مقاله مقاله نشریه

مشخصات مقاله

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

354

دانلود:

144

استناد:

3

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

نماد و جایگاه آن در بلاغت فارسی

صفحات

 صفحه شروع 1 | صفحه پایان 30

چکیده

 ساختار سنتی بلاغت فارسی محدودیت هایی دارد که اصلاح و بازنگری را در آن ضروری می نماید. متقدمان معمولا بلاغت را به سه حوزه معانی, بیان و بدیع تقسیم کرده اند و هریک از آن ها را به بخش هایی محدود ساخته و تعاریفی برای آن ها ارایه داده اند. متاخرین علمای بلاغت نیز اغلب از آنان پیروی کرده اند و همین تقسیم بندی و تعاریف را پذیرفته اند. کاربرد این تقسیم بندی و مصداق یابی آن در آثار مختلف ادبی با مشکلات و محدودیت هایی روبه روست و در این آثار, نمونه ها و مواردی دیده می شود که در ساختار و دسته بندی های سنتی جای نمی گیرد و نیازمند حوزه ها و دسته های جدیدی است که لزوم بازنگری در علم بلاغت را یادآور می شود. یکی از موضوعاتی که در این زمینه کارآمد و کارساز است, مشخص کردن جایگاه نماد در بلاغت و ارایه تعریفی مناسب با این حوزه, برای آن است. نماد و نمادگرایی همان گونه که در اسطوره شناسی, روان کاوی, هنر, جامعه شناسی, عرفان و سایر حوزه ها تعریف شده و تحولات زیادی ایجاد کرده است, در بلاغت نیز می تواند موجب دگرگونی های زیادی شود و بستری مناسب برای پژوهش های جدید شود و پویایی و تحرک خاصی در این علم به وجود آورد. در این مقاله, نماد به عنوان یکی از صورت های بیان که فراتر از صور خیال قرار می گیرد, تعریف شده و جایگاه آن در حوزه بیان به عنوان صورت تجلی مشخص می گردد. همچنین به جایگاه آن در علم معانی به عنوان صورتی فراتر از حقیقت و مجاز و فراتر از ایجاز و اطناب اشاره می شود.

استنادها

ارجاعات

مقالات مرتبط نشریه ای

مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.