مقاله مقاله نشریه

مشخصات مقاله

نشریه: پژوهش های ادب عرفانی (گوهر گویا) | سال:1390 | دوره:5 | شماره:3 (پیاپی 19) | صفحه شروع:143 | صفحه پایان:166

video

sound

نسخه انگلیسی

بازدید:

216

دانلود:

114

استناد:

1

اطلاعات مقاله نشریه

عنوان

زمینه های گفتگویی طنز در مثنوی

صفحات

 صفحه شروع 143 | صفحه پایان 166

چکیده

 گفتگو در آثار میخاییل باختین اصطلاحی است که سرشتی روش شناختی دارد. وی گفتگو را روشی برای روبه رو شدن با اموری می داند که تن به برخورد سلطه جویانه نمی دهند. بنابراین, این اصطلاح در تقابل با برتری طلبی نیروهای تک آوا قرار می گیرد. جنبه های گفتگویی طنز, خنده و کارناوال در اندیشه باختین نیز در همین ویژگی ریشه دارند.هدف مقاله حاضر بررسی زمینه های است که با پرورش عناصر گفتگویی و کارناوالی, به شکل گیری عناصر طنزآمیز در مثنوی انجامیده اند. از این رو, ابتدا براندازی آوای برتر به عنوان روشی تنیده در ساختار صوری و معنایی مثنوی بررسی شده است. در بخش دوم, بازتاب این روش در طنزآمیز کردن حکایات مثنوی دنبال شده است. در این حکایات, ورود صدای مسلط به فضایی عمومی و همنشینی آن با صداهای سرکوب شده, به ایجاد فضایی کارناوالی و همراه با خنده می انجامند. می توان گفت, طنزپردازی مثنوی, زاییده روش براندازنده و فرارونده آن برای تفسیر جهان اند نه عناصری برای تزیین متن.

استنادها

ارجاعات

مقالات مرتبط نشریه ای

مقالات مرتبط همایشی

  • ثبت نشده است.
  • طرح های مرتبط

  • ثبت نشده است.





  • تبلیغات

    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID
    مرکز اطلاعات علمی SID