نتایج جستجو

70

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

7

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها


گروه تخصصی





متن کامل


اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    24
  • شماره: 

    2 (پیاپی 91)
  • صفحه شروع: 

    97
  • صفحه پایان: 

    107
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    231
  • دانلود: 

    170
چکیده: 

در این پژوهش با استفاده از روش ایرانی Imdpa که جدید ترین روش ارزیابی پتانسیل بیابان زایی در مناطق خشک و نیمه خشک می باشد، حساسیت اراضی دشت سیستان به بیابان زایی مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفته است. برای این منظور پس از بررسی و ارزیابی های اولیه چهار معیار اقلیم، پوشش گیاهی، خاک و فرسایش بادی به عنوان مهم ترین معیارهای موثر در بیابان زایی منطقه با شاخص های متفاوت در نظر گرفته شد. با استفاده از روش فوق امتیازات هر شاخص در معیار مربوطه مشخص و ارزش هر معیار با محاسبه میانگین هندسی امتیاز شاخص های آن مشخص گردید و پس از آن هریک از معیارها به صورت لایه های اطلاعاتی وارد محیط GIS شدند. با روی هم گذاری و تلفیق لایه های رستری معیارهای مذکور و محاسبه میانگین هندسی معیارها به کمک فرمول DM= (SI×WEI× VI×CLI)1.4 و تجزیه و تحلیل آن با استفاده از مدل Imdpa نقشه شدت بیابان زایی منطقه بدست آمد. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان می دهد 51.09 درصد منطقه از نظر درجه بیابان زایی در کلاس متوسط و 45.09 درصد آن در کلاس شدید قرار دارد و 3.82 درصد منطقه که شامل مناطق مسکونی و مخازن آب چاه نیمه ها بود در هیچ کلاسی قرار نگرفت. معیار فرسایش بادی با ارزش عددی 1.67 بیشترین تاثیر و معیار خاک با ارزش عددی 1.34 کمترین تاثیر را در بیابان زایی منطقه دارد.همچنین معیارهای پوشش گیاهی و اقلیم به ترتیب با ارزش های عددی 1.51 و 1.57 شدت بیابان زایی متوسط را نشان می دهد.

آمار یکساله:  

بازدید 231

دانلود 170 استناد 1 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1398
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    4 (پیاپی 83)
  • صفحه شروع: 

    203
  • صفحه پایان: 

    217
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    123
  • دانلود: 

    101
چکیده: 

زمینه و هدف: بیابان زایی مسئله ای جهانی، با پیامدهای جدی برای تنوع زیستی، ایمنی محیط زیست، ریشه کنی فقر، ثبات اجتماعی-اقتصادی و توسعه پایدار در سراسر جهان می باشد. مناسب ترین روش برای تعیین شدت خطر بیابان زایی، استفاده از مدل های تجربی است. هدف از این پژوهش تعیین توزیع مکانی خطر بیابان زایی منطقه سبزوار با استفاده از مدل Imdpa و سیستم اطلاعات جغرافیایی است. روش بررسی: به منظور بررسی شدت بیابان زایی در منطقه سبزوار، از تمام معیارهای مدل Imdpa استفاده گردید. برای این منظور، ابتدا نقشه واحدهای کاری (رخساره های ژئومورفولوژی) با استفاده از نقشه های شیب، زمین شناسی، پوشش گیاهی، کاربری اراضی، تصاویر ماهواره ای لندست 5 و گوگل ارث در 4 واحد، 10 تیپ و 96 رخساره تهیه گردید. سپس در هر واحد کاری، با استفاده از مدل Imdpa شاخص ها ارزش دهی شد و از میانگین هندسی آن ها ارزش هر معیار تعیین گردید. ارزش هر گروه از میانگین هندسی معیارهای آن مشخص؛ و از میانگین هندسی ارزش گروه ها، نقشه شدت بیابان زایی منطقه به دست آمد. یافته ها: نتایج نشان داد، که معیارهای آب و آبیاری و فرسایش با میانگین وزنی 94/2 و 72/2 بیش ترین تأثیر را در بیابان زایی منطقه داشتند. منطقه سبزوار با استفاده از این مدل به دو کلاس متوسط (II) و شدید (IV) تقسیم شد، که بیش ترین سطح منطقه را کلاس متوسط (07/85 درصد) پوشش داد. بحث و نتیجه گیری: منطقه سبزوار از روند ژئومورفولوژیکی متنوعی از کوهستان تا پلایا برخوردار می باشد و تقسیم بندی آن به دو کلاس بیابان زایی نشان دهنده آسان گیری مدل Imdpa در تهیه نقشه خطر بیابان زایی است. دلیل این امر را می توان در شاخص های متنوع، میانگین هندسی و کلاس بندی نامتوازن جستجو کرد. نقشه خطر مذکور به همراه شاخص ها کلیدی مؤثر در بیابان زایی منطقه سبزوار می توانند در جهت مهار بیابان زایی و نیل به توسعه پایدار مورداستفاده برنامه ریزان قرار گیرند.

آمار یکساله:  

بازدید 123

دانلود 101 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    62
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    419
  • صفحه پایان: 

    430
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    216
  • دانلود: 

    86
چکیده: 

منطقه شرق اصفهان و بویژه دشت های محدوده ورتون و سگزی از مناطق خشک کشور بشمار می آیند. نواحی یادشده به دلیل هموار بودن و وجود خاک های حساس به فرسایش، استعداد فراوانی برای بیابانی شدن دارند. برای بررسی شدت بیابان زایی منطقه دشت سگزی از مدل Imdpa بهره گیری شد. در این بررسی سه معیارآب، زمین و پوشش گیاهی مورد ارزیابی قرار گرفت و با توجه به شرایط منطقه برای هر معیار چندین شاخص در نظر گرفته شد. برپایه شاخص های گزینش شده برای هر معیار، از میانگین هندسی شاخص ها در هر معیار، نقشه کیفی معیار مورد نظر بدست آمد و در پایان از میانگین هندسی معیارها، نقشه شدت بیابان زایی تهیه شد. نقشه نهایی بیابان زایی بدست آمده نشان دهنده کلاس شدید و بسیار شدید روند بیابان زایی در منطقه می باشد. باتوجه به ارزیابی های صورت گرفته مشخص شد که معیار آب با میانگین وزنی 3.97 (کلاس خیلی شدید) بیشترین تاثیر را در بیابان زایی منطقه دارد. همچنین معیار زمین با میانگین وزنی 3.26 و معیار پوشش گیاهی با میانگین وزنی 3.12 هر دو در کلاس شدید بیابان زایی قرار دارند.

آمار یکساله:  

بازدید 216

دانلود 86 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    27
  • شماره: 

    2 (پیاپی 62)
  • صفحه شروع: 

    87
  • صفحه پایان: 

    101
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    310
  • دانلود: 

    106
چکیده: 

در این پژوهش با استفاده از روش ایرانی Imdpa، حساسیت اراضی منطقه سراوان به بیابان زایی ارزیابی و بررسی شده است. برای این منظور، پس از بررسی و ارزیابی های اولیه، چهار معیار اقلیم، پوشش گیاهی، خاک و فرسایش بادی به عنوان مهم ترین معیارهای موثر در بیابان زایی منطقه با شاخص های متفاوت در نظر گرفته شد. با استفاده از روش فوق، امتیازات هر شاخص در معیار مربوطه مشخص و ارزش هر معیار با محاسبه میانگین هندسی امتیاز شاخص های آن مشخص شد. پس از آن هر یک از معیارها به صورت لایه های اطلاعاتی وارد محیط GIS شدند. با روی همگذاری و تلفیق لایه های رستری معیارهای مذکور و محاسبه میانگین هندسی معیارها به کمک فرمول DM=(SI×WEI×VI×CLI)1.4 و تجزیه و تحلیل آن با استفاده از مدل Imdpa نقشه شدت بیابان زایی منطقه به دست آمد. نتایج حاصل از این ارزیابی نشان می دهد، 45.24 درصد منطقه از نظر درجه بیابان زایی در کلاس متوسط و 54.39 درصد آن در کلاس شدید قرار دارد و 0.37 درصد منطقه که شامل مناطق مسکونی بود، در هیچ کلاسی قرار نگرفت. معیار اقلیم با ارزش عددی 3.1، بیشترین تاثیر و معیار خاک با ارزش عددی 2.35، کمترین تاثیر را در بیابان زایی منطقه دارد. همچنین معیارهای پوشش گیاهی و فرسایش بادی به ترتیب با ارزش های عددی 2.62 و 2.87 شدت بیابان زایی شدید را نشان می دهد.

آمار یکساله:  

بازدید 310

دانلود 106 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    9
  • صفحه شروع: 

    43
  • صفحه پایان: 

    56
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    115
  • دانلود: 

    98
چکیده: 

در حال حاضر بیش از 80 درصد از سرزمین ایران در قلمرو اقلیمی خشک و نیمه خشک تا خشک نیمه مرطوب گسترده شده است که با توجه به ویژگی های طبیعی حاکم بر آن و شیوه های بهره برداری نامناسب، دارای شرایطی حساس و شکننده بوده و به صورت بالقوه و بالفعل در معرض پدیده بیابان زایی قرار دارد. لذا در این پژوهش با استفاده از مدل Imdpa که یکی از روش های ارزیابی بیابان زایی در مناطق خشک و نیمه خشک است، حساسیت اراضی حوضه مسجدسلیمان به بیابان زایی مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور پس از بررسی های اولیه، معیار اقلیم با شاخص های بارش، خشکی ترانسو و خشکسالی، معیار خاک با شاخص های بافت، عمق مؤثر، درصد سنگریزه و هدایت الکتریکی، و معیار آب با شاخص افت سالانه آب زیرزمینی، به عنوان عوامل مؤثر در بیابان زایی ملاک عمل قرار گرفت. سپس از طریق مدل Imdpa امتیازات هر شاخص در معیار مربوط، مشخص و ارزش هر معیار با روش میانگین هندسی امتیازات شاخص های آن محاسبه شد. در نهایت هریک از معیارها به صورت لایه های اطلاعاتی وارد محیط ArcGIS شدند و با تلفیق لایه های رستری معیارهای مذکور و محاسبه میانگین هندسی آن ها نقشه شدت بیابان زایی حوضه مسجدسلیمان تهیه شد. نتایج نشان می دهد که از نظر درجه بیابان زایی حدود 2774 کیلومتر مربع از مساحت حوضه در کلاس متوسط و حدود 23 کیلومتر مربع باقی مانده نیز در دو کلاس کم و شدید قرار دارد. معیار اقلیم با ارزش عددی 2.46 بیشترین تاثیر و معیار آب با ارزش عددی 1.25 کمترین تاثیر را در بیابان زایی منطقه دارد. همچنین معیار خاک با ارزش عددی 2.13 حاکی از شدت بیابان زایی متوسط است.

آمار یکساله:  

بازدید 115

دانلود 98 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1398
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    73
  • صفحه پایان: 

    88
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    181
  • دانلود: 

    188
چکیده: 

اکوسیستم شکننده ی مناطق بیابانی نیازمند تدوین برنامه های مدیریتی مناسب به منظور حفاظت پایدار از منابع آن است. اولین گام برای توسعه ی پایدار اکوسیستم های بیابانی ارزیابی خطر و سپس تدوین برنامه ی مدیریت مناطق بیابانی است. ازاین رو در این تحقیق به منظور ارزیابی وضعیت بیابان زایی حوضه ی جازموریان، از دو مدل ESAs و Imdpa استفاده شد. بنابراین مدل Imdpa با استفاده از 5 معیار و مدلESAs نیز به کمک 3 معیار خاک، پوشش گیاهی و اقلیم مورد ارزیابی قرار گرفتند. در نهایت، نقشه ی وضعیت بیابان زایی برای منطقه ی مورد مطالعه با استفاده از دو مدل به دست آمد. نتایج مدل Imdpa نشان داد که حوضه ی جازموریان از سه کلاس I، II و III بیابان زایی تشکیل شده که کلاس بیابان زایی با شدت کم با 22/52درصد از سطح منطقه، بیشترین مساحت را به خود اختصاص داده است. همچنین46/19درصد از منطقه نیز در کلاس بیابان زایی شدید قرار دارد. بر اساس مدل ESAs حوضه ی جازموریان به چهار کلاس (بی اثر، بالقوه، شکننده و بحرانی) و هفت زیرکلاس (N، P، F1، F2، F3، C1، C2) تقسیم شد. از بین کلاس های نامبرده، زیرکلاس شکننده ی متوسط (F2) با 68/29درصد بیشترین سطح منطقه را به خود اختصاص داد. معیارهای خاک و پوشش گیاهی در هر دو مدل Imdpa و ESAs، مؤثرترین معیارهای بیابان زایی منطقه ی جازموریان معرفی شدند. در نهایت، کلاس بندی مناسب مدل ESAs باعث شده است روند مناسبی از کلاس وضعیت بیابان زایی در حوضه ی جازموریان مشخص شود و می توان آن را به عنوان مدل برتر برای ارائه ی برنامه های مناسب مدیریتی مورد استفاده قرار داد.

آمار یکساله:  

بازدید 181

دانلود 188 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    67
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    345
  • صفحه پایان: 

    358
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    112
  • دانلود: 

    96
چکیده: 

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

آمار یکساله:  

بازدید 112

دانلود 96 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1399
  • دوره: 

    9
  • شماره: 

    26
  • صفحه شروع: 

    29
  • صفحه پایان: 

    42
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    109
  • دانلود: 

    105
چکیده: 

بحران بیابان زایی در استان خراسان شمالی به علت تغییرات شدید کاربری اراضی، نابودی پوشش گیاهی و جنگل تراشی، دامنه ی بردباری و تحمل پذیری اکوسیستم های این منطقه را با خطر جدی مواجه کرده است. هدف مطالعه ی حاضر، تهیه ی نقشه و ارزیابی خطر بیابان زایی با دو مدل ایرانی MICD و Imdpa و شناسایی معیارهای اصلی بیابان زایی در استان است. بدین منظور ابتدا نقشه ی واحدهای کاری منطقه تهیه شد. سپس در هر واحد کاری معیارها و شاخص های هر دو روش امتیازدهی شد. در نهایت نقشه ی خطر بیابان زایی به دست آمد؛ بر اساس نتایج حاصل از دو مدل بیش از 80% منطقه در کلاس خطر متوسط تا شدید بیابان زایی قرار دارد، که معیارهای اقلیم و کشاورزی به ترتیب مؤثرترین عوامل در تشدید شرایط بیابان زایی هستند. ازاین رو پیشنهاد می شود برای کاهش خطر بیابان زایی منطقه، راهبردهای مناسب برای دو عامل اقلیم و کشاورزی در اولویت قرار داده شوند. در این زمینه، تدوین برنامه ی مدیریت استراتژیک ریسک بیابان زایی استان می تواند راهگشای مدیران منطقه ای باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 109

دانلود 105 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1395
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    100
  • صفحه پایان: 

    112
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    226
  • دانلود: 

    106
چکیده: 

تحقیق حاضر به منظور بررسی پتانسیل بیابان زایی دشت عباس در منطقه نیمه خشک ایلام به وسعت 18028.8 هکتار با تکیه بر معیارهای خاک و پوشش گیاهی با استفاده از مدل ایرانی بیابان زایی صورت گرفت. با استفاده از این مدل هر یک از شاخص های عمق موثر خاک، بافت خاک، هدایت الکتریکی، درصد سنگ و سنگریزه، بهره برداری از پوشش گیاهی، تجدید حیات و وضعیت پوشش گیاهی با کمک نرم افزار ArcGIS®9.3، بدست آمده و نقشه مربوط به وضعیت هر کدام از معیارها تهیه شد. در نهایت با تلفیق و تعیین میانگین هندسی معیارها نقشه شدت بیابان زایی بدست آمد. نقشه شدت بیابان زایی بر اساس معیار خاک نشان می دهد که بالغ بر 4843 هکتار از منطقه که برابر با %28.8 است در طبقه کم و 13185 هکتار که معادل 73.13 درصد از منطقه است در طبقه متوسط قرار دارد. همچنین نتایج حاصل از میانگین هندسی شاخص های معیار پوشش گیاهی حاکی از این است که 7005.99 هکتار (%38.86) از مساحت دشت در طبقه کم، 407.45 هکتار (%2.26) از مساحت منطقه در طبقه متوسط و 10615.35 هکتار (%58.88) از مساحت منطقه در طبقه شدید جای دارد. نتایج حاصل از ارزش دهی معیارهای مورد بررسی بیان کننده این است که معیار پوشش گیاهی با ارزش 2.6 موثرترین معیار در افزایش شدت بیابان زایی دشت عباس است. بر این اساس مشاهده می شود که ارزش کمی شدت بیابان زایی برای کل منطقه در طبقه متوسط قرار گرفته است.

آمار یکساله:  

بازدید 226

دانلود 106 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1396
  • دوره: 

    7
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    21
  • صفحه پایان: 

    33
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    140
  • دانلود: 

    99
چکیده: 

در حال حاضر بیابان زایی به عنوان یک معضل، گریبان بسیاری از کشورهای جهان از جمله ایران را گرفته است. این مشکل، نه تنها در نواحی خشک و نیمه خشک، بلکه در بخش هایی از مناطق نیمه مرطوب نیز دیده می شود. بیابان زایی مشتمل بر فرآیندهایی است که هم زاییدة عوامل طبیعی و هم نتیجة فعّالیّت های غیراصولی انسانی است؛ بنابراین، شناخت معیارها و شاخص های ارائة یک مدل برای نشان دادن شدّت بیابان زایی و تعیین عوامل مؤثّر برای جلوگیری از بیابان زایی، ضروری است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی پتانسیل بیابان زایی در دشت گندمبان شهرستان قصر شیرین با استفاده از مدل ایرانی ارزیابی پتانسیل بیابان زایی است. با توجّه به شرایط منطقه، از سه معیار اقلیم، آب، زمین شناسی و ژئومورفولوژی و 11 شاخص برای تهیّة نقشة پتانسیل بیابان زایی استفاده شد. در مرحلة بعد، شاخص های هر معیار در هر واحد کاری مورد ارزیابی و وزن دهی قرار گرفت. با بررسی میانگین هندسی شاخص ها و بهره گیری از فنّ جی. آی. اس، نقشه های مربوط به وضعیّت هر معیار تهیّه و در انتها از میانگین هندسی معیارها، نقشة نهایی پتانسیل بیابان زایی منطقه تهیّه گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که منطقة مورد مطالعه از لحاظ شدّت بیابان زایی در سه کلاس ناچیز (38/5%)، متوسّط (53/72%) و شدید (08/22%) قرار می گیرد. ارزیابی ارزش عددی معیارهای مورد بررسی نشان می دهد که مؤثّرترین شاخص های بیابان زایی منطقه به ترتیب اهمّیّت، افت آب های زیرزمینی، حسّاسیّت سازند زمین شناسی و هدایت الکتریکی هستند و در مقابل، نسبت جذب سدیم و کلر خاک کمترین اثر را داشتند. متوسّط وزنی پتانسیل بیابان زایی در کلّ منطقه ی مورد بررسی 53/72% بود که در کلاس بیابان زایی متوسّط قرار می گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 140

دانلود 99 استناد 0 مرجع 0

تبلیغات

مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
litScript