Start: 2/2/2023 5:57:07 AMEnd: 2/2/2023 5:57:07 AM >> 589

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

83

دانلود:

21

استناد:

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

بررسی امکان استفاده از گیاه حامل به منظور افزایش پارازیتیسم شته جالیز، توسط زنبور پارازیتوئید Lysiphlebus fabarum

صفحات

 صفحه شروع 89 | صفحه پایان 99

چکیده

 شناخت و ترجیح میزبان در پارازیتوئیدها به طور عمده تحت تأثیر شایستگی کسب شده توسط نتاج قرار می گیرد. این ویژگی های رفتاری از این منظر در مهار زیستی مهم هستند که میزبان های مستقر روی علف های هرز مجاور محصول به عنوان یک منبع ذخیره برای پارازیتوئیدها, می توانند در سیستم گیاهان حامل بکار گرفته شوند. در این مطالعه در شرایط آزمایشگاهی امکان استفاده از سیستم گیاهان حامل؛ گیاهان باقلای آلوده به شته سیاه باقلا (Aphis fabae Scopoli), به منظور کنترل شته جالیز, Aphis gossypii Glover توسط زنبور پارازیتوئید Lysiphlebus fabarum (Marshall)(Braconidae: Aphidiinae) روی گیاهان خیار مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا جمعیت همسن از زنبور روی این دو گونه شته تشکیل شد و با معرفی جداگانه هر زنبور به ظروف پتری تهویه دار محتوی 15 پوره سن دوم شته سیاه باقلا و 15 پوره سن دوم شته جالیز, تأثیر گونه ی شته میزبانی که والدین و نتاج در آنها پرورش یافتند, روی شایستگی زنبورهای ظاهر شده بررسی شد. مطابق نتایج, درصد پارازیتیسم زنبور روی شته جالیز به طور معنی داری بیشتر از شته سیاه باقلا بود, همچنین زنبورهای ماده پرورش یافته روی شته جالیز به صورت معنی داری بزرگ تر از ماده های پرورش یافته روی شته سیاه باقلا بودند. نتایج نشان می دهد کاهش ترجیح شته سیاه باقلا (میزبان جایگزین) توسط زنبور L. fabarum, می تواند منجر به افزایش پارازیتیسم شته جالیز (شته آفت) شود.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط نشریه ای

    مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.
  • کارگاه های پیشنهادی

    استناددهی