هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه پیشایندهای عواطف تحصیلی، هویت تحصیلی و اهداف پیشرفت با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانش آموزان پسر سال سوم دبیرستان های شهرستان اهواز بودند که در سال تحصیلی 1393-1394 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 350 نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای به همراه نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. از شرکت کنندگان خواسته شد که پرسشنامه های عواطف تحصیلی، مقیاس هویت تحصیلی، مقیاس هدف های پیشرفتو پیشرفت تحصیلی را تکمیل کنند. نتایج نشان داد که بین مؤلفه های عواطف تحصیلی (عواطف مثبت و منفی، خوش بینی، بدبینی و ترس از شکست)، هویت تحصیلی و هدف های پیشرفت با پیشرفت تحصیلی رابطه ای معنی دار وجود دارد. همچنین، نتایج حاصل از تحلیل نشان داد که متغیرهای پیش بین خوش بینی و هویت تحصیلی 41 درصد از پیشرفت تحصیلی را تبیین می کند؛ بنابراین می توان نتیجه گرفت که خوش بینی و هویت تحصیلی در پیش بینی پیشرفت تحصیلی نقش مؤثری دارند.

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه میان باورهای هوشی و پیشرفت تحصیلی با توجه به نقش واسطه ای اهداف پیشرفت و ابعاد گوناگون درگیری تحصیلی، به روش تحلیل مسیر بود. برای این منظور، 500 دانش آموز پایه سوم رشته ریاضی (250 دختر و 250 پسر) دبیرستان های شهر شیراز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه ای متشکل از خرده مقیاس های باورهای هوشی، اهداف پیشرفت، تلاش، ارزش تکلیف، و راهبردهای شناختی و فراشناختی پاسخ دادند. عملکرد تحصیلی دانش آموزان نیز از طریق معدل کل پایان سال سنجیده شد. نتایج پژوهش به طور کل‍‍ی نشان دادند که رابطه باورهای هوش‍‍ی و پیشرفت تحـصیلی تحت تاثیر اهداف پ‍‍یشـرفت و ابـعاد درگ‍‍یـری تـحصیلـی قرار دارد بـه طـوری کــه بــاور هـوشـی ذاتـی از طـریــق اهــداف رویـکرد ـ عملکرد، اهداف اجتناب ـ عملکرد، راهبردهای شناختی، و ارزش تکلیف بر پیشرفت تحصیلی به صورت غیرمستقیم و منفی اثر می گذارد و باور هوش افزایشی نیز از طریق اهداف تبحری، تلاش، راهبردهای فراشناختی، و ارزش تکلیف به صورت غیرمستقیم و مثبت بر پیشرفت تحصیلی تاثیر دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

500 دانش آموز پایه سوم رشته ریاضی (250 دختر و 250 پسر) دبیرستان های شهر شیراز با هدف ارایه الگوی پیش بینی پیشرفت تحصیلی ریاضی بر اساس اهداف پیشرفت و ابعاد گوناگون درگیری تحصیلی، به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. آنان به پرسشنامه ای که از خرده مقیاس های تلاش (دوپیرات و مارین (2005، اهداف پیشرفت (میدلتن و میگلی (1997 و درگیری شناختی و ارزش تکلیف (پینتریج و همکاران (1991 تشکیل شده بود، پاسخ دادند. عملکرد ریاضی دانش آموزان با معدل پایان سال درس حسابان سنجیده شد. نتایج پژوهش به طور کلی نشان داد که رابطه اهداف پیشرفت و پیشرفت تحصیلی ریاضی، تحت تاثیر ابعاد درگیری تحصیلی است. اهداف تبحری از طریق راهبردهای فراشناختی، ارزش تکلیف و تلاش بر پیشرفت تحصیلی به صورت غیرمستقیم و مثبت تاثیر می گذارد. اهداف رویکرد - عملکرد توسط راهبردهای شناختی تاثیری غیرمستقیم و منفی بر پیشرفت ریاضی می گذارد. تاثیر اهداف اجتناب - عملکرد بر پیشرفت ریاضی منفی و مستقیم است. همچنین نقش واسط های ابعاد درگیری تحصیلی در رابطه میان اهداف پیشرفت و پیشرفت ریاضی، تایید شد.