مقاله مقاله نشریه

مشخصات مقاله

نشریه: مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اردبیل | سال:1389 | دوره:10 | شماره:3 (پیاپی 37) | صفحه شروع:223 | صفحه پایان:231

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

100

دانلود:

81

استناد:

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

ارزیابی الگوی سایتوکاینی مدل حیوانی به دنبال ایمیونیزاسیون با کمپلکس لیپو پلی ساکارید بروسلا آبورتوس S99 - وزیکول غشا خارجی نیسریا مننژیتیدیس سروگروه B

صفحات

 صفحه شروع 223 | صفحه پایان 231

چکیده

 زمینه و هدف: پژوهش ها نشان می دهد که لیپوپلی ساکارید (LPS) بعنوان مهمترین ساختمان آنتی ژنیکی سویه های صاف بروسلا ,کاندیدای مناسبی برای طراحی واکسن های زیرواحدی است. از طرفی کاربرد ادجوانت های با منشا میکروبی در القا پاسخهای ایمنی سبب طراحی نسل جدید واکسنهای زیرواحدی شده است که نمونه آن وزیکول غشای خارجی (Outer Membrane Vesicle: OMV) نیسریا مننژیتیدس است. وزیکول غشای خارجی باعث افزایش عیار آنتی بادی از کلاس IgM و IgG علیه آنتی ژنی می شود که به همراه آن تزریق شده است. در این تحقیق, تاثیر کمپلکس غیر کوالان LPS+OMV در القای ایمنی سلولی با ارزیابی مقدار تولید و ترشحIFN-γ ,IL-4  و IL-10  بررسی و الگوی فعالسازی زیر گروه های Th1 و Th2 تعیین گردید.روش کار: لیپو پلی ساکارید توسط روش بهینه سازی شده فنلی تخلیص شد و سپس برنامه ایمیونیزاسیون در سه گروه شش تایی موش BALB/c در روزهای 14, 0, 28 و 42 به صورت زیرپوستی با LPS بروسلا آبورتوس به تنهایی, LPS  به همراه ادجوانت فروند و کمپلکس LPS بروسلا آبورتوس و  OMVنیسریا مننژیتیدیس سروگروه  Bانجام گردید. پس از تهیه سوسپانسیون سلول های طحالی, عیار ساتیوکاین های IFN-γ,IL-4  و IL-10 با روش الایزا بررسی گردید.یافته ها: ایمیونیزاسیون با LPS بروسلا آبورتوس به تنهایی باعث القا معنی دار عیار IFN-γ نسبت به دو گروه دیگر (LPS+OMV وLPS+FA ) شد  (P<0.05) در حالی که عیار IL-4 وIL-10  در تمام گروه ها افزایش اندکی نشان داد. اگرچه به دنبال تزریق کمپلکس LPS+OMV در مقایسه با LPS عیار IL-4 و IL-10 افزایش یافته است ولی در همین گروه نیز عیار IFN-γ در مقایسه با IL-4 وIL-10  بیشتر است.نتیجه گیری: در هر سه گروه, حیوانات ایمیونیزه شده دارای عیار سرمی بالای IFN-γ در مقایسه با IL-4 و IL-10 می باشند. افزایش IFN-γ به دنبال ایمیونیزاسیون مدل حیوانی با LPS (به تنهایی, به صورت کمپلکس با OMV و به همراه ادجوانت) نشان دهنده پاسخ های سلولی Th1 است که باعث افزایش فعالیت سلول های پلی مورفونوکلئر و در نتیجه تسهیل پاکسازی عفونت می شود . عیار کمتر IL-4 و IL-10 در مقایسه با IFN-γ که نشان دهنده مهار پاسخ سلول های Th2 می باشد در هر سه گروه به دنبال ایمیونیزاسیون با LPS مشاهده می شود که می تواند به عنوان عاملی موثر در کارآیی واکسن زیر واحدی بروسلوز (بر پایهLPS ) مطرح گردد چراکه پاسخ سلول های Th2 اساسا در ساز و کارهای دفاعی علیه بروسلا نه تنها کاربردی ندارد بلکه با مهار جمعیت های موثر از سلول های Th ((Th1 باعث افزایش احتمال بقای درون سلولی این میکروارگانیسم می گردد.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط نشریه ای

    مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.





  • تبلیغات

    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID