video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

248

دانلود:

91

استناد:

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

بررسی فراوانی اختلالات آزمایشگاهی در بیماران مراجعه کننده با خارش مزمن به درمانگاه پوست بیمارستان فرشچیان همدان در سال 1396

صفحات

 صفحه شروع 230 | صفحه پایان 235

چکیده

 سابقه و هدف: خارش مزمن به خارش بیش از شش هفته اطلاق می شود که می تواند منجر به اختلالات خواب, اختلال در فعالیت روزانه, افسردگی و در نتیجه کاهش کیفیت زندگی فرد مبتلا گردد. بررسی های آزمایشگاهی متعددی جهت یافتن بیماری های سیستمیک در مبتلایان به خارش مزمن توصیه شده است؛ اما شیوع کلی این بیماری ها در بیماران گرفتار خارش چندان مشخص نمی باشد. در این ارتباط, مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی اختلالات آزمایشگاهی در بیماران مبتلا به خارش مزمن انجام شد. این امر می تواند به شناسایی عوامل مرتبط با خارش و تشخیص بیماری های زمینه ای در این بیماران کمک کند. مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مقطعی انجام شد. در این مطالعه 30 بیمار دچار خارش مزمن و بدون ضایعه پوستی یا سابقه بیماری سیستمیک توجیه کننده خارش از نظر متغیرهای دموگرافیک (مانند سن و جنس) و پارامترهای آزمایشگاهی (Erythrocyte Sedimentation Rate, آنزیم های کبدی و آلکالن فسفاتاز, بیلی روبین (Bilirubin) تام و مستقیم, کراتینین, نیتروژن اوره خون (BUN: Blood Urea Nitrogen), قند خون ناشتا, آزمون عملکرد تیروئید, تعداد گلبول های سفید خون, هموگلوبین و لاکتات دهیدروژناز) بررسی شدند. در ادامه, داده های دموگرافیک و آزمایشگاهی در چک لیست ثبت گردیدند و با استفاده از نرم افزار SPSS 20 تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی بیماران معادل 4/15± 4/50 سال بود. 60 درصد از بیماران مرد و 40 درصد زن بودند. در 40 درصد از بیماران اختلال آزمایشگاهی یافت شد. بر مبنای نتایج, شایع ترین اختلالات آزمایشگاهی عبارت بودند از: افزایش قند خون ناشتا (6/26 درصد) و کاهش سطح هموگلوبین (7/16 درصد). سایر اختلالات آزمایشگاهی شامل موارد زیر بودند: افزایش سطح آلکالن فسفاتاز (10 درصد), لکوسیتوز (6/6 درصد) و افزایش لاکتات دهیدروژناز (LDH: Lactate Dehydrogenase), ESR, TSH, BUN, بیلی روبین و کراتینین هر کدام 3/3 درصد. شایان ذکر است که تفاوت آماری معناداری بین شیوع اختلالات آزمایشگاهی در مردان و زنان وجود نداشت. در این مطالعه یک بیمار لنفوسیتوز همراه با افزایش LDH داشت که در نهایت اختلال لنفوپرولیفراتیو تشخیص داده شد. نتیجه گیری: با وجود اینکه نتایج آزمایشات در 60 درصد از افراد نرمال بود؛ اما پیداکردن یک مورد اختلال لنفوپرولیفراتیو در این بیماران اهمیت بررسی های کامل آزمایشگاهی در آن ها را گوشزد می نماید.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

    مقالات مرتبط نشریه ای

    مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.