مقاله مقاله نشریه

مشخصات مقاله

نشریه: نقد ادبی
سال:1391 | دوره:5 | شماره:20
صفحه شروع:49 | صفحه پایان:72

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

195

دانلود:

79

استناد:

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

سبک آذربایجانی: انسان در میانه طبیعت و خدا

نویسنده

اسکویی نرگس

صفحات

 صفحه شروع 49 | صفحه پایان 72

چکیده

 بدون تردید, آنچه باعث تمایز اصلی سبک های ادبی از هم می شود پیش از اینکه محصول دگرگونی در حوزه زبانی و ادبی باشد, حاصل تغییر نگرش و دیدگاه عمومی گویندگان یک دوره و مکتب ادبی به دوره ها و مکتب های دیگر است؛ البته این تغییر بینش جریانی است که به تدریج در آثار ادبی ظاهر می شود و اغلب نتیجه تحولات اجتماعی و فرهنگی است.در مطالعات سبک شناسی دوره ای, نخستین سبک دوره ای شعر فارسی, یعنی سبک خراسانی با ویژگی هایی مانند برون گرایی و طبیعت گرایی وصف می شود و دومین دوره, یعنی سبک عراقی بیشتر به داشتن بینش عرفانی معروف است. اما رسیدن از دیدگاه طبیعت گرایانه به دیدگاه عرفانی نیازمند گذر از مرحله ای حساس به نام انسان است که این مرحله گذار توسط شاعران سبک آذربایجانی محقق شده است.مقاله حاضر به بررسی نقش گویندگان سبک آذربایجانی در ایجاد تحول عظیم فکری در سبک شعر فارسی و جایگاه «انسان» در این سبک می پردازد و این مکتب را از نظر تعامل «شاعر» و «انسان», با دیگر سبک های شعر فارسی مقایسه می کند.

استنادها

  • ثبت نشده است.
  • ارجاعات

  • ثبت نشده است.
  • مقالات مرتبط نشریه ای

    مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.