مقاله مقاله نشریه

مشخصات مقاله

نشریه: پژوهش های مشاوره (تازه ها و پژوهش های مشاوره) | سال:1388 | دوره:8 | شماره:30 | صفحه شروع:7 | صفحه پایان:28

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

395

دانلود:

79

استناد:

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

مقایسه اثربخشی درمانگری پویشی فشرده کوتاه مدت (ISTDP) و ارتباطی بر ارتقا سلامت روانی و رضامندی زوجین

صفحات

 صفحه شروع 7 | صفحه پایان 28

چکیده

 پژوهش حاضر به منظور بررسی اثربخشی روان درمانگری پویشی فشرده و کوتاه مدت و زوج درمانگری ارتباطی بر ارتقا سلامت روان و افزایش رضامندی زوجین انجام گرفته است. نمونه مورد مطالعه شامل 45 زوج مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی بوده که مایل به ادامه زندگی مشترک بوده, و از جامعه در دسترس به طور تصادفی انتخاب و در سه گروه قرار گرفتند. دو گروه به عنوان آزمایش و یک گروه به عنوان کنترل, سپس این سه گروه به دو مقیاس انریچ و سلامت عمومی به صورت پیش آزمون و پس آزمون پاسخ دادند. فرضیه های تحقیق عبارت بودند از: زوجینی که با رویکرد روان پویشی تحت درمان قرار گرفته اند از آنانی که تحت چنین درمانی قرار نگرفته اند از سلامت روانی بالاتری برخوردارند. زوجینی که با رویکرد ارتباطی تحت درمان قرار گرفته اند از آنانی که تحت چنین درمانی قرار نگرفته اند از سلامت روانی بالاتری برخوردارند. زوجینی که با رویکرد روان پویشی کوتاه مدت تحت درمان قرار گرفته اند در مقایسه با آنانی که با رویکرد روان پویشی تحت درمان قرار گرفته اند از کسانی که تحت چنین درمانی قرار نگرفته اند از رضامندی زناشویی بالاتری برخوردارند. زوجینی که با رویکرد ارتباطی تحت درمان قرار گرفته اند از کسانی که تحت درمانی قرار نگرفته اند از رضامدی زناشویی بالاتری برخوردارند. زوجینی که با رویکرد روان پویشی تحت درمان قرار گرفته اند در مقایسه با آنان که با رویکرد ارتباطی تحت درمان قرار گرفته اند از رضامندی زناشویی بالاتری برخوردارند. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه برای معنادار بودن تفاوت بین گروه ها, و آزمون تعقیبی شفه برای تعیین تفاوت بین نوع میانگین ها, مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان دهنده تفاوت معنادار بین هر دو روش با افزایش سلامت روانی و رضایت زناشویی (کل) بوند. هر دو رویکرد بر مولفه ها (خرده مقیاس ها) ی علایم جسمانی, اختلال اضطرابی و خواب, و عملکرد اجتماعی به یک اندازه موثر بودند. در خرده مقیاس افسردگی فقط روان پویشی موثر بود. هر دو رویکرد بر غنی سازی مولفه های (خرده مقیاس) مسایل شخصیتی, رضایت زناشویی, ارتباط, حل تعارض, مدیریت مالی, رابطه جنسی, و فرزندان و فرزندپروری موثر بودند. در خرده مقیاس های رضایت زناشویی, بر مولفه های تحریف آرمانی و نقش های مساوات طلبی فقط رویکرد روان پویشی موثر بود و بر مولفه های فعالیت اوقات فراغت و جهت گیری مذهبی فقط رویکرد ارتباطی موثر بودند. تفاوت دو رویکرد در ارتقا سلامت روانی و افزایش رضایت زناشویی معنادار نبود.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط نشریه ای

    مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.





  • تبلیغات

    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID