اختلاف بسیار معنی داری (%>P1) داشتند ولی از نظر وزن نهایی دانه اختلاف بین ارقام معنی دار ((%>P5 بود. که حاکی از وجود تفاوت ژنتیکی ارقام مورد بررسی می باشد. همبستگی بین طول دوره پر شدن دانه و وزن نهایی دانه مثبت و کم بود. همبستگی فنوتیپی بین سرعت و طول دوره پر شدن دانه بسیار جزیی و ناچیز بود، که نشان دهنده عدم همبستگی ژنتیکی بین این صفات می باشد با این حال با آگاهی از عدم همبستگی ژنتیکی بین سرعت و طول دوره پر شدن دانه انتخاب همزمان برای افزایش سرعت پر شدن دانه و وزن نهایی دانه بدون افزایش طول دوره پر شدن دانه امکان پذیر است. مقایسه روشهای مختلف برآورد سرعت پرشدن دانه و طول دوره پرشدن دانه نشان داد که بین پدیده های فیزیولوژیک حاکم بر گیاه و نتایج حاصل از برازش معادله لجستیک رابطه منطقی تری وجود دارد و پس ازمعادله لجستیک، معادله خطی از این ویژگی برخوردار است. بنابراین جهت برآورد خصوصیات دوره موثر پرشدن دانه، برازش معادلات لجستیک و سپس خطی در مورد گیاه گندم توصیه می گردد.

آمار یکساله:  

بازدید 169

دانلود 23 استناد 0 مرجع 3
گارگاه ها آموزشی
نویسندگان: 

تدین محمودرضا | امام یحیی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    39
  • شماره: 

    1
  • صفحات: 

    99-112
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    161
  • دانلود: 

    20
چکیده: 

به منظور بررسی اثر آبیاری تکمیلی و نیتروژن بر وزن دانه، وزن حجمی و عملکرد دانه گندم تحت شرایط دیم و در سیستم آبیاری تکمیلی، پژوهشی مزرعه ای در قالب طرح آماری کرت های دو بار خرد شده در سال های زراعی 84-83 و 85-84 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز به اجرا درآمد. تیمار اصلی آبیاری در 5 سطح شامل: بدون آبیاری (دیم)، آبیاری در مراحل ساقه رفتن، غلاف رفتن، گلدهی و پر شدن دانه، تیمار فرعی شامل 2 رقم گندم به نام های آگوستا و فاین- 15 و تیمار فرعی فرعی شامل نیتروژن در 3 سطح صفر، 40 و 80 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج نشان داد که در هر دو سال آزمایش، بیشترین وزن هزار دانه و وزن حجمی دانه گندم از تیمار آبیاری تکمیلی در مرحله پر شدن دانه بدست آمد. بعلاوه، بیشترین وزن دانه و وزن حجمی دانه مربوط به تیمار 80 کیلوگرم نیتروژن در هکتار، در تیمارهای آبیاری تکمیلی و دیم بود. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که بین مقادیر مختلف نیتروژن و میزان آب دریافتی با وزن دانه و وزن حجمی دانه در تیمارهای آبیاری تکمیلی همبستگی زیادی وجود داشت. بیشترین عملکرد دانه در هر دو سال آزمایش، از تیمار آبیاری تکمیلی در مرحله ساقه رفتن و کمترین مقدار از تیمار دیم حاصل شد. آبیاری تکمیلی در مرحله ساقه رفتن در سال 84-83 و 85-84 منجر به افزایش عملکردی به ترتیب حدود 200 و 221 درصد، در مقایسه با تیمار دیم گردید. همچنین بیشترین عملکرد دانه از تیمار 80 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در تیمار آبیاری تکمیلی در مرحله ساقه رفتن و از رقم فاین -15 بدست آمد. بنابراین، آبیاری تکمیلی در مرحله حساس رشد گندم تاثیر بارزی بر عملکرد دانه ارقام گندم دیم دارد و در صورت تامین آب کافی و نیتروژن در دیمزارها می توان با یک آبیاری تکمیلی در زمان مناسب، عملکرد گندم دیم و نیز کیفیت دانه را بهبود بخشید.

آمار یکساله:  

بازدید 161

دانلود 20 استناد 0 مرجع 0
نشریه: 

تحقیقات غلات

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    3
  • صفحات: 

    307-321
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    935
  • دانلود: 

    258
چکیده: 

تغییر در زمان کاشت منجر به تغییر در فنولوژی گیاهی از جمله مرحله پر شدن دانه گندم می شود. در این آزمایش، اثر زمان های مختلف کاشت بر تغییرات روند پر شدن دانه ژنوتیپ های مختلف گندم نان در سال زراعی 92-1391 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی گنبد ارزیابی شد. عامل اول زمان کاشت شامل 11 آذر، 30 آذر، 19 دی، 8 بهمن و 28 بهمن ماه و عامل دوم پنج ژنوتیپ گندم شامل گنبد، کوهدشت، کریم، لاین 7 و لاین 16 بودند. اثر متقابل زمان کاشت × ژنوتیپ برای صفات سرعت پر شدن دانه، وزن نهایی دانه و دوره موثر پر شدن دانه معنی دار و برای عملکرد دانه غیرمعنی دار بود. تاخیر در کاشت، میانگین عملکرد دانه را در ژنوتیپ های گندم کاهش داد. بیشترین عملکرد دانه در زمان کاشت اول و کمترین آن در زمان کاشت پنجم حاصل شد. بیشترین میانگین عملکرد دانه در رقم کریم و کمترین آن مربوط به رقم گنبد بود. با تاخیر در کاشت سرعت پر شدن دانه ژنوتیپ های گندم تا زمان کاشت چهارم افزایش یافت و پس از آن در بیشتر ژنوتیپ ها به علت مواجه شدن با افزایش دما و افت رطوبت، کاهش شدیدی نشان داد. بیشترین سرعت پر شدن دانه در زمان کاشت چهارم در ژنوتیپ کوهدشت به میزان 1.93 میلی گرم در روز و کمترین مقدار در زمان کاشت پنجم در رقم گنبد به مقدار 1.32 میلی گرم در روز مشاهده شد. بیشترین و کمترین تغییرات این صفت از زمان کاشت اول تا زمان کاشت پنجم به ترتیب مربوط به رقم کوهدشت با افزایش 0.46 میلی گرم در روز و رقم گنبد با افزایش 0.14 میلی گرم در روز بود. در اثر تاخیر در کاشت، طول دوره موثر پر شدن دانه ژنوتیپ ها از 35.3 روز به 18.3 روز کاهش یافت. حداکثر وزن نهایی دانه ژنوتیپ ها نیز در زمان های مختلف کاشت از 54.1 میلی گرم به 29.5 میلی گرم کاهش نشان داد، به طوری که بیشترین و کمترین کاهش به ترتیب مربوط به رقم گنبد (19.4 میلی گرم) و رقم کریم با کاهش 13.2 میلی گرم بود. به ازای هر درجه افزایش دمای محیط در زمان کاشت پنجم نسبت به زمان کاشت اول در مرحله پر شدن دانه، طول این دوره 4.1 روز کاهش نشان داد و میانگین عملکرد دانه ژنوتیپ ها به ازای هر روز تاخیر در کاشت به مقدار 51 کیلوگرم در هکتار کاهش یافت. نتایج این آزمایش نشان دهنده واکنش های متفاوت ژنوتیپ های گندم مورد ارزیابی به شرایط محیطی در مرحله پر شدن دانه بود. به نظر می رسد که می توان از این موضوع در شناسایی و انتخاب ژرم پلاسم های مناسب برای برنامه های اصلاحی گندم در شرایط دیم منطقه گنبد بهره برداری کرد.

آمار یکساله:  

بازدید 935

دانلود 258 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    2
  • صفحات: 

    0-0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    627
  • دانلود: 

    179
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 627

دانلود 179 استناد 0 مرجع 0
strs
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1392
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    38
  • صفحات: 

    127-137
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    769
  • دانلود: 

    212
چکیده: 

نوع فرایند خشک شدن، درجه حرارت خشک شدن و محتوای رطوبت نهایی دانه عواملی هستند که بر استحکام دانه در نتیجه بر ضایعات حاصل از تبدیل تاثیر می گذارند. در این تحقیق اثر درجه حرارت خشک کردن در دوسطح شامل (40 و 60oC)، محتوای رطوبت نهایی دانه در چهار سطح شامل (8، 10، 12 و %14 w.b.) بر روی ضایعات حاصل از تبدیل سه رقم برنج شامل (حسنی، هاشمی و علی کاظمی) متداول در استان گیلان مورد بررسی قرار گرفت. تبدیل نمونه ها بوسیله پوست کن غلتک لاستیکی و سفید کن سایشی آزمایشگاهی انجام پذیرفت. نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که رقم حسنی با اختلاف معنی دار (با میانگین 12.27%) دارای کمترین ضایعات پوست گیری نسبت به ارقام هاشمی (با میانگین 15.32%) و علی کاظمی (با میانگین 15.86%) می باشد. با افزایش درجه حرارت خشک کردن از 40 به 60oC، میانگین ضایعات پوست گیری بطور معنی دار از مقدار 11.624 به 17.64%، افزایش یافت. افزایش محتوای رطوبت دانه از 8 الی %14 w.b. باعث کاهش معنی دار میانگین ضایعات پوست گیری از 20.83% به 8.64% شد. در بین ارقام مورد آزمایش، رقم هاشمی از کمترین ضایعات سفید کنی (21.05%) و حسنی از بیشترین مقدار ضایعات سفید کنی (30.21%) برخوردار بوده است. کاهش درجه حرارت خشک کنی از 60oC به 40oC، باعث کاهش معنی دار میانگین ضایعات سفید کنی از مقدار 31.33 به 19.69% شده است. افزایش محتوای رطوبت نهایی خشک کردن دانه از 8 الی %14 w.b.، باعث کاهش معنی دار ضایعات سفیدکنی دانه از 30.84% به 19.59% شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 769

دانلود 212 استناد 0 مرجع 0
نویسندگان: 

مرادی محمد | معتمدی محمد

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1389
  • دوره: 

    2
  • شماره: 

    4
  • صفحات: 

    37-43
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1818
  • دانلود: 

    533
چکیده: 

وزن نهایی دانه یکی از اجزای عملکرد دانه در گندم است که به سرعت و طول دوره پرشدن آن وابسته است. درک فرایند پرشدن دانه ممکن است در برنامه های اصلاحی گندم برای افزایش عملکرد دانه و تولید ارقام مورد نظر سودمند باشد. این بررسی به منظور تعیین بهترین روش اندازه گیری یا مدل برآورد کننده سرعت و طول دوره پرشدن دانه و تعیین روابط همبستگی بین سرعت و طول دوره پرشدن دانه با وزن نهایی دانه‎ 10 رقم گندم در سال زراعی 89-1388 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار اجرا گردید. نظر به این که منحنی لجستیک برازش بهتری داشت از آن برای برآورد سرعت و طول دوره پرشدن دانه استفاده شد. نتایج تجزیه واریانس صفات مورد بررسی نشان داد که ارقام مورد آزمایش از لحاظ سرعت و طول دوره پرشدن دانه دارای اختلاف معنی داری در سطح 1 درصد و از نظر وزن نهایی دانه در سطح 5 درصد تفاوت داشتند. که این امر حاکی از وجود تفاوت ژنتیکی ارقام مورد بررسی می باشد. همبستگی بین طول دوره پرشدن دانه و وزن نهایی دانه مثبت و معنی دار نبود. همبستگی فنوتیپی بین سرعت و طول دوره پرشدن دانه بسیار جزیی و ناچیز بود، که نشان دهنده‎ عدم همبستگی ژنتیکی بین این صفات می باشد. با این حال با آگاهی از عدم همبستگی ژنتیکی بین سرعت و طول دوره پرشدن دانه انتخاب همزمان برای افزایش سرعت پرشدن دانه و وزن نهایی دانه بدون افزایش طول دوره پرشدن دانه امکان پذیر است.

آمار یکساله:  

بازدید 1818

دانلود 533 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2007
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    -
  • صفحات: 

    365-371
تعامل: 
  • استنادات: 

    630
  • بازدید: 

    10626
  • دانلود: 

    9195
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 10626

دانلود 9195 استناد 630 مرجع 0
نویسندگان: 

چوکان رجب

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    3 (پی آیند 80) در زراعت و باغبانی
  • صفحات: 

    33-39
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    107
  • دانلود: 

    32
چکیده: 

به منظور مشخص نمودن اثر محدودیت طول فصل رشد بر وزن هکتولیتری دانه ذرت در تاریخ کاشت های دیرتر از معمول که موجب برداشت دانه های نارس با رطوبت بالا و قبل از رسیدگی فیزیولوژیکی می گردد، اثر سه تاریخ کاشت (اول خرداد، 28 خرداد و 27 تیر)، چهار مرحله برداشت (مراحل خمیری، دندانه ای، رسیدن فیزیولوژیک و دو هفته بعد از رسیدن فیزیولوژیک) و چهار درجه حرارت خشک کردن (60، 80، 100 و 120 درجه سانتی گراد) به صورت اسپلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در سال 1385 در مزرعه تحقیقاتی موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر مورد مطالعه قرار گرفتند. بررسی تغییرات وزن هزار دانه و وزن هکتولیتری نشان داد که مرحله برداشت نقش مهمی در تغییرات این دو صفت دارد به طوری که بیشترین وزن هزار دانه و وزن هکتولیتری (به ترتیب با 295 و 782.5 گرم) در برداشت مرحله دو هفته بعد از رسیدن فیزیولوژیک (کاهش رطوبت در مزرعه) بدست آمد. کمترین وزن هزار دانه و وزن هکتولیتر (به ترتیب با 193.2 و 747.5 گرم) نیز در برداشت مرحله خمیری شدن دانه بدست آمد. مرحله برداشت و درجه حرارت خشک کردن اثر متقابل معنی داری نشان دادند به طوری که در کلیه تیمارها بالاترین وزن هزار دانه و وزن هکتولیتر در تیمارهای مرحله رسیدن و دو هفته بعد از رسیدن در دمای خشک کردن 60 درجه سانتی گراد به دست آمد. سایر تیمارها بسته به مرحله برداشت تغییراتی نشان دادند. در حالیکه با کاهش رطوبت در شرایط مزرعه استفاده از دمای 100-80 درجه سانتی گراد نیز کاهش قابل توجهی در وزن هزار دانه وزن هکتولیتری ایجاد نکرد.

آمار یکساله:  

بازدید 107

دانلود 32 استناد 0 مرجع 0
litScript