نتایج جستجو

79

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

8

انتقال به صفحه



فیلترها/جستجو در نتایج    

فیلترها

سال

بانک‌ها



گروه تخصصی







متن کامل


مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1383
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    4
  • صفحه شروع: 

    25
  • صفحه پایان: 

    36
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    218
  • دانلود: 

    78
چکیده: 

به منظور تعیین نیاز فسفر در جیره میگوی آب شیرین، Astacus Leptodactylus، 5 جیره با مقدار انرژی، پروتئین و چربی یکسان آزمایش شد. جیره ها با استفاده از یک جیره پایه حاوی کازئین، ژلاتین، دکسترین، نشاسته، روغن سویا، روغن ماهی، مخلوط ویتامینی و مخلوط مواد معدنی عاری از فسفر ساخته شد. سطوح مختلف مکمل فسفر شامل صفر1.5, 1, 0.5,  و 2% با افزودن منوسدیم دی هیدروژن فسفات به جیره پایه تنظیم گردید. شاه میگو با میانگین وزن اولیه 8.16 ± 1.91 g  به مدت 80 روز تغذیه شدند.کمترین افزایش وزن (1.06g) در تیمار حاوی صفر درصد مکمل فسفر و بیشترین آن در تیمار دارای 1.5 و 2% مکمل فسفر (بترتیب 2.34 و 2.52g) مشاهده گردید. این اختلاف از نظر آماری نیز معنادار بود (p<0.05). بازماندگی شاه میگوی تغذیه شده با جیره های واجد سطوح پایین مکمل فسفر (0.5, 0 و 1%) کمتر و در میگوی تغذیه شده با جیره های 1.5 و 2% مکمل فسفر بیشتر بود، اما اختلاف معناداری بین میانگین تیمارهای آزمایشی از نظر بازماندگی به دست نیامد (p>0.05). براساس رابطه رگرسیون بین مقدار فسفر جیره و افزایش وزن، میزان نیاز فسفر در جیره غذایی شاه میگو حدود %1.3 تعیین گردید. بنابراین به نظر می رسد افزودن مکمل فسفر در جیره غذایی شاه میگوی آب شیرین ضرورت دارد. همچنین پیشنهاد می گردد در فرمولبندی جیره های کاربردی برای این گونه مقدار فسفر %1.5-1 در نظر گرفته شود.

آمار یکساله:  

بازدید 218

دانلود 78 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1394
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    48
  • صفحه شروع: 

    26
  • صفحه پایان: 

    32
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    183
  • دانلود: 

    85
چکیده: 

زمینه و هدف: افزایش استفاده از نانو ذرات نقره در آینده موجب سرازیر شدن این ماده به محیط زیست خواهد شد و می تواند مشکلات بهداشتی و محیط زیستی برای انسان و دیگر موجودات به همراه داشته باشد. در این راستا استفاده از اندیکاتورهای زیستی به منظور پایش و کنترل محیط زیست ضروری به نظر می رسد. از این رو هدف این پژوهش، بررسی قابلیت میزان تجمع زیستی نانو ذرات نقره در بافت های آبشش، روده و هپاتوپانکراس خرچنگ دراز آب شیرین، به عنوان یک گونه اندیکاتور محیطی، در شرایط آزمایشگاهی می باشد.روش بررسی: در این مطالعه از 15 عدد خرچنگ دراز آب شیرین نر بالغ Astacus Leptodactylus صیدشده از رودخانه ارس استفاده گردید. خرچنگ ها به مدت 6 روز در معرض غلظت های 0، 0.1، 0.25، 0.5 و 1 میلی گرم در لیتر نانو ذرات نقره کلوئیدی قرار گرفتند. سپس میزان تجمع فلز نقره در بافت های روده، آبشش و هپاتوپانکراس با استفاده از دستگاه جذب اتمی مورد سنجش قرار گرفت. برای مقایسه میزان تجمع نانو ذرات نقره در بافت ها از آزمون واریانس یک طرفه استفاده گردید.یافته ها: بنابر یافته های این مطالعه بالاترین میزان تجمع نقره در بافت آبشش صورت گرفت. همچنین میزان تجمع در دو بافت هپاتوپانکراس و روده وابسته به غلظت نانو ذرات نقره در آب بود، به طوری که در غلظت های پایین میزان تجمع در بافت روده بیشتر از هپاتوپانکراس بوده و در مقابل در غلظت های بالا میزان تجمع در هپاتوپانکراس بیشتر بوده است.نتیجه گیری: در این مطالعه، میزان تجمع زیستی نقره به فاکتورهای بافت و غلظت نانو ذرات نقره در آب وابسته بود. همچنین با توجه به تجمع بالای نقره در بافت آبشش خرچنگ دراز آب شیرین نسبت به بافت های دیگر، این اندام می تواند به عنوان بافت هدف مناسب معرفی گردد. مطالعات بیشتر به منظور به دست آوردن اطلاعات جامع تر در مورد سازوکار اثرگذاری و تجمع نانو ذرات نقره در بافت های مختلف این جانور آبزی ضروری می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 183

دانلود 85 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1397
  • دوره: 

    31
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    42
  • صفحه پایان: 

    57
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    94
  • دانلود: 

    75
چکیده: 

در این بررسی 40 قطعه شاه میگوی آب شیرین (Astacus Leptodactylus) بالغ، بصورت زنده از سد ارس تهیه شده و پس از تجویز خوراکی فرمالین 10 درصد و برداشت کوتیکول به مدت یک هفته در فرمالین 10 درصد نگهداری شدند. پس از تهیه مقاطع بافتی به روشهای استاندارد توسط روش هماتوکسیلین-ائوزین، پریودیک اسیدشیف، آلسین بلو، وون کوسا و ماسون تری کروم رنگ آمیزی وبوسیله میکروسکوپ نوری بررسی شدند. نتایج نشان داد هپاتوپانکراس ازخارج توسط کپسولی نازک ازبافت همبندی پوشیده شده وغدد لوله ای مرکب بوده که در مقطع عرضی، این لوله ها دارای مجرایی ستاره ای شکل متشکل از یک ردیف سلول هرمی تا استوانه ای شامل سلول های استوانه ایی بازوفیلیک با هسته یوکروماتینه (سلول های رشته ایی) و سلول های ترشحی با سیتوپلاسم مملو از ترشحات واکوئله می باشد. تراکم سلول های ترشحی جدار غدد هپاتوپانکراس بیشتر از سلول های استوانه ایی بازوفیلیکی بوده که برروی یک غشاء پایه قراردارند. ترشحات موجود در سیتوپلاسم سلول های ترشحی از نوع ترکیبات غیرکربوهیدراته بوده و بافت همبندی از نوع سست است و درسیتوپلاسم سلول های جداری غدد هپاتوپانکراس هم ترکیبات کلسیمی وجود دارد، که تراکم آن درسلول های رشته ای به حد اکثر خود می رسد. می توان گفت که هپاتوپانکراس سلولهای متفاوت با وظایف گوناگون دارد که برخی سلولها مانند سلولهای S ترشح کننده آنزیم بوده و سلولهای F رشته ای ممکن است محل اندوسیتوز باشند. همچنین سلولهایی که حاوی مقادیر زیادی کلسیم هستند را می توان بعنوان سلولهای R نامگذاری نمود که نقش ویژه ای در ذخیره کلسیم و استفاده از آن در جریان چرخه های زیستی از قبیل پوست اندازی خواهند داشت.

آمار یکساله:  

بازدید 94

دانلود 75 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1373
  • دوره: 

    3
  • شماره: 

    4
  • صفحه شروع: 

    13
  • صفحه پایان: 

    22
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    54
  • دانلود: 

    23
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 54

دانلود 23 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1382
  • دوره: 

    12
  • شماره: 

    2
  • صفحه شروع: 

    1
  • صفحه پایان: 

    14
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    165
  • دانلود: 

    84
چکیده: 

با توجه به فعالیت های مختلف انسانی در محدوده حوضه آبریز تالاب انزلی و ورود آلاینده های مختلف از جمله عناصر سنگین به این اکوسیستم آبی و جذب و تجمع احتمالی آنها در پوسته و عضله شاه میگو که یکی از کفزیان بومی تالاب انزلی بوده و از ارزش غذایی و اقتصادی بسیار بالایی برخوردار است، نمونه برداری آب و رسوبات بستر از 18 ایستگاه و در مورد شاه میگو از 15 ایستگاه انجام پذیرفت. پس از زیست سنجی و توزین شاه میگو، هضم شیمیایی نمونه ها طبق روش استاندارد بین المللی صورت گرفت و توسط دستگاه جذب اتمی میزان عناصر سنگین شامل کروم، روی، سرب، نیکل و وانادیوم در آب، رسوبات بستر، پوسته و عضله آن اندازه گیری گردید.میانگین میزان عناصر کروم، روی، سرب، نیکل و وانادیوم در آبهای تالاب انزلی به ترتیب 4.6، 184.5، 8.28، 9.27 و 1.47 میکروگرم در لیتر می باشد که در مقایسه با استانداردهای جهانی برای آب آشامیدنی مناسب نبوده، اما برای آبیاری و آبزی پروری مناسب می باشد.هر چند که میزان عناصر سنگین در رسوبات در حد بالایی است، اما این مقدار در محدوده میزان قابل تحمل برای آبزیان می باشد.هیچگونه همبستگی بین اندازه و وزن شاه میگو با میزان جذب و تجمع عناصر در پوسته و عضله آنها وجود نداشت، اما همبستگی معنی دار و مستقیمی بین میزان عناصر سنگین در آب و رسوبات و همچنین بین رسوبات، پوسته و عضله شاه میگو در تالاب انزلی وجود دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 165

دانلود 84 استناد 1 مرجع 5
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2011
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    24
  • صفحه پایان: 

    32
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    7790
  • دانلود: 

    3936
کلیدواژه: 
چکیده: 

For many aquatic animals olfactory has an important role in food searching and intake. Amino acids are the large group of olfactory stimulants in feeding behavior of aquatic organism. The aim of the study was to determine the olfactory preference in crayfish (Astacus Leptodactylus). Crayfish juveniles (6 to 8 cm L) were exposed to 20 amino acids, and two positive and negative controls, in laboratory condition. Experiments were carried out in 6 replicates. In the qualitative evaluation of crayfishs responses, Aspargine and Sistine stimulated a significant and obvious feeding reaction. The quantitative evaluation confirmed the effect of Asparagine but showed weak response for Sistine. Phenylalanine, threonine, tyrosine, methionine, and lysine promoted low positive response. The quantitative evaluation verified this result except for tyrosine and phenylalanine. Other amino acids didn’t show considerable attractive effects on feeding behavior. The quantitative evaluation confirming the results of pervious observation showed the well apparent response for glycine and thriptophan. The responses for aspartic acid, serine, acid glutamic and proline were sufficiently positive. According to the results asparagine could be considered as a suitable appellant for Astacus Leptodactylus.

آمار یکساله:  

بازدید 7790

دانلود 3936 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2012
  • دوره: 

    11
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    644
  • صفحه پایان: 

    656
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    9125
  • دانلود: 

    5439
کلیدواژه: 
چکیده: 

In this research the affect of A. hydrophila on pathogenesis of Crayfish A. Leptodactylus was carried out. This study was designed in three groups as treatments and one group as control in triplicate with 20 Crayfish in each glass aquarium. The treatments have exposed to A. hydrophila. The concentrations of the bacteria in treatments were 3´108, 3´06, and 3´104 CFUmL-1 respectively. The untreated control group was disinfected by oxytetracyclin at concentration of 100 ppm for 24 hours. The haemolymph samples were withdrawn for measuring of THC and TPC within interval hours (2, 6, 12, 24, 48, 96, 144, 240 and 336). The Crayfish samples were then fixed in Davidson fixative. The results showed that the differences of THC value between treatment 4 (95.33±23.16) and control (1.13±.45) were significant (P<0.05) as well as control and treatments 3 (35.33±16.16) and 4 (95.33±23.16) during 2 initial hours. In case of THC the significant difference (P<0.05) was observed between control group (72.33±15.04) and treatment 3 (13.13±5.85) after 48 hours. During 240 hours, also the difference of THC value between control group (80.33±24.94) with treatment 2 (14.67±3.51) was significant (P<0.05). The finding of TPP value showed that there was no significant difference between control group and treatments in during mentioned times (P<0.05). The result of histopathology in heaptopancreas and gill sections showed that hemocyte aggregation and necrosis within pyknosis of nucleus. In lower concentrations of bacteria no pathological changes of heart were observed. In digestive tract no changes were appeared in treatments, but in concentration of 3×108 CFU ml-1 a low aggregation of hemocytes was revealed.

آمار یکساله:  

بازدید 9125

دانلود 5439 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    20
  • شماره: 

    2 (پی آیند 75) در امور دام و آبزیان
  • صفحه شروع: 

    171
  • صفحه پایان: 

    180
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    185
  • دانلود: 

    105
چکیده: 

شاه میگو آب شیرین با نام علمی Astacus Leptodactylus یکی از آبزیان مهم اقتصادی می باشد که زیر گونه A. l. eichwaldi در آبهای جنوبی دریای خزر سواحل استان گیلان و زیرگونه A. l. Leptodactylus در برخی از زیستگاه های آب شیرین از جمله تالاب انزلی و سدارس یافت می شود. پروژه بررسی جمعیت های شاه میگو با استفاده از نشانگرهای مولکولی و مشخصات مورفومتریک و مریستیک در سال 1381 انجام شد. این مقاله به تفاوت های مشخصات مریستیک مشاهده شده بین نمونه های جمعیت موجود در تالاب انزلی و سدارس می پردازد. در این تحقیق بیست مشخصه مریستیک مورد بررسی قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از آنالیز تابع تشخیص، تجزیه و تحلیل شدند. بر اساس نتایج آنها نمونه های تالاب انزلی و سدارس در 2 مشخصه مریستیک اختلاف داشتند. این مشخصات شامل تعداد خارهای کنار کاراپاس و خارهای روی اولین پای حرکتی بود. همچنین در جمعیت تالاب انزلی کناره روستروم دارای انحنا بود.

آمار یکساله:  

بازدید 185

دانلود 105 استناد 1 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1386
  • دوره: 

    16
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    81
  • صفحه پایان: 

    90
تعامل: 
  • استنادات: 

    4
  • بازدید: 

    177
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

برای کاهش هزینه های غذایی تجاری فرموله شده در تغذیه شاه میگوی جوان آب شیرین، مواد افزودنی ارزان قیمت مانند زئولیت می بایست در ترکیبات غذا اضافه گردد. با توجه به اینکه تاکنون مطالعات جامعی روی نیازهای غذایی شاه میگوی جوان صورت نگرفته است از اینرو یک آزمایش تغذیه ای به مدت 8 هفته برای تعیین سطح مطلوب زئولیت در غذا انجام شد. در این آزمایش چهار تیمار در سطوح زئولیت 0.5، 1، 1.5، 2 درصد و سه تکرار برای هر یک با انرژی قابل هضم (DE) ثابت 3500 کیلو کالری / کیلوگرم فرموله و تنظیم شد (مطابق آن جیره ها). 540 عدد شاه میگوی جوان با میانگین وزنی 2±0.8 گرم بطور کاملا تصادفی انتخاب و بین 12 عدد مخزن آکوآریومی 250 لیتری که با 200 لیتر آب تازه پر شده بودند و روزانه 70 درصد آن تعویض می شد، توزیع گردیدند.شاه میگوهای جوان روزانه با 8 درصد وزن بدن (بیوماس) در چهار وعده (در ساعتهای 6، 10، 14 و 18) با غذاهای دان تغذیه می شدند. معیارهای شاخص رشد مانند افزایش وزن یا رشد مطلق، درصد رشد نسبی، ضریب تبدیل غذایی و نسبت بازده پروتئین در هر یک از تیمارها مقایسه شد. نتایج بدست آمده از تحلیل داده های آماری نشان دادند که با افزایش زئولیت در تیمارها، شاخص های رشد مانند میانگین افزایش وزن و درصد رشد نسبی و درصد بقا، اختلاف معنی داری را نشان نمی دهند (P>0.05) ولی در تیمار چهار با افزایش زئولیت به میزان 2 درصد، نسبت بازدهی پروتئین و ضریب تبدیل غذا بهبود یافته و اختلاف معنی داری را نشان داد (P<0.05).معیارهای رشد مانند رشد مطلق، درصد رشد نسبی و درصد بقا در سطوح مختلف زئولیت 0.5 تا 2 درصد اختلاف معنی داری را نشان ندادند (P>0.05)، همچنین عاملهای رشد مذکور در کنترل یا تیمار شاهد که زئولیتی به آن اضافه نشده است از نظر آماری با سایر تیمارها اختلاف معنی داری را نشان نداد (P>0.05). در تجزیه تقریبی لاشه، ترکیبات مغذی (پروتئین خام، چربی و...) در تیمارها اختلاف معنی داری را نشان ندادند (P>0.05).

آمار یکساله:  

بازدید 177

دانلود 79 استناد 4 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1388
  • دوره: 

    22
  • شماره: 

    1
  • صفحه شروع: 

    124
  • صفحه پایان: 

    136
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    211
  • دانلود: 

    97
چکیده: 

در این مطالعه ساختار عمومی، فراساختاری سلولها و مکان یابی آنزیم Na+-K+ATPase در غدد شاخکی Astacus Leptodactylus بررسی شد. هر غده از چهار بخش تشکیل یافته که شامل سلوموساک، لابیرنت، لوله ها و مثانه ای حجیم است که توسط یک مجرای کوتاه به سوراخ ادراری متصل شده است. مطالعه فراساختاری نشان داد که سلولهای سلوموساک ماهیت پودوسیتی دارند. این سلولها دارای سیستمهای کمپلکس گلژی، واکوئلها، وزیکولهای آندوسیتوزی می باشند و پدیسل های مجزا دارند. سلولهای لابیرنت به دو شکل مکعبی و استوانه ای بوده و دارای چین خوردگیهای غشایی پایه ای، وزیکول های راسی، میکروویلی های راسی و زوائد سیتوپلاسمی راسی هستند. لوله ها شامل دو زیر واحد است (لوله های پروگزیمال و دیستال) و سلولها دارای چین خوردگیهای غشایی پایه ای متصل به میتوکندری ها و سیتوپلاسم حاوی تعداد زیادی واکوئل و میتوکندری هستند. این سلولها فاقد میکروویلی های راسی بوده و همچنین خصوصیات منحصر به فرد در هر ناحیه دارند. آنزیم Na+-K+ATPas از طریق ایمنوفلوئورسانس در لوله ها و سلولهای مثانه مشاهده شد. یک رنگ پذیری فلوئورسانسی ضعیف نیز در لابیرنت دیده شد ولی در سلوموساک هیچ گونه رنگ پذیری مشاهده نشد، سلولهای لوله و مثانه از لحاظ ریخت شناسی و آنزیمی ماهیت یونوسیتی نشان می دهند، بنابراین غده های شاخکی A.Leptodactylus توانایی تبادل فعال یونها را دارند و در تنظیم اسمزی شرکت می کنند.

آمار یکساله:  

بازدید 211

دانلود 97 استناد 0 مرجع 0
litScript