نتایج جستجو

323

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

33

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی






متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
نویسنده: 

ASADI F. | HALAJIAN A. | POURKABIR M.A.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2006
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    4
  • صفحه شروع: 

    245
  • صفحه پایان: 

    248
تعامل: 
  • استنادات: 

    211
  • بازدید: 

    3518
  • دانلود: 

    3936
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 3518

دانلود 3936 استناد 211 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1387
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    4 (پی آیند 81) در امور دام و آبزیان
  • صفحه شروع: 

    101
  • صفحه پایان: 

    106
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    160
  • دانلود: 

    95
چکیده: 

مطالعه حاضر در پاییز سال 1385 در کارگاه تکثیر ماهیان خاویاری شهید مرجانی گرگان با هدف بررسی اثرات جیوه آلی بر فاکتورهای بیوانرژتیک (بقا، رشد، نرخ مصرف غذا، نرخ رشد ویژه و ضریب تبدیل خالص) فیل ماهی انجام پذیرفت. به این منظور بچه فیل ماهیان جوان با میانگین وزنی 4±86 گرم با چهار نوع جیره غذایی حاوی متیل جیوه در چهار گروه تیماری با چهار تکرار شامل: 1- گروه شاهد با 04/0، 2- گروه غلظت پایین با 766/0، 3- گروه غلظت متوسط با 8/7، 4- گروه غلظت بالا با 22/16 میلی گرم در کیلوگرم طی 70 روز تحت تیمار قرار گرفتند. پس از 42 روز کلیه بچه فیل ماهی های مربوط به گروه تیمار با غلظت بالای متیل جیوه تلف شدند. نتایج نشان داد که هیچ اختلاف معنی داری (p>0.05) در نرخ مصرف غذا بین گروه های تیماری طی 70 روز وجود نداشت. هم چنین مقایسه نرخ رشد در طی 35 روز اول بین بچه فیل ماهیان گروه تیمار با غلظت بالا و در طی 35 روز دوم بین بچه فیل ماهیان گروه تیمار با غلظت متوسط با گروه شاهد کاهش معنی داری (p<0.05) را نشان داد. بررسی نرخ رشد ویژه نیز کاهش معنی داری (p<0.05) را بین گروه تیمار با غلظت بالا در طی 35 روز اول و گروه تیمار با غلظت متوسط در طی 35 روز دوم نسبت به گروه شاهد نشان داد.

آمار یکساله:  

بازدید 160

دانلود 95 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    14
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    119
  • صفحه پایان: 

    132
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    6195
  • دانلود: 

    117
چکیده: 

نتایج حاصل از مطالعات 29 هفته ای جهت ارزیابی پرورش گوشتی گونه فیل ماهی (Huso Huso) در وان فایبرگلاس و استخر خاکی با وزن متوسط 0.35±28.76 گرم نشان داد که در وان فایبرگلاس فیل ماهیان در مدت 200روز پرورش افزایش وزنی معادل 584.17 گرم و تولیدی معادل 6 کیلوگرم در هر مترمربع داشتند که درصد بقا، ضریب تبدیل غذایی و شاخص رشد ویژه آنها به ترتیب برابر با 98.4 درصد، 2.21 و 1.41 بود، در حالی که در استخر خاکی طی این مدت، فیل ماهیان افزایش وزنی معادل 708 گرم و تولیدی معادل 1.5 کیلوگرم در هر متر مربع با درصد بقا، ضریب تبدیل غذایی و شاخص رشد ویژه به ترتیب برابر با 85.7 درصد، 1.32 و 1.69 داشتند. نتایج حاصل از این بررسی نشان داد که در اوایل دوره آزمایش تیمار پرورشی وان فایبرگلاس از وضعیت رشد مناسبتری برخوردار بود، اما پس از آن این روند برعکس گردید، به طوری که ماهیان پرورش یافته در استخر خاکی از ضریب تبدیل غذایی و شاخص رشد ویژه مناسبتری برخوردار بودند، هر چند نتایج بررسیهای آماری اختلاف معنی داری را بین تیمارهای مورد بررسی نشان نداد (P>0.05)، ولی روند رشد ماهیان بطور معنی داری تحت تاثیر محیط پرورشی قرار گرفت (P<0.05)، بطوریکه افزایش وزن گونه فیل ماهی در استخر خاکی (708 گرم)، خصوصا پس از سازگار شدن غذای کنسانتره افزایش چشمگیری را نسبت به فایبرگلاس (584.17 گرم) نشان داد (P<0.05).

آمار یکساله:  

بازدید 6195

دانلود 117 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    8
  • شماره: 

    1-2
  • صفحه شروع: 

    31
  • صفحه پایان: 

    39
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    244
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

جیوه در اشکال مختلف آلی و معدنی ‌یک ماده سمی محسوب می شود که فاقد فعالیت بیولوژیک طبیعی در بدن موجودات است. تا به حال در اثر در معرض قرارگیری با جیوه صدمات بسیار گسترده ای از لحاظ فیزیولوژیک، تولیدمثل و بیوشیمیایی در ماهیان گزارش شده است ولی اطلاعات نسبتا کمی درباره تجمع زیستی متیل جیوه و چگونگی اثرات آن در مقادیر تحت کشنده در ماهی ها موجود است. هدف از این مطالعه بررسی جذب متیل جیوه و تجمع زیستی آن در دوره طولانی مدت از طریق خوراکی در بچه فیل ماهیان جوان، به عنوان ‌یکی از بزرگترین و مهمترین گونه های بومی و تجاری و در حال انقراض دریای خزر می باشد. برای این منظور فیل ماهیان جوان (Huso Huso) با میانگین وزنی 4±86 گرم با چهار نوع جیره غذایی حاوی غلظت های مختلف متیل جیوه شامل گروه شاهد با 0.04، گروه غلظت پایین با 0.766، گروه غلظت متوسط با 7.8 و گروه غلظت بالا با 16.22 میلی گرم در کیلوگرم متیل جیوه طی 70 روز تحت تیمار قرار گرفتند. نتایج نشان داد که تجمع متیل جیوه در 70 روز به صورت خطی بوده و در عضله بچه ماهیان در 35 روز اول میزان تجمع در تمامی گروه های تیماری بطور معنی ‌داری بیشتر از 35 روز دوم است (P<0.05). میزان تجمع زیستی متیل جیوه در هر چهار تیمار نشان داد که بین غلظت متیل جیوه موجود در غذای بچه ماهیان و متیل جیوه در عضله رابطه مستقیم با همبستگی بالا وجود دارد (R2=0.97). بررسی میزان درصد جذب طی 35 روز اول و دوم آزمایش هیچگونه اختلاف معنی‌ داری بین تیمارها نشان نداد (P>0.05)، ولی این میزان در 35 روز دوم کمتر از 35 روز اول کلیه گروه های تیماری بود. درصد جذب متیل جیوه در 35 روز اول بین 67-57 درصد و در 35 روز دوم بین 45-42 درصد متغیر بود. نتایج این مطالعه نشان داد که آلودگی جیوه می تواند اثرات زیانباری در زندگی فیل ماهی حتی در مراحل اولیه رشدی به همراه داشته باشد و عدم خروج ‌یا جابجایی آلاینده ها در دریای خزر احتمالا باعث تشدید این روند می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 244

دانلود 79 استناد 0 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1400
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    127
  • صفحه پایان: 

    137
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    37
  • دانلود: 

    68
کلیدواژه: 
چکیده: 

در این مطالعه پرورش فیلماهی (Huso Huso) در قفس همراه با کشت توام کپورماهیان مورد بررسی-قرارگرفت. مراحل اجرایی این پروژه 5 ماه (از 5 خرداد الی 1 آبان 1395) بوده و در استخر دو هکتاری مرکز تکثیر و بازسازی ذخایر ژنتیکی ماهیان خاویاری شهید دکتر بهشتی واقع در استان گیلان انجام شد. به این منظور 4 دستگاه قفس شناور در ابعاد 5 در 5 متر و به ارتفاع 2 متر آماده شد. سپس 350 فیل ماهی در قالب دو تیمار و دو تکرار در چهار قفس توزیع شدند. تیمارها شامل تیمار 1 (تعداد: 100، تراکم: 4/4 کیلوگرم در متر مربع، میانگین وزن: 7/122± 1/1093گرم، میانگین طولی 4/0± 7/69 سانتی متر) و تیمار 2 (تعداد: 75، تراکم: 4/5 کیلوگرم در مترمربع، میانگین وزن: 5/173± 3/1808 گرم، میانگین طول: 4/4± 4/75 سانتی متر) بود. در استخرخاکی به همراه کپور معمولی Cyprinus carpio، کپور علفخوار Ctenopharyngodon idella، کپور نقره ای Hypophthalmichtys molitrix و کپورسرگنده Hypophthalmichtys nobilis با بیومس اولیه 50، 40، 40 و 20کیلوگرم در متر مربع پرورش یافتند. در پایان دوره پرورش، میانگین وزن فیل ماهیان تیمار 1 از 7/122± 1/1093 گرم به 2/111± 3382 گرم و در تیمار 2، میانگین وزن ماهیان از 5/173± 1808گرم به 6/321± 1/5193گرم رسید. براساس نتایج به دست آمده با افزایش تراکم در واحد سطح میزان افزایش بیومس، شاخص های افزایش وزن، درصد افزایش وزن و ضریب رشد ویژه افزایش و ضریب تبدیل غذا کاهش یافت. در انتهای دوره پرورش میانگین وزن ماهی کپور معمولی، کپور علفخوار، کپور نقره ای و کپور سرگنده به ترتیب به 7/262± 5/1590، 4/311± 2130، 6/263± 1670 و6/264± 3250 گرم رسید. بیوماس نهایی چهار گونه نیز به ترتیب در انتهای دوره پرورش 7/3578، 8/766، 4/1202 و1150 گرم بود. بیشترین افزایش بیومس در گونه کپور علفخوار مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان دادکه امکان پرورش توام و تجاری فیل ماهی با کپور ماهیان چینی در استخرهای خاکی وجود دارد و توصیه می شود که جهت سرمایه گذاری در این زمینه اقدام گردد.

آمار یکساله:  

بازدید 37

دانلود 68 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

هاشمیان ع.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1
  • دوره: 

    1
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    61
  • صفحه پایان: 

    70
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    79
  • دانلود: 

    23
کلیدواژه: 
چکیده: 

0

آمار یکساله:  

بازدید 79

دانلود 23 استناد 1 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1385
  • دوره: 

    15
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    129
  • صفحه پایان: 

    138
تعامل: 
  • استنادات: 

    3
  • بازدید: 

    702
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

اثر تراکم کشت بر میزان رشد، ضریب تبدیل غذایی، شاخص رشد ویژه و درصد افزایش وزن بدن در دو فاز مطالعاتی با بچه فیل ماهیان زیر یکسال با وزن متوسط 92.09±1.72 گرم با تراکم 1.6، 2.8 و 4 کیلوگرم در متر مربع (هر تیمار با سه تکرار) به مدت 100 روز و فیل ماهیان یکساله با وزن متوسط 918.13±21.87 گرم به مدت 120 روز در با تراکم 1.5، 2.5، 3.5 و 4.5 کیلوگرم در متر مربع (هر تیمار با سه تکرار) در حوضچه های فایبر گلاس 2000 لیتری مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج یافته ها نشان دهنده تاثیر منفی تراکم در روند رشد، درصد افزایش وزن بدن، شاخص رشد ویژه و ضریب تبدیل غذایی در دو فاز آزمایشی بود. در فاز اول بچه ماهیانی که در تراکم پایین تر (1.6 کیلوگرم در متر مربع) پرورش یافته بودند، افزایش رشد معنی داری نسبت به ماهیان تراکم های 2.8 و 4 کیلوگرم در متر مربع (به ترتیب 42.3 و 61 درصد) داشتند (P≤0.05). ماهیان نگهداری شده درتراکم بالا (4 کیلوگرم در متر مربع) بدلیل برخوردهای بیشتر دارای بدن زخمی و باله های تغییر شکل یافته بودند. در مرحله دوم پرورش نیز رشد ماهیان با افزایش تراکم کم شده، بطوریکه ماهیان تراکم پایین (1.5 کیلوگرم در متر مربع) بترتیب 7.2، 15.6 و 19.8 درصد بیشتر از ماهیان تراکم های 2.5، 3.5 و 4 کیلوگرم در متر مربع افزایش وزن داشته اند. تجزیه و تحلیل اطلاعات بدست آمده در طول دوره پرورش نشان داد، با افزایش تراکم کشت در واحد سطح، بدلیل کاهش سطح تغذیه به ازای هر ماهی و ایجاد طبقات مختلف وزنی، روابط متقابل تغذیه ای بین ماهیان افزایش یافته، که این امر منجر به نامساوی شدن سهم هر ماهی در گرفتن غذا، در نتیجه افزایش نوسان در وزن و کاهش میزان کارایی و ثمر بخشی غذا را به دنبال خواهد داشت. بر اساس نتایج بدست آمده در مطالعه حاضر، تراکم مطلوب برای پرورش ماهیان تا وزن 90 گرم، 1.5 تا 2 کیلوگرم در متر مربع و برای ماهیان بیش از 900 گرم، تراکم 2.5 تا 3 کیلوگرم در متر مربع توصیه می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 702

دانلود 79 استناد 3 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    62
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    127
  • صفحه پایان: 

    129
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    198
  • دانلود: 

    115
چکیده: 

جهت تعیین مقادیر مرجع برخی از آنزیم های سرم خون فیل ماهی، خونگیری از ساقه دمی 18 قطعه ماهی نر و 18 قطعه ماهی ماده صید شده در صیدگاه بندرترکمن و چالاشت انجام گرفت. پس از جداکردن سرم خون در آزمایشگاه مقادیر آنزیم های آلانین آمینو ترانسفراز ( ALT)، آسپارتات آمینو ترانسفراز ( AST)، آلکالین فسفاتاز ( ALP)، اسید فسفاتاز ( ACP)، لاکتات دهیدروژناز (LDH) و کراتین کیناز (CPK) توسط دستگاه اتو آنالایزر اندازه گیری گردید. از نرم افزار SPSS جهت آنالیز آماری اطلاعات استفاده و مقادیر به صورت میانگین ± انحراف معیار تعیین گردید. از آزمون t - student جهت مقایسه مقادیر بین دو جنس نر و ماده و آزمون همبستگی پیرسون جهت تعیین ارتباط بین آنها استفاده شد. اختلاف معنی دار بین دو جنس و نیز همبستگی بین آنزیم های اندازه گیری شده مشاهده نشد. مقادیر مرجع تعیین شده در این مطالعه برای آنزیم های اندازه گیری شده در کل جمعیت به شرح زیر می باشد: CPK:6724/85±2079/29, LDH:2083/05±495/18, ACP:16/76±2.53, ALP:76/13±13.54, AST:290/27±60/29, ALT:6/06±1/14، واحد بین المللی در لیتر(IU/L)

آمار یکساله:  

بازدید 198

دانلود 115 استناد 2 مرجع 1
نویسنده: 

AGH N. | NOORI F. | IRANI A. | MAKHDOM N.M.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2012
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    4
  • صفحه شروع: 

    713
  • صفحه پایان: 

    723
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    12008
  • دانلود: 

    7901
کلیدواژه: 
چکیده: 

Co-feeding of fish larvae with live food and formulated diet has been at the focus of fish nutritionists since last decade. In this study we tried to refine the feeding practices of great beluga sturgeon (Huso Huso) larvae using different combinations of newly hatched Artemia urmiana nauplii and trout starter diet. Three replicate groups (250 fish/replicate) of first-feeding Huso Huso larvae were fed on the basis of four main feeding regimens: (1) live food (live nauplii of brine shrimp Artemia urmiana); (2) indirect transition (5 days live food followed by gradual transition to formulated diet); (3) direct transition (using different combinations of live and formulated diet from start feeding); (4) formulated feed (FD). It was found that combining live food and manufactured diets (co-feeding) from first feeding stage (direct transition) significantly improves the weight gain in H. Huso larvae followed by indirect transition, live food and FD. But survival was significantly higher in larvae fed on pure live food and direct transition regimens compared to indirect transition and FD. It was concluded that co-feeding of H. Huso could be started immediately from commencement of exogenous feeding.

آمار یکساله:  

بازدید 12008

دانلود 7901 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

FALAHATKAR B. | POURSAEID S.

نشریه: 

AQUACULTURE INTERNATIONAL

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2013
  • دوره: 

    21
  • شماره: 

    4
  • صفحه شروع: 

    947
  • صفحه پایان: 

    959
تعامل: 
  • استنادات: 

    211
  • بازدید: 

    1737
  • دانلود: 

    3936
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 1737

دانلود 3936 استناد 211 مرجع 0
litScript