نتایج جستجو

150

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

15

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها




گروه تخصصی




متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
نشریه: 

طب جنوب

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1381
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    50
  • صفحه پایان: 

    55
تعامل: 
  • استنادات: 

    4
  • بازدید: 

    224
  • دانلود: 

    111
چکیده: 

مقدمه: استئوپروز شایعترین بیماری متابولیک استخوان می باشد که با کاهش توده استخوانی و اشکال در ریزساختار آن و افزایش شیوع شکستگی خودبخود در افراد همراه است. روش Dxa تکنیک انتخابی برای اندازه گیری تراکم معدنی استخوان است. با توجه به گران و غیر قابل حمل بودن و استفاده از اشعه یونیزان در این دستگاهها، امروزه QUS (سونوگرافی کمی استخوان)، روشی غیر تهاجمی، ارزان و قابل حمل، به عنوان یک تکنیک جدید و امیدوار کننده در تشخیص و غربالگری استئوپروز مطرح می باشد. هدف از این مطالعه پیدا کردن میزان هم خوانی QUS و Dxa در تشخیص استئوپروز می باشد. تا زمینه استفاده گسترده از این روش بعنوان جایگزین در تشخیص و غربالگری پوکی استخوان فراهم شود. مواد و روشها: در این مطالعه 420 خانم منوپوز مورد سنجش تراکم استخوان به روش Dxa و QUS قرار گرفتند. سپس میزان ارتباط و همخوانی بین مقادیر خام و T Score پارامترهای هر دو روش تعیین گردید.نتایج: در این مطالعه بر اساس روش Dxa، 31.1 درصد افراد در ناحیه مهره های کمر و 13.6 درصد در کل فمور دارای استئوپروز بودند. شیوع استئوپروز (2.5 -Tscore≥ ) با استفاده از روش QUS پاشنه پا 8 درصد بدست آمد. میزان ارتباط بین مقادیر خام پارامترهای QUS و Dxa، 0.59-0.34 بود. میزان k برای همخوانی دو روش 0.35-0.29 بود. نتیجه گیری: در این مطالعه یک ارتباط متوسط و نیز یک همخوانی متوسط بین مقادیر دو روش بدست آمد. با توجه به این یافته ها، میزان همخوانی دو دستگاه به گونه ای نیست که بتوان از روش QUS به عنوان جایگزین Dxa در تشخیص قطعی استئوپروز استفاده نمود اما شاید بتوان از آن به عنوان یک روش غربالگری مناسب سود جست.

آمار یکساله:  

بازدید 224

دانلود 111 استناد 4 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1382
  • دوره: 

    5
  • شماره: 

    2
  • صفحه شروع: 

    101
  • صفحه پایان: 

    105
تعامل: 
  • استنادات: 

    704
  • بازدید: 

    174
  • دانلود: 

    96
چکیده: 

استئوپروز شایعترین بیماری متابولیک استخوان می باشد که با کاهش توده استخوانی و ایجاد ناهنجاریهای ریزساختاری در آن و افزایش شیوع شکستگی خودبخود در افراد همراه است. روش (Dual X-ray Absorptiometry) Dxa روش انتخابی برای اندازه گیری BMD است. با توجه به گران و غیر قابل حمل بودن و استفاده از اشعه یونیزان در این دستگاهها، امروزه QUS یا Quantitative Ultrasound (سونوگرافی کمی استخوان)، روشی غیر تهاجمی، ارزان و قابل حمل، به عنوان یک روش جدید و امیدوار کننده در تشخیص و غربالگری استئوپروز مطرح شده است. هدف از این مطالعه پیدا کردن میزان هم خوانی QUS انگشتان و Dxa در تشخیص استئوپروز می باشد تا زمینه استفاده گسترده از این روش بعنوان جایگزین در تشخیص و غربالگری پوکی استخوان فراهم شود. در این مطالعه 180 خانم یائسه که فاقد عوامل خطر دیگر پوکی استخوان بودند، مورد سنجش تراکم استخوان به روش Dxa و QUS انگشتان قرار گرفتند. سپس میزان همخوانی بین T-score هر دو روش تعیین گردید. شـیوع استئوپـروز در ناحـیه کمـر با روش (T-Score ≤ -2.5) Dxa، %18.3 بود. ایـن مقـادیـر در ناحـیه فمـور در منـاطـق مختـلف بیـن (%7.8-3.9) بدست آمد. در کل، %28.8 افراد در یکی از نواحی بررسی شده توسط Dxa دارای استئوپروز بوده اند. شیوع پوکی استخوان با استفاده از روش سونوگرافی انگشتان (T-Score ≤ -2.5)، معادل %28.9 بود. میزان ارتباط T-Score سونوگرافی انگشتان با T-score مهره های کمر 0.317 و با T-score نقاط مختلف فمور 0.036-0.068 بود. در این مطالعه یک همخوانی ضعیف تا متوسط بین مقادیر دو روش بدست آمد. با توجه به این یافته ها، میزان همخوانی دو دستگاه به گونه ای نیست که بتوان از روش QUS انگشتان به عنوان جایگزین Dxa در تشخیص قطعی استئوپروز استفاده نمود اما شاید بتوان از آن به عنوان یک روش غربالگری مناسب سود جست.

آمار یکساله:  

بازدید 174

دانلود 96 استناد 704 مرجع 0
نشریه: 

پایش

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1382
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    61
  • صفحه پایان: 

    65
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    432
  • دانلود: 

    80
چکیده: 

پوکی استخوان یک عارضه مهم پیوند کلیه است. روشهای تشخیص موجود با وجود دقت و تکرارپذیری مناسب، با توجه به سابقه مشکلات استخوانی قبل از پیوند در این بیماران، محدودیتهایی در تشخیص پوکی استخوان در آنها دارند. سونوگرافی کمی استخوان (Quantitative Ultrasound-QUS) یک روش غیرتهاجمی برای بررسی وضعیت استخوان بوده و سونوگرافی کمی انگشتان یکی از انواع آن است. اطلاعات اندکی در مورد نتایج استفاده از QUS در تشخیص مشکلات استخوانی بیماران پیوند کلیه وجود دارد. ما توانایی سونوگرافی کمی انگشتان را در تشخیص پوکی استخوان در مقایسه با Dual Energy X-ray Absorptiometery (Dxa) در بیماران با سابقه پیوند کلیه مورد بررسی قرار دادیم و جهت تحلیل نتایج QUS، از یافته های آن در نمونه های سالم که از نظر سنی و جنسی همسان شده بودند استفاده کردیم. در این مطالعه مقطعی، 42 بیمار دارای کلیه پیوندی با متوسط سنی (9/11±) 17/40 سال که در فاصله (9/2±) 8/2 سال از پیوند کلیه قرار داشتند مورد مطالعه قرار گرفتند. 49 فرد سالم همسان (در سن و جنس) به عنوان افراد کنترل در نظر گرفته شدند.. از دستگاه DBM-sonic-1200  جهت بررسی تراکم استخوان انگشتان و از دستگاه Dxa برای بررسی تراکم استخوان کمر ولگن استفاده گردید. با استفاده از روش  Dxa،19 درصد بیماران واجد استئوپوروز شناخته شدند (5/9 درصد در ناحیه گردن ران، 9.5 درصدناحیه عمومی ران و 5/9  درصد در ناحیه کمر).حساسیت Ad-SOS (متغیر سونوگرافی انگشتان) برای تشخیص پوکی استخوان در ناحیه عمومی و گردن ران وناحیه کمر به ترتیب 75، 100 و 25 درصد و ویژگی آن برای این تشخیص در نواحی فوق الذکر به ترتیب43،45 و 37 درصد بود (رابطه معنی داری بین آنها وجود نداشت). متوسط Ad-SOS (متغیر اندازه گیری شونده در دستگاه سونوگرافی انگشتان که سرعت صوت وابسته به دامنه در استخوان است) در بیماران پیوندی، (79±) 2036 متر بر ثانیه و در افراد سالم (86±) 2060 متر بر ثانیه بود. هیچ تفاوت معنی داری نیز بین دو گروه از این جهت وجود نداشت. در گروه بیماران، سن، قد و BMI با Ad-SOS رابطه معنی دار داشت. رابطه قد در جهت مثبت (p=0.013) و رابطه سن و BMI در جهت منفی بود (به ترتیب p=0.001, p=0.027) همچنین مدت دیالیز، مدت زمان پیوند و دوز تجمعی کورتون و سیکلوسپورین A با Ad-SOS رابطه ای نداشت. مطالعه ما نشان می دهد که سونوگرافی انگشتان قابلیت بالایی در نشان دادن تفاوتهای موجود در مشخصات استخوانی افراد سالم و پیوند شده ندارد ولی می تواند در غربالگری بیماران پیوند کلیه برای پوکی استخوان به کار رود. افرادی که با این روش احتمال پوکی استخوان در آنها مطرح شود، برای تایید نهایی تشخیص باید مورد سنجش تراکم استخوان به روش Dxa قرار گیرند.

آمار یکساله:  

بازدید 432

دانلود 80 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2019
  • دوره: 

    33
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    5759
  • دانلود: 

    2689
چکیده: 

Background: Cortical deceleration is the main reason for bone loss at peripheral sites. It was suggested that when peripheral bones were assessed for osteoporosis, management and therapy can be administered early. The main aim of this study was to assess the relationships between the central and peripheral measurements at different skeleton bone sites (spine, femur, forearm, tibia, and calcaneus) with available modalities: Dxa, QUS, and MDCT-QCT. Methods: The volunteers recruited in this study did not have any history or evidence of metabolic bone disease. Blood test and Dxa measurements were used as inclusion criteria to select 40 healthy participants. The selected volunteers underwent 3 imaging modalities: QCT, Dxa, and QUS. Dxa-based measurements were made on 3 sites, including spine, femur, and forearm. QCT and QUS measurements were done for distal of tibia and calcaneus bones, respectively. The extracted parameters from the 3 modalities were analyzed using a bivariate (Pearson) correlation (r) in statistical software. Results: The results showed moderate to good correlations between spongy bones in central and peripheral sites from all the modalities. However, there was no correlation between MDCT measures and central bone values. According to correlations between different peripheral sits, aBMD of 33% radius and trabecular vBMD in 38% distal tibia showed weak but significant relationship between peripheral bones (r=-0. 342, p=0. 044). Conclusion: The findings demonstrated how bones in central and peripheral sites were correlated. Multimodality imaging was used in this group of healthy volunteers. Also, it was found that QCT-based MDCT needs more optimization and requires further investigations.

آمار یکساله:  

بازدید 5759

دانلود 2689 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2014
  • دوره: 

    17
  • شماره: 

    10
  • صفحه شروع: 

    674
  • صفحه پایان: 

    678
تعامل: 
  • استنادات: 

    352
  • بازدید: 

    16039
  • دانلود: 

    24758
کلیدواژه: 
چکیده: 

BACKGROUND: Using soft-tissue composition in conventional regional dual-energy X-ray absorptiometry (Dxa) scans of the spine and hip to predict whole body composition (whole-body fat mass, whole-body lean mass and trunk-fat mass) instead of a whole body Dxa scan.METHODS: We identified 143 adult patients who underwent Dxa evaluation of the whole body. Anthropometric indices were also measured. Datasets were split randomly into two parts; the derivation set including a sample of 100 subjects, and the validation set including a sample of 43 subjects. Multiple regression analysis with the backward stepwise elimination procedure was used for the derivation set and the estimates were then compared with the actual measurements from the whole-body scans for the validation set. The Ra2 (adjusted coefficient of multiple determination) and SSE (error sum of squares) criteria were applied to compare regression models.RESULTS: Using multiple linear regression analyses, the best equation for predicting whole-body fat mass (Ra2= 0. 945) included gender, height, weight, waist circumference (WC), spine fat fraction and hip fat fraction; the best equation for predicting whole-body lean mass (Ra2 = 0. 970) included gender, weight, WC, spine fat fraction and hip fat fraction; and the best equation for predicting trunk-fat mass (Ra2 = 0. 944) included gender, weight, spine fat fraction and hip fat fraction.CONCLUSION: The results of this study show that regional Dxa scans of the spine and hip can be used to accurately predict body composition.

آمار یکساله:  

بازدید 16039

دانلود 24758 استناد 352 مرجع 0
نویسنده: 

RICHMOND B.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2003
  • دوره: 

    70
  • شماره: 

    4
  • صفحه شروع: 

    353
  • صفحه پایان: 

    360
تعامل: 
  • استنادات: 

    212
  • بازدید: 

    3708
  • دانلود: 

    3992
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 3708

دانلود 3992 استناد 212 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2019
  • دوره: 

    24
  • شماره: 

    8
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    6389
  • دانلود: 

    6070
کلیدواژه: 
چکیده: 

Background: An excessive accumulation of the adipose tissue in women’ s organism is a frequent and important medical problem which should be monitored. The aim of this study was to explore correlations between the selected parameters of body composition assessed using Dxa and anthropometric methods. Materials and Methods: The study group consisted of 50 women aged 51– 85. Both adipose mass and fat‑ free mass were assessed with the Dxa method, and the nutritional status of the participants was evaluated with the anthropometric methods. Results: The mean body mass index (BMI) value assessed with the Dxa method amounted to 28. 4 (± 5. 12). The Spearman’ s Rho correlation indicated the presence of a moderate association (0. 27– 0. 50) between: (1) right arm lean and the circumference of the arm (P = 0. 020), forearm (P = 0. 011), and transverse cross‑ section of the arm (P = 0. 020), (2) right leg fat and circumference of the thigh (P = 0. 003), shin (P = 0. 009), and also the musculature index of the lower extremity (P = 0. 034), (3) visceral adipose tissue (VAT) mass and BMI (P = 0. 050), Waist to HeightRatio (WtHR) (P = 0. 031), (4) Android fat and WHtR (P = 0. 044), and (5) gynoid fat and Š kerlj index (P = 0. 025). Conclusion: The selected parameters assessed with Dxa were significantly correlated with the selected parameters assessed with anthropometric methods. WHtR anthropometric parameter is significantly correlated with Dxa parameters: VAT mass, gynoid region % fat and android region % fat.

آمار یکساله:  

بازدید 6389

دانلود 6070 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

حیدری عصمت

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    23
  • شماره: 

    77-76
  • صفحه شروع: 

    19
  • صفحه پایان: 

    19
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    154
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

مقدمه: استخوان اسفنجی دارای نرخ تخریب حدود 8 برابر استخوان متراکم می باشد. هدف این مطالعه توسعه روشی با استفاده از متد جذب اشعه x با دو انرژی (Dxa) برای اندازه گیری دانسیته معدنی استخوان BMD پاشنه بود.روش ها: یک فانتوم (مدل) پاشنه جهت ارزیابی دقت in-vitro مورد استفاده قرار گرفت. دقت اندازه گیری ها با استفاده از 10 داوطلب زن محاسبه گردید. BMD پاشنه 31 زن که برای ارزیابی BMD ستون فقرات کمری و ران ارجاع شده بودند مورد اندازه گیری قرار گرفت. T-score های ستون فقرات کمری و ران محاسبه شد. T-Score پاشنه با استفاده از 21 زن جوان سالم محاسبه گردید. BMD بیماران بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی (WHO) طبقه بندی شد.نتایج: دقت اندازه گیری in-vitro و (CV≤%1.1) in-vivo بدست آمد. وابستگی (r) متوسطی بین پاشنه، ستون فقرات و ران بدست آمد. با استفاده از T-Score های بدست آمده، تعداد بیماران بعنوان استئوپورتیک برای کل ران %16، برای گردن ران %29 و برای پاشنه %45 بدست آمد. با جمع ستون فقرات و کل ران تعداد بیشتری از بیماران در معرض شکستگی تشخیص داده شد. با اضافه نمودن پاشنه به ستون فقرات / کل فمور تعداد بیشتری از بیماران در معرض خطر شکستگی تشخیص داده شد.نتیجه گیری: با استفاده از یافته های این مطالعه می تواند نتیجه گیری کرد که اندازه گیری پاشنه پا ممکن است احتمال خطر شکستگی را در دیگر نواحی بدن در مرحله زودتری پیش بینی کند.

آمار یکساله:  

بازدید 154

دانلود 79 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

عبدی محمدرضا

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    1 (مسلسل 21) ویژه نامه استئوپروز
  • صفحه شروع: 

    93
  • صفحه پایان: 

    97
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    195
  • دانلود: 

    84
چکیده: 

مقدمه: استئوپروز در بیماران دیالیزی شایع است و روش Dxa که استاندارد طلایی تشخیص آن است، همه جا در دسترس نیست. سونوگرافی کمی انگشتان، روشی غیرتهاجمی، ارزان و قابل حمل برای بررسی پوکی استخوان است که در حال حاضر اطلاعات اندکی درباره همخوانی نتایج آن با روش Dxa در بیماران دیالیز خونی وجود دارد. این مطالعه برای بررسی همین مطلب در بیماران دیالیز خونی طراحی شد.مواد و روشها: افراد مورد مطالعه، بیماران مبتلا به نارسایی کلیه تحت دیالیز خونی بودند که در بخش سنجش تراکم استخوان مرکز تحقیقات غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی تهران مورد بررسی قرار گرفتند. تراکم توده استخوان در نواحی کمر و لگن (گردن و منطقه عمومی ران) به روش Dxa و با استفاده از دستگاه GE-Lunar (DPX-MD, USA) و در ناحیه انگشتان به روش سونوگرافی کمی با استفاده از یک دستگاه DBM-Sonic 1200 (Italy) صورت گرفت. متغیر اندازه گیری شونده در سونوگرافی انگشتان Amplitude-dependent Speed of  Sound (Ad-SOS) بود. نرم افزار مورد استفاده (10) SPSS بود و جهت سنجش حساسیت و ویژگی روش سونوگرافی انگشت، منحنی ROC رسم شد. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد.نتایج: ‌در این مطالعه مقطعی، 64 بیمار دیالیز خونی با متوسط سنی 51.33±15.20 سال که بطور متوسط 45.62±49.45 ماه تحت دیالیز خونی قرار داشتند مورد مطالعه قرار گرفتند. با استفاده از روش Dxa ، در 3/31% بیماران، استئوپروز یافت شد (25% در ناحیه گردن ران، 8/18% در ناحیه عمومی ران و 9/7% در ناحیه کمر). با استفاده از روش QUS انگشتان در 1/28% بیماران استئوپروز مشاهده گردید. با استفاده از منحنی ROC حساسیت 5/2-T-Score≤ در انگشتان برای تشخیص پوکی استخوان در ناحیه گردن و عمومی ران و ناحیه کمر به ترتیب 5/37%، 50% و 80% و ویژگی آن برای این تشخیص در نواحی فوق الذکر به ترتیب 75% و77% و76% بود. سطح زیر منحنی برای نواحی گردن و عمومی ران و ناحیه کمر به ترتیب 692/0 (022/0= P-value)، 0.701(031/0=P-value) و 809/0 (023/0= P-value) بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد سونوگرافی انگشتان، می تواند در غربالگری بیماران دیالیز خونی برای پوکی استخوان روش مناسبی باشد. افرادی که با این روش احتمال پوکی استخوان در آنها مطرح شود، برای تایید نهایی تشخیص باید مورد سنجش تراکم استخوان به روش Dxa قرار گیرند.

آمار یکساله:  

بازدید 195

دانلود 84 استناد 0 مرجع 18
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    1 (مسلسل 21) ویژه نامه استئوپروز
  • صفحه شروع: 

    87
  • صفحه پایان: 

    92
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    382
  • دانلود: 

    108
چکیده: 

مقدمه: مصرف لووتیروکسین یک عامل خطر برای پوکی استخوان محسوب می شود. روش Dxa  استاندارد طلایی تشخیص پوکی استخوان است. اطلاعات اندکی درباره همخوانی نتایج DXL (سنجش تراکم استخوان به روش Dxa در منطقه پاشنه) با روش  Dxaمحوری (کمر و لگن) در بیماران مصرف کننده لووتیروکسین وجود دارد. این مطالعه برای بررسی همخوانی این دو روش در بیماران مصرف کننده لووتیروکسین طراحی شده است.مواد و روشها: در این مطالعه 62 بیمار مصرف کننده لووتیروکسین حضور داشتند. متوسط سنی افراد 54/10± 32/53 سال بود. 42 نفر از زنان یائسه بودند و متوسط سن یائسگی آنها  80/5± 61/48 سال بود. تراکم معدنی استخوان در نواحی کمر و لگن (منطقه عمومی ران) به روش Dxa با یک دستگاه GE-Lunar (USA، DPX-MD ) و در ناحیه پاشنه با یک دستگاه Calscan (Demetek, Sewden) صورت گرفت. نرم افزار مورد استفاده (10) SPSS بود. حساسیت و ویژگی روش DXL برای تعیین پوکی استخوان در دو ناحیه کمر و لگن با استفاده از منحنی ROC به دست آمد. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج: با استفاده از روش Dxa، در 18% بیماران استئوپروز یافت شد (6% در ناحیه عمومی ران و 16% در ناحیه کمر). با استفاده از روش DXL در 18% بیماران استئوپروز مشاهده گردید. با استفاده از منحنی  ROCحساسیت 5/T-Score≤2 در ناحیه پاشنه برای تشخیص پوکی استخوان در ناحیه عمومی ران و ناحیه کمر به ترتیب 75% و 60% و ویژگی آن برای این تشخیص در نواحی فوق الذکر به ترتیب 2/88% و 2/90% بود. سطح زیر منحنی برای نواحی عمومی ران و ناحیه کمر به ترتیب 975/0 (002/0= P-value) و 866/0 (000/0=  P-value) بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد روش DXL، می تواند در غربالگری بیماران مصرف کننده لووتیروکسین برای پوکی استخوان مفید باشد. تایید نهایی تشخیص با انجام سنجش تراکم استخوان به روش Dxa در نواحی محوری الزامی است.

آمار یکساله:  

بازدید 382

دانلود 108 استناد 0 مرجع 35

تبلیغات

مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
litScript