مشخصات نشــریه/اطلاعات دوره

بیماریهای عفونی و گرمسیری ایران (IRANIAN JOURNAL OF INFECTIOUS DISEASES AND TROPICAL MEDICINE) | سال:1384 | دوره:10 | شماره:29

نتایج جستجو

2558

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

27

انتقال به صفحه

آرشیو

سال

دوره(شماره)

مشاهده شمارگان

مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    1
  • صفحه پایان: 

    6
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    230
  • دانلود: 

    103
چکیده: 

سابقه و هدف: هدف اصلی درمان در بیماران مبتلا به هپاتیت B مزمن مهار تکثیر HBV پیش از وقوع آسیب غیرقابل برگشت کبدی است. در این مطالعه ما کارآیی و ایمنی کوتاه مدت ترکیبی از اینترفرون آلفا- (Heberon Alpha) R2α را روی بیماران ایرانی مبتلا به هپاتیت B مزمن مورد ارزیابی قرار دادیم. مواد و روش ها: در طی سال 1380 تا 1381، در قالب یک کارآزمایی بدون شاهد چند مرکزی، 68 بیمار با هپاتیت B تحت درمان Heberon Alpha R با دوز متوسط 31.32±7.3 میلیون واحد در هفته و به مدت 5.32±0.95 ماه قرار گرفتند. پاسخ بیوشیمیایی به درمان با کاهش سطح سرمی ALT به مقادیر طبیعی، پاسخ ویرولوژیک با محو HBV DNA سرم در PCR و محو HBeAg در بیماران HBeAg+ و پاسخ کامل بر اساس وجود هر دو پاسخ بیوشیمیایی و ویرولوژیک تعریف شد. یافته ها: در طی درمان با Heberon موردی از عارضه غیر قابل انتظار یا عارضه جانبی جدی که نیاز به قطع دارو داشته باشد گزارش نشد. در پایان دوره درمان پاسخ بیوشیمیایی، ویرولوژیک و کامل درمانی به ترتیب عبارت بودند از: %58.8 و %47.5 و%44.1  پاسخ کامل به طور معنی داری با سطوح پیش از درمان بالای ALT، درجه بالای هیستوپاتولوژیک درگیری کبد و دوز بالاتر هفتگی اینترفرون در ارتباط بود. نتیجه گیری و توصیه ها: ما در این مطالعه نشان دادیم که Heberon Alpha R )یک اینترفرون آلفا (2-α در درمان بیماران ایرانی مبتلا به هپاتیت B مزمن از کارایی قابل قبولی برخوردار است. این یافته ها می بایست در قالب کارآزمایی های کنترل شده و تصادفی و به ویژه، با ارزیابی اثرات دراز مدت آن بر بیماران هپاتیت B مزمن مورد بررسی قرار گیرد.  

آمار یکساله:  

بازدید 230

دانلود 103 استناد 0 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    13
  • صفحه پایان: 

    19
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    146
  • دانلود: 

    96
چکیده: 

سابقه و هدف: TTV ویروس بدون پوشش با DNA تک رشته ای است که می توان آن را یکی از علل هپاتیت به دنبال انتقال خون دانست. این مطالعه با هدف تعیین شیوع این ویروس در بیماران همودیالیزی مزمن شهرستان تبریز در سال 1384 انجام گرفت. مواد و روش ها: این بررسی به صورت مقطعی (Cross- Sectional) در فروردین ماه 1384 روی کلیه بیماران همودیالیزی مزمن شهر تبریز و در سه مرکز همودیالیز آن اجرا شد. بعد از اخذ رضایت از بیماران و تکمیل فرم های اطلاعاتی شامل شاخص های جمعیت شناختی و سابقه پزشکی، نمونه های خونی بیماران با استفاده از روش semi-nested PCR از نظر TTV مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها با استفاده از آماره های توصیفی، مربع کای و T، با قبول مرز معنی داری روی p<0.05، تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: شیوع کلی سرمی TTV در 324 بیمار مورد مطالعه، (%95 CI:%6.1-%12.5) %9.3 محاسبه شد. 15 مورد (%4.6) از 324 بیمار دارای هپاتیت B HBS) آنتی ژن مثبت( و 66 مورد (%20.4) از 324 بیمار دارای آنتی بادی ضد HCV بودند. مثبت بودن آزمایش سرمی برای TTV، با سن ارتباط معنی داری داشت (p<0.018). هیچ ارتباط معنی داری بین سایر متغیرهای دموگرافیک، عفونت های ویروسی منتقله از خون، دفعات انتقال خون و سابقه پیوند کلیه با مثبت بودن TTV وجود نداشت. نتیجه گیری و توصیه ها: در این مطالعه شیوع TTV به دست آمده در بیماران همودیالیزی نسبت به سایر مطالعات انجام شده در کشورهای دیگر پایین تر بود. تفاوت میزان شیوع TTV در مناطق مختلف، معیارهای متفاوت ورود بیماران، راههای انتقال TTV و تفاوت در پرایمرهای استفاده شده جهت تشخیص، می تواند بیان کننده علت وجود اختلاف در نتایج بدست آمده باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 146

دانلود 96 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    21
  • صفحه پایان: 

    27
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    232
  • دانلود: 

    134
چکیده: 

سابقه و هدف: گاستروآنتریت حاد از معضلات بهداشتی قرن حاضر است و شایع ترین بیماری در کودکان جهان می باشد. این مطالعه با هدف تعیین فراوانی اسهال روتا ویروسی در کودکان تهران انجام شد. مواد و روش ها: در این بررسی 1250 StoolSpecimens از کودکان دختر و پسر زیر 5 سال سن که با تظاهرات بالینی گاستروآنتریت حاد از زمستان 1380 تا تابستان 1383 به بیمارستان های تحت بررسی در شهر تهران مراجعه و بستری بودند تهیه شد. با بهره گیری از تکنیک های آزمایشگاهی (IDEIA, LA, ds RNA PAGE) اقدام به شناسایی عفونت روتاویروس و آنالیز ds RNA Electrophoretics سویه های روتاویروس اخذ شده در نمونه های بالینی کودکان بیمار گردید. یافته ها: فراوانی عفونت روتاویروس گروه A به میزان %28.4 در بیماران مشخص شد که حدود %70 از موارد گاستروآنتریت روتاویروس در گروه سنی زیر 2 سال و حداکثر عفونت ویروسی در شیرخواران 6-12 ماهه مشاهده شد. %41.71 دختر و %58.3 پسر بوده اند. بیش از %70 از موارد عفونت ویروسی در فصول سرد سال و حداکثر وفور اسهال ویروسی در ماههای آذر، دی و بهمن، اتفاق افتاده بود. کودکانی که سابقه تغذیه شیر مادر داشته اند به طور معنی داری کمتر از اطفالی که شیر خشک مصرف می نمودند ابتلا به اسهال روتاویروس را نشان دادند. در آنالیزRNA Genomic Profiles  سویه های روتاویروس اخذ شده از کودکان بیمار ده RNA Electrophoretypes شناسایی شد که سه مورد Short RNA Patterns و 7 موردLong RNA electerophoretics بودند. سویه روتاویروس LA Type (Long RNA Profile) به عنوان الکتروفورتیپ غالب که با پایداری در طول زمان بررسی که در گروه سنی 0-5 سال چرخش داشته است مشخص شد، در حالیکه روتاویروس های Short RNA Patterns با چرخش ناپایدار در شیرخواران در فصول سرد سال مشاهده شدند. نتیجه گیری و توصیه ها: روتاویروس عامل مهم بیماری اسهال زمستانی شیرخواران و کودکان سنین پایین بوده وفور بالای آن ایجاب می کند با فراهم شدن واکسن مناسب ایمن سازی کودکان مد نظر قرار گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 232

دانلود 134 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    29
  • صفحه پایان: 

    33
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    3727
  • دانلود: 

    133
چکیده: 

سابقه و هدف: استفاده از داروها در درمان بروسلوز سبب بهبود علایم، کوتاه شدن دوره بیماری و کاهش میزان عوارض می شود ولی کاربرد یک دارو جهت درمان آن به علت شکست درمان، عود بیماری و مقاومت دارویی معمول نیست. ترکیبات دارویی مختلفی در درمان بروسلوز مورد ارزیابی قرار گرفته است. هدف این مطالعه مقایسه رژیم استاندارد WHO شامل داکسی سیکلین - ریفامپین (DR) با رژیم سه دارویی داکسی سیکلین – ریفامپین - آمیکاسین (ADR) بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده 220 بیمار مبتلا به بروسلوز که بصورت سرپایی یا بستری طی سالهای 1378-80 در بیمارستان سینا شهر همدان تشخیص داده شده بودند وارد مطالعه گردیدند. بیماران به طور تصادفی در دو گروه درمانی DR )داکسی سیکلین با دوز 100 میلی گرم دوبار در روز بصورت خوراکی و ریفامپین 10 mg/kg روزانه به صورت دوز واحد خوراکی به مدت 8 هفته( و گروه ADR )رژیم قبلی بهمراه آمیکاسین به میزان 7.5 mg/kg/Dose دوبار در روز بصورت عضلانی به مدت 7 روز( تقسیم شدند. بیماران در طی درمان و پس از آن از لحاظ بهبودی علایم، عوارض دارویی و عود بیماری مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها: از مجموع بیماران، 107 نفر (%48.6) مرد و بقیه زن بودند. میانگین سنی بیماران در گروه 35.7+17 ADR سال و در گروه 37+18.4 DR سال بود (NS) در گروه 97 DR نفر (%88.2) و در گروه 106 ADR نفر (%96.4) بهبودی نشان دادند (p<0.04). در بررسی 6 ماهه پس از اتمام درمان، در گروه 9 DR بیمار (%9.3) و در گروه 6 ADR بیمار (%5.7) دچار عود بیماری شدند (NS). در طی مدت درمان در گروه 4 DR نفر (%3.6) و در گروه 6 ADR نفر (%5.5) دچار عارضه دارویی خفیف شدند که محدودیتی در درمان ایجاد نکرد (NS). نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به یافته های این تحقیق به نظر می رسد رژیم سه دارویی ADR در درمان بیماران بروسلوز از رژیم استاندارد DR ارجح تر است.

آمار یکساله:  

بازدید 3727

دانلود 133 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    35
  • صفحه پایان: 

    41
تعامل: 
  • استنادات: 

    3
  • بازدید: 

    285
  • دانلود: 

    111
چکیده: 

سابقه و هدف: در سال 1383 هجری شمسی قریب به 100000 زایر ایرانی در مراسم حج حضور داشتند که نزدیک به %80 آنان به گرفتاریهای تنفسی مبتلا شدند. این مطالعه با هدف بررسی فراوانی عوامل ویروسی در گرفتاریهای فوق انجام گرفت. مواد و روش ها: نمونه های سرم و شستشوی گلوی بیماران به ترتیب با روش های ممانعت از هماگلوتیناسیون و ایمونوفلورسانس مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج بررسی نمونه های شستشوی گلو نشان داد که در %36.2 موارد آدنوویروس و در %13.3 موارد ویروس های آنفلوانزا حضور داشتند. نتایج سرولوژیک نیز نشان از حضور بیشتر ویروس های آنفلوانزا داشتند؛ به طوری که در %21.5 سرمهای نوبت دوم افزایش حداقل چهار برابر عیار آنتی بادی در برابر حداقل یکی از ویروس های رایج مشاهده گردید که حاکی از عفونت اخیر آنفلوانزا می باشد. پارا آنفلوانزا در هیچ موردی دیده نشد، ولی در دو مورد ویروس سن سی شیال تنفسی شناسایی گردید. نتیجه گیری و توصیه ها: نتایج حاکی از آن است که عمدتا آدنوویروسها و ویروس های آنفلوانزا عوامل عمده بیماری های تنفسی ویروسی در بین حجاج ایرانی بودند. در عین حال نباید نقش عوامل عفونی دیگر و عوامل ایجاد کننده حساسیت را نادیده گرفت؛ چرا که در یک همچون تجمع های عظیمی همه انواع عوامل میکروبی بیماریزای تنفسی در صورت حضور می توانند همه گیری هایی را سبب شوند.

آمار یکساله:  

بازدید 285

دانلود 111 استناد 3 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    43
  • صفحه پایان: 

    46
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    169
  • دانلود: 

    95
چکیده: 

سابقه و هدف: از مهمترین خطرات شغلی در مراکز درمانی صدمات ناشی از وسایل نوک تیز و تماس با عوامل بیماری زای و عفونی قابل انتقال از راه خون است. این مطالعه به منظور تعیین میزان آسیب های ناشی از وسایل نوک تیز آغشته به خون بیمار در شاغلین بخش های ویژه بیمارستانهای آموزشی و غیرآموزشی استان مازندران در سال 83 انجام گرفت. مواد و روش ها: در یک مطالعه توصیفی 352 نفر از شاغلین بخشهای ویژه بیمارستانهای آموزشی 158) نفر( و غیرآموزشی 194) نفر( با استفاده از پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفتند. آسیب های ناشی از وسایل نوک تیز طی سه سال گذشته در فرم مربوطه ثبت و جمع آوری شد. از آزمون آماری مربع کای جهت تجزیه و یافته های کیفی استفاده شد و P کمتر از %5 معنی دار تلقی شد. یافته ها: %64 شاغلین مرد و %36 زن بودند. %45 آنان در بیمارستانهای آموزشی و %55 در بیمارستانهای غیرآموزشی شاغل بودند. تفاوت معنی داری بین زن و مرد از نظر میزان آسیب با وسایل نوک تیز وجود نداشت ولی در بین دو نوع بیمارستان این میزان تفاوت معنی دار بود (p</014). %76 از شاغلین حداقل یک بار دچار آسیب با وسایل نوک تیز آغشته به خون بیمار شده بودند. سرسوزن شایع ترین وسیله آسیب رسان بود. نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به بالا بودن میزان صدمات در تعداد زیادی از شاغلین بخش های ویژه و خطر باالقوه انتقال آلودگیها به نظر می رسد تدوین برنامه های آموزشی فعال کردن کمیته های کنترل عفونت بیماریهای و برنامه ریزی برای استفاده از روش پیشگیری کنندگی و گزارش و کنترل روزانه آن ضرورت دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 169

دانلود 95 استناد 1 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    47
  • صفحه پایان: 

    52
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    157
  • دانلود: 

    93
چکیده: 

سابقه و هدف: مشکل مقاومت به آنتی بیوتیک ها در سراسر دنیا وجود دارد و گزارشات متفاوتی در این زمینه از بیمارستانهای مختلف دنیا ارایه شده است. شناخت الگوی مقاومت و حساسیت میکروارگانیسم ها نسبت به آنتی بیوتیک ها در هر بیمارستان، در انتخاب مناسب و صحیح آنتی بیوتیک در عفونتهای اکتسابی از بیمارستان نقش موثری دارد. این تحقیق به منظور شناخت و تعیین طرح مقاومت انواع میکروارگانیسم های جدا شده در بیمارستان لقمان حکیم انجام گرفت. مواد و روش ها: روش تحقیق توصیفی و تکنیک انجام آن مشاهده ای بود. ارگانیسم های جدا شده از نمونه های خون، خلط، ادرار، ترشحات زخم، آبسه و مایع مغزی نخاعی به روش دیسک دیفیوژن و با استفاده از روش کربی بائر از نظر حساسیت به آنتی بیوتیک های مختلف مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: در این تحقیق، نمونه های 268 بیمار 178) مرد و 90 زن( بستری در بخش های مختلف، مورد بررسی قرار گرفتند که 123 نفر (%39) سابقه بستری در ICU مسمومین و 39 نفر (%12) سابقه بستری در ICU عمومی داشتند. برای 117 مورد (%37) مشاوره عفونی انجام شده بود که در 74 مورد آنتی بیوتیک قبل از انجام مشاوره فوق شروع شده بود. بیشترین موارد کشت مثبت از بخش مسمومین 114) نفر، (%36 و بیشترین موارد کشت مثبت از نمونه ترشحات لوله تراشه 93) مورد، (%29 بدست آمد. شایع ترین ارگانیسم بدست آمده، اشرشیاکلی 60) مورد، (%19 و سپس کلبسیلا 54) مورد، (%17 بود. بیشترین مقاومت اشریشیاکلی به کوتریموکسازول %73 و سفازولین %86 و بیشترین مقاومت کلبسیلا به کوتریموکسازول %73 سفازولین %92 بود. نتیجه گیری و توصیه ها: آمار بالای مقاومت میکروارگانیسم هایی نظیر اشریشیاکلی و کلبسیلا و پسودومونا نسبت به آنتی بیوتیک های رایج کوتریموکسازول، آمینوگلیکوزیدها و نسل اول سفالوسپورین ها و افزایش مقاومت استافیلوکوک کواگولاز منفی نسبت به اگزاسیلین شاید به دلیل استفاده نابجا و ترکیب نامناسب از آنتی بیوتیک های فوق باشد. بنابراین توصیه می شود حتی الامکان از مصرف بی دلیل آنتی بیوتیک ها اجتناب شود.

آمار یکساله:  

بازدید 157

دانلود 93 استناد 0 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    53
  • صفحه پایان: 

    58
تعامل: 
  • استنادات: 

    2
  • بازدید: 

    7851
  • دانلود: 

    576
چکیده: 

سابقه و هدف: آنتی بیوتیک های مورد نیاز برای آنتی بیوگرام هر سال از طریق منابع علمی بین المللی مانند دستورالعمل NCCLS تجدید نظر شده و منتشر می شود. ظهور سوش های مقاوم ناحیه ای و عدم رضایت پزشکان نسبت به نتایج آنتی بیوگرام آزمایشگاه ها موجب شد تا جهت تهیه فهرست جدیدی از آنتی بیوتیک ها بررسی هایی صورت پذیرد. هدف از این بررسی انتخاب آنتی بیوتیک های مناسب تر برای آنتی بیوگرام بود. مواد و روش ها: ابتدا لیست آنتی بیوتیک ها برای آنتی بیوگرام از روی منابع علمی بین المللی نظیر NCCLS، دستورالعمل WHO و کتاب های مرجع دیگر تهیه شد. آنگاه نظرات و پیشنهادات اعضای هیات علمی مراکز درمانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و مسولان مراکز داروخانه ای تک نسخه ای در تهران جمع آوری و ثبت گردید. یافته ها: در این بررسی اساتید بخش اورولوژی مواردی را به شرح ذیل اعلام داشتند: -1 در مورد آنتی بیوگرام باکتری های گرم مثبت به دلیل استفاده شایع از Gentamycin و Ciprofloxacin از فهرست آنتی بیوگرام ثانویه به فهرست آنتی بیوگرام اولیه منتقل شود و Azithromycin و Norfloxacin به فهرست آنتی بیوگرام ثانویه منتقل شود. -2 Ceftazidime در آنتی بیوگرام باکتری های گرم منفی جدا شده از ادرار به فهرست آنتی بیوگرام ثانویه جدا شده از ادرار و ترشحات دیگر اضافه شود. -3 Cefriaxone در آنتی بیوگرام باکتری های گرم منفی جدا شده از ترشحات به فهرست آنتی بیوگرام اولیه اضافه شود. اساتید جراحی نسبت به استفاده از Cefazolin و اساتید داخلی به شامل کردن. Co-amoxyclave در لیست تاکید داشتند ولی روی هم رفته موافق حذف Chloramphenicol بودند. همچنین اساتید نفرولوژی آنتی بیوتیک جدیدی به نام (Pipracillin+Tazobactam) Tazocin را برای آنتی بیوگرام مجدد باکتریهای گرم منفی جدا شده از ادرار پیشنهاد دادند. نتیجه گیری و توصیه ها: پیشنهاد می شود مطالب مجموعه حاضر هر سال براساس منابع علمی بین المللی و نظر مراکز درمانی و تحقیقاتی و نتایج آنتی بیوگرام آزمایشگاهی مورد تجدید نظر قرار گرفته و به روز شود و به عنوان یک مرجع NCCLS ناحیه ای ایران مبنای درمان اولیه در ایران قرار گیرد.

آمار یکساله:  

بازدید 7851

دانلود 576 استناد 2 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    59
  • صفحه پایان: 

    62
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    159
  • دانلود: 

    113
چکیده: 

سابقه و هدف: بیماران دیابتی در خطر عفونت های متعددی از قبیل فولیکولیت، فرونکل، آبسه های زیر جلدی و همچنین پای دیابتی بوده و شایع ترین پاتوژن مسوول در این گونه موارد استافیلوکوک طلایی است. این ارگانیسم غالبا منشا آندروژن داشته و در ناحیه نازوفارنکس کولونیزه می شود. این تحقیق با هدف مقایسه فراوانی و مقاومت دارویی استافیلوکوک طلایی در بیماران دیابتی نوع یک و دو و افراد سالم انجام گرفت. مواد و روش ها: 120 نفر از هر سه گروه بیماران مبتلا به دیابت تیپ یک و دو و افراد سالم به طور تصادفی انتخاب شدند. نمونه های تهیه شده از وستیبول قدامی بینی در محیط آگار خون دار (Blood agar) کشت داده شد و در موارد کشت مثبت استافیلوکوک طلایی، آنتی بیوگرام به عمل آمد. یافته ها: فراوانی وضعیت ناقلی برای استافیلوکوک طلایی در گروه دیابت تیپ یک، %56.6، در گروه دیابت تیپ دو، %50.8 و در گروه شاهد %23.3 بود. اختلاف معنی داری بین سه گروه از نظر وضعیت ناقلی دیده (p<0.0001). در آنتی بیوگرام به عمل آمده، بیشترین مقاومت به پنی سیلین و کمترین مقاومت به وانکوماسین مشاهده شد. در %57 دیابت تیپ یک و %61 دیابت تیپ دو، این میکروارگانیسم به متی سیلین مقاوم بوده که هشدار دهنده است (p<0.014). نتیجه گیری و توصیه ها: شیوع بالای کولونیزاسیون استافیلوکوک طلایی در بیماران دیابتی و مقاومت های دارویی آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لذا در بیماران دیابتی که دچار عفونت های مکرر با این میکروارگانیسم هستند مساله پیشگیری می تواند در کاهش میزان کولونیزاسیون کمک کننده باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 159

دانلود 113 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    63
  • صفحه پایان: 

    67
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    1244
  • دانلود: 

    116
چکیده: 

سابقه و هدف: ایران هنوز یکی از کشورهای اندمیک برای سل بوده و شایع ترین کانسر در تمام جهان از جمله ایران برونکوژنیک کارسینوما است. احتمال اینکه این دو بیماری بطور همزمان پیشرفت کنند وجود دارد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی سل در مبتلایان به کانسر ریه انجام گرفت. مواد و روش ها: پرونده کلیه بیمارانی که از تاریخ 74.1.1 لغایت 78.12.30 در سه مرکز دانشگاهی در تهران با تشخیص کانسر اولیه ریه تحت درمان قرار گرفته بودند بررسی گردید. یافته ها: 354 پرونده مربوط به مبتلایان به برونکوژنیک کارسینوما تحت مطالعه قرار گرفت. میانگین سنی بیماران 61 سال و 262 آنان مرد و 92 نفر زن بودند. 11 نفر از این بیماران (%4) اسمیرو کشت خلط مثبت BK و 5 بیمار سابقه سل ریوی داشتند. میانگین سنی این 16 نفر 63 سال بودند. سابقه مصرف سیگار در %67 بیماران مبتلا به کانسر ریه و %65 مبتلایان به دو بیماری هم زمان وجود داشت. متوسط طول مدت بیماری در هر دو گروه تقریبا 7.7 ماه بود. در بیماران مبتلا به کانسر ریه و سل ریوی 5 مورد آدنوپاتی ناف ریه، 7 مورد درگیری قله ریه و 6 مورد نمای آتیپیک در رادیوگرافی ریه گزارش شده بود. شایع ترین کانسر در هر دو گروه SCC بود. نتیجه گیری و توصیه ها: احتمال همزمانی کانسر اولیه ریه با سل ریوی فعال یا غیرفعال وجود دارد. ما پیشنهاد می کنیم در هر بیمار مسن سیگاری با سل ریوی اگر یافته های رادیولوژیک آتیپیک برای سل ریوی مشاهده شد به کانسر ریه نیز شک کرد و بررسی های سیتولوژیک یا پاتولوژیک برای تایید کانسر ریه انجام داد.

آمار یکساله:  

بازدید 1244

دانلود 116 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1384
  • دوره: 

    10
  • شماره: 

    29
  • صفحه شروع: 

    7
  • صفحه پایان: 

    11
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    281
  • دانلود: 

    98
چکیده: 

سابقه و هدف: بروسلوز بیماری مشترک انسان و حیوان و از جمله بیماریهای اندمیک ایران است. هدف از این مطالعه تعیین علایم بالینی، یافته های آزمایشگاهی و نحوه درمان کودکان مبتلا به بروسلوزیس بستری در مرکز طبی کودکان از سال 1367 تا 1380 بود. مواد و روش ها: در یک مطالعه متکی بر داده های موجود اطلاعات مورد نظر از پرونده 44 بیمار که طی سالهای 1367-80 در مرکز طبی کودکان با تشخیص بروسلوز بستری شده بودند استخراج و تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: از کل 44 بیمار مورد مطالعه %65.9 مذکر بودند. سابقه مصرف لبنیات غیر پاستوریزه در %65.9 موارد دیده شد. سابقه خانوادگی بروسلوز در %20.4 بیماران وجود داشت. یافته های بالینی شایع بیماران شامل آرترالژی (%79.5)، تب (%77.4) بی اشتهایی (%61.4) و تعریق (%52.3)، اسپلنومگالی، هپاتومگالی و لنفادنوپاتی %13.6)، %34.1، (%43.2 بود. در بررسی آزمایشگاهی آنمی (%56.8)، لوکوپنی (%31.8)، ترومبوسیتوپنی (%9.1) در بیماران دیده شد نتیجه تست رایت در %97.7 بیماران مثبت بود. کشت خون و کشت مغز استخوان به ترتیب در %30 و %50 موارد درخواستی مثبت بود. رژیم درمانی مورد استفاده در اکثر بیماران (%68.1) کوتریموکسازول باضافه ریفامپین یا جنتامایسین بود و در 6 مورد (%13.6) عود مشاهده شد. نتیجه گیری و توصیه ها: با توجه به شیوع سنی بیماران و یافته های بدست آمده توصیه می شود که در کودکان بالای دو سال با تب و درد مفاصل حتی در صورت منفی بودن سابقه مصرف لبنیات غیر پاستوریزه باید به فکر بیماری بروسلوز باشیم.

آمار یکساله:  

بازدید 281

دانلود 98 استناد 1 مرجع 0

تبلیغات

مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID