مقاله طرح

مشخصات مقاله

مجری: پژوهشکده علوم سلولی (رویان)
سال:1390 | تاریخ پایان: تابستان 1390

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

460

دانلود:

0

استناد:

اطلاعات طرح

عنوان

بررسی عملکرد (PPARγ1 (Peroxisome proliferator activated receptor γ1 در هنگام تمایز سلول های بنیادی به عصب

شماره مسلسل

صفحات

 صفحه شروع | صفحه پایان

چکیده

 PPARs متعلق به خانواده گیرنده های هسته ای وابسته به لیگاند می باشند, که در حضور لیگاند فعال شده و در تنظیم بیان ژن های درگیر در متابولیسم سلولی, تمایز سلولی, آپوپتوز و التهاب نقش دارند. PPARs شامل 3 ایزوفرم α, β, g و ایزوفرم g خود نیز شامل 2 ایزوفرم g1 ,g2 می باشد. PPARg در حضور لیگاند فعال شده و با اتصال به گیرنده X رتینوئیک اسید, تشکیل هترودایمر داده و به عناصر پاسخ دهنده به PPAR در پروموتور ژن های هدف متصل و بیان ژن های مورد نظر را کنترل می کند. لیگاندهای 2PPARg نوع می باشند, لیگاندهای طبیعی که شامل پروستاگلاندین و متابولیت های اسیدهای چرب و مصنوعی, که شامل تیازولیدین دیون ها مانند Rosiglitazone و Ciglitazone می باشند.سلول های بنیادی جنینی موش, سلول های پرتوانی هستند که منشا آن ها از توده داخلی بلاستوسیست می باشد. از مهم ترین ویژگی این سلول ها خودنوزایی می باشد که به آنها توانایی تکثیر نامحدود و تمایز به هر سه لایه جنینی را می دهد و این ویژگی آن ها را به مدل مناسبی برای بررسی تکوین انواع رده های سلولی تبدیل کرده است. با توجه به نقش های PPARg در انواع سلول ها و بافت ها, بررسی نقش ا ین گیرنده هسته ای در خودنوزایی سلول های بنیادی جنینی موش و تمایز این سلول ها به سلول های عصب دارای اهمیت بالایی می باشد.نتایج این مطالعه نشان داد غیر فعال کردن PPARg به وسیله آنتاگونیست آن (GW9662) در حضور LIF و هم در عدم حضورLIF  سبب کاهش تکثیر سلول های بنیادی جنینی شد در حالی که فعال کردن PPARg بوسیله آگونیست های آن Rosiglitazone) و(Ciglitazone , تکثیر سلول های بنیادی جنینی موش را در محیط حاوی LIF افزایش داد. با حذف LIF از محیط کشت, در حضور آگونیست ها تکثیر این سلول ها کاهش یافت. همچنین بررسی توانایی تمایز سلول های بنیادی جنینی موش به سه لایه زاینده جنینی (اکتودرم, مزودرم و آندودرم) در حضور آنتاگونیست و آگونیست نشان داد که این تیمارها بر روی توانایی تمایز سلول های بنیادی جنینی موش به سه لایه زاینده جنینی تاثیری ندارد.نتایج این مطالعه نیز نشان داد که طی تمایز سلول های بنیادی جنینی موش به سلول های عصبی, بیان PPARg در مرحله تشکیل NPCs افزایش چشمگیری پیدا کرد و در زمان تشکیل سلول های عصبی کاهش یافت.درطی بررسی نقش PPARg در روند تمایز عصبی نشان داده شد که غیرفعال کردن این گیرنده به وسیله آنتاگونیست, سبب کاهش بیان مارکرهای نورونی در هر دو مرحله تشکیل سلول های پیش ساز عصب و مرحله انتهایی تمایز عصبی شد. غیر فعال کردن PPARg همچنین موجب کاهش بیان مارکر گلیالی در مرحله تشکیل سلول های پیش ساز عصب شد, ولی تاثیری بر بیان مارکر گلیالی در تیمار با آنتاگونیست در مرحله انتهایی تمایز نداشت.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط نشریه ای

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.
  • کارگاه های پیشنهادی

    کارگاه های پیشنهادی






    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    انتشارات انتخاب
    نهمین کنگره زخم و ترمیم بافت‎‎
    حوزه علمیه خواهران شهرستان اقلید
    سازمان مدیریت صنعتی

    فایل موجود نیست