نتایج جستجو

2558

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

27

انتقال به صفحه

آرشیو

سال

دوره(شماره)

مشاهده شمارگان

مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
کنگره زخم و ترمیم بافت‎‎
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
انتشارات انتخاب
حوزه علمیه خواهران شهرستان اقلید
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    45
  • صفحه پایان: 

    49
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    176
  • دانلود: 

    16
چکیده: 

هدف از انجام پروژه حاضر این بود که آیا کلیرنس کلیوی ان - متیل نیکوتین آمید (NMN) را می توان به عنوان شاخصی برای تعیین فعالیت کلیه در جریان نارساییهای کلیوی بکار برد یا خیر؟ کلیرنس NMN با پنج شاخص سنتی اندازه گیری کار کلیه در 3 نوع نارسایی تجربی کلیوی در خرموش (Rat) اندازه گیری گردید. نارسایی حاد و مزمن توبولی به وسیله سیس پلاتین و گلومرولونفریت توسط آنتی بادی ضد گلومرول کلیه خرموش که در خرگوش تولید شده بود ایجاد گردید. در مدل نکروز توبولی حاد، همه شاخص ها تا روز چهارم افزایش یا کاهش نشان دادند. نسبت به مقادیر نرمال، حداکثر کاهش در کلیرنس یا افزایش در دفع ادراری شاخص ها عبارت بود از NMN 70%، کراتی نین 69%، اوره 86%، گلوکز 160 برابر، آنزیم NAG 75 برابر و پروتیین های ادراری 2.7 برابر. در مدل نکروز توبولی مزمن، نحوه تغییر شاخص ها مشابه مدل حاد بود اما سرعت کاهش و بهبود خفیف تر بود. در گلومرولونفریت حاد، حداکثر کاهش برای کلیرنس کراتی نین، اوره و NMN به ترتیب برابر با 74%، 34% و 32% بود. کلیرنس NMN فقط برای یک هفته کاهش نشان داد و سپس به مقادیر پایه بازگشت. می توان این طور نتیجه گیری کرد که NMN بالقوه شاخص مفیدی برای بررسی نکروز توبولهای کلیوی بوده و شاخصهای متداول ارزیابی کار کلیه در سلامت و بیماری را حمایت و تقویت می کند.

آمار یکساله:  

بازدید 176

دانلود 16 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    1
  • صفحه پایان: 

    6
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    221
  • دانلود: 

    90
چکیده: 

داروهای گیاهی نیز همانند سایر فرآورده های دارویی ممکن است در فرآیند تهیه و ساخت به میکرو ارگانیسم ها آلوده شوند. توجه روز افزون برای مصرف داروهای گیاهی که به صورت اشکال دارویی عرضه می شوند، کنترل استانداردهای کیفیت آنها را امری ضروری نموده است. به طوری که همچون سایر اشکال دارویی اطمینان از کیفیت آنها از هر نظر باید مورد توجه قرار گیرد تا پزشک و بیمار به تجویز و مصرف این داروها علاقمند شوند. به همین جهت در این پژوهش یک بچ از داروهای گیاهی که با اشکال دارویی قرص و پودر و قطره در داروخانه ها عرضه شده اند از نظر تعداد و نوع میکروبهای زنده هوازی موجود در آنها بر اساس آزمایشات محدودیت میکربی (USP) مورد بررسی قرار گرفتند.در فرآورده های قرص و پودر تعداد میکرو ارگانیسم ها بیش از 1100 در هر گرم برآورد شد. ولی در قطره هیچگونه میکروبی یافت نشد. از نظر نوع میکرو ارگانیسم های غیر مجاز در فر آورده های دارویی، پودر به سالمونلا، اشریشیاکلی و قرص به اشریشیاکولی آلوده بود. ولی هیچ کدام به کاندیدا آلبیکانس آلوده نبودند. آلودگی های میکربی دیگر موجود در این فرآورده ها نیز مورد بررسی قرار گرفت و مشخص گردید که قرص به باسیلوس سیر کولانس که از میکرو ارگانیسمهای فرصت طلب است، آلوده می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 221

دانلود 90 استناد 1 مرجع 0
نویسنده: 

NASSERI K. | DALEY-YATES P.T.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2001
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (9)
  • صفحه شروع: 

    4
  • صفحه پایان: 

    8
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    14859
  • دانلود: 

    7521
چکیده: 

This study was designed to determine the value of the renal clearance (CL) of N-1-methylnicotinamide (NMN), as a potential new marker of tubular function in renal impairment. Its CL was measured along with 5 other major indicators of renal function in three different models of experimental renal insufficiency in rats. Tubular and glomerular injury was induced using cisplatin and rabbit antisera to rat kidneys, respectively. For the acute model of tubular necrosis all markers were either increased or decreased maximally by the 4th day post treatment. Relative to the pretreatment values (mean values in parenthesis) the maximum reduction in CL or increase in 24h urinary excretion of the markers was: NMN 70% (17.4), creatinine 69% (4.3), urea 86% (8.9), glucose 160-fold (trace), NAG 75-fold (trace) and proteins 2.7-fold (19.7). All markers, except NMN and urea CL, fell and recovered rapidly following the injury. In the model of chronic tubular necrosis similar results were found except that the rate of decline and recovery of the markers was less pronounced. In the glomerulonephritis experiment the maximum reduction for the CL of creatinine, urea and NMN was 74%, 34%, 32% respectively. The clearance of NMN remained low for only one week and then returned to normal. It can be concluded that NMN is potentially a useful marker for proximal tubular necrosis and provides an addition to the existing battery of tests available for the assessment of renal injury.      

آمار یکساله:  

بازدید 14859

دانلود 7521 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    7
  • صفحه پایان: 

    15
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    257
  • دانلود: 

    85
چکیده: 

در تحقیق حاضر اثر دو داروی میلرینون و آمرینون، مهار کننده های انتخابی PDE3، بر ترشح انسولین در شرایط درون تنی (in vitro) با استفاده از روشهای استاتیک (انکوبیشن جزایر لانگرهانس رت و نیزسلولهای مترشحه انسولین کشت داده شده CRI-D2) و دینامیک (پرفزیون جزایر) و نیز در شرایط درون تنی (in vivo) مورد بررسی قرار گرفت.در انکوبیشن جزایر، گلوکز با غلظت 10 mM موجب تحریک ترشح انسولین گردید. میلرینون با غلظت 10-4 M به طور معنی دار ترشح انسولین القا شده به وسیله گلوکز را افزایش داد (p<0.05). در حالیکه اثر آمرینون، مهار کننده انتخابی PDE3 دیگر، معنی دار نبود. افزودن غلظت های مختلف میلرینون به محیط حاوی 10 mM گلوکز، موجب افزایش وابسته به دوز ترشح  انسولین شد (ED50=9µm). در منحنی دوز- پاسخ آمرینون، غلظت های متفاوت این دارو ایجاد اثر معنی دار نکردند.مقدار ترشح انسولین سلولهای CRI-D2 در حضور گلوکز 10 mM بسیار پایین بود و گلوکز با غلظت 10 mM افزایش معنی دار در ترشح انسولین ایجاد نکرد. ولی افزودن میلرینون با غلظت 10-4 M به 10 mM گلوکز مقدار ترشح انسولین را افزایش داد.در شرایط درون تنی میلرینون موجب افزایش وابسته به دوز غلظت انسولین پلاسما شد (p<0.05). در حالیکه آمرینون در همان دوزهای به کار برده شده نه فقط ترشح انسولین را افزایش نداد بلکه آن را ظاهرا کاهش داده است. در مجموع تغییرات ایجاد شده توسط آمرینون معنی دار نبود (p<0.05).با توجه به تفاوت IC50 گزارش شده برای میلرینون و آمرینون در مهار PDE3، در این تحقیق اثر میلرینون می تواند تاکید کننده گزارشات قبلی در مورد اثر انسولینوترپیک داروهای مهار کننده PDE3 باشد. متفاوت بودن اثر آمرینون در مقایسه با میلرینون می تواند ناشی از متغییر بودن اثر داروهای مهار کننده PDE در بافتهای مختلف (tissue specificity) با وجود مکانیسمهای دیگر در تقویت اثر گلوکز توسط داروهای مهار کننده انتخابی PDE3 باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 257

دانلود 85 استناد 1 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    28
  • صفحه پایان: 

    31
تعامل: 
  • استنادات: 

    7
  • بازدید: 

    348
  • دانلود: 

    140
چکیده: 

با توجه به مشکلات ناشی از عدم رعایت مسایل بهداشتی در استخرها و انواع بیماریهای منتقله از این طریق، سعی گردید تا در مورد آلودگیهای قارچی موجود در آب استخرهای اصفهان تحقیقی صورت پذیرد. بدین منظور چهار استخر شنای سر پوشیده شهر اصفهان (استخرهای شماره 1، 2، 3، 4) از نظر آلودگیهای قارچی مورد بررسی قرار گرفتند.آلودگیهای قارچی چهار استخر شنای عمومی در اصفهان با استفاده از روش فیلتراسیون و نمونه گیری با موکت ارزیابی شد. شصت نمونه از آب و محیط اطراف هر استخر (رختکن، پاشویه و حمام) در فصول مختلف برای جداسازی قارچها مورد آزمایش قرار گرفت. شایعترین قارچهای جدا شده از استخرها به ترتیب عبارت بودند از گونه های کلادوسپوریوم 34.9%، پنی سیلیوم 31.2%، رابزوبوس 9.7%، آسپرژیلوس 9.2%، مخمرها 6.2% و قارچهای رشته ای نامشخص 8.8% همچنین ترایکوفایتون منتاگروفایتیس در 9 مورد از اطاقهای رختکن و حمام استخرها جدا گردید.

آمار یکساله:  

بازدید 348

دانلود 140 استناد 7 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    16
  • صفحه پایان: 

    27
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    212
  • دانلود: 

    82
چکیده: 

برای مشخص کردن ترکیبات مسوول در پایین آورندگی قند خون برگ درخت شاه توت، بخش های مختلف عصاره برگ شاه توت (Morus nigra) بر روی موش سفید کوچک جنس نر در زمان های 0 و 1 و 2 و 4 و 6 و 8 ساعت مورد بررسی قرار گرفت. پس از جمع آوری، خشک کردن و پودر کردن برگ درخت شاه توت آزمون فیتوشیمیایی بر روی آن انجام شد. نتایج نشان داد که عصاره متانولی برگ گیاه حاوی آلکالوئید، ساپونین و فلاونوئید است. در این بررسی اثرات پایین آوردنده قند خون عصاره حاصل از جوشاندن، عصاره فلاونوئیدی تام، عصاره آلکالوئیدی تام، عصاره اتیل استاتی حاصل از عصاره تام فلاونوئیدی و عصاره – n بوتانولی حاصل از عصاره اتیل استاتی حاصل از عصاره تام فلاونوئیدی استخراج شده با اتیل استات مورد بررسی قرار گرفت که عصاره جوشانده با دوز 500 mg/kg، عصاره فلاونوئیدی با 300 mg/kg، عصاره فلانوئیدی بعد از استخراج با اتیل استات با 200 mg/kg  و عصاره – n بوتانولی به دست آمده از عصاره فلاونوئیدی استخراج شده با اتیل استات 70 mg/kg باعث کاهش قند خون موشهای دیابتی شده با آلوکسان (90 mg/kg, i.v.) شدند. همه عصاره ها حداکثر اثرشان 8 ساعت بعد از تجویز بود به جز عصاره – n بوتانلی که حداکثر اثر در 4 ساعت بعد از تجویز مشاهد شد. با توجه به اینکه قدرت اثر پایین آورندگی قند خون عصاره – n بوتانلی از بقیه عصاره ها بیشتر بود لذا، عصاره  – n بوتانلی توسط کروماتوگرافی ستون با استفاده از سیستم حلال اسید استیک: – n بوتانول: آب (1:5:4) جداسازی شده و فقط فراکسیونهای 4 و 5 به دست آمده که حاوی فلاونوئید بودند توسط TLC تهیه ای و با استفاده از سیستم حلال کلروفرم: اسید استیک: – n بوتانول (3:1:4) مورد جداسازی قرار گرفتند که از 6 باند حاوی فلانوئید ردیابی شده (F, E, D, C, B, A) بر روی پلیت دو باند (Rf=0.62) B و (Rf=0.42) D تراشیده و توسط متانول استخراج گردید. با توجه به طیف های ماورا بنفش مواد B وD در متانول و با توجه به جابجایی پیک ها معرف های جابجایی (Shift reagent) و طیف جرمی، ساختمانهای B و D برای این مواد پیشنهاد گردید.

آمار یکساله:  

بازدید 212

دانلود 82 استناد 1 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    32
  • صفحه پایان: 

    37
تعامل: 
  • استنادات: 

    5
  • بازدید: 

    560
  • دانلود: 

    75
چکیده: 

هدف این تحقیق حدود ابعاد طبیعی سر و صورت نوزادان پسر در دو گروه قومی فارس و ترکمن در شهرستان گرگان می باشد. این مطالعه به صورت توصیفی و به روش مقطعی بر روی 311 نوزاد یک روزه که از نظر بالینی سالم بودند، به روش سفالومتری کلاسیک انجام گردید.میانگین و انحراف معیار ایندکس های سفالیک و پروسوپیک در گروه های قومی فارس بومی و ترکمن به ترتیب 71.19±10.89, 78.15±10.78, 78.47±5.45, 77.28±4.97 تعیین گردید. تیپ غالب و نادر مورفولوژیک سر در گروه قومی فارس بومی به ترتیب تیپ مزوسفال (38.4 درصد) و هیپربراکی سفال (10.2 درصد) و در گروه قومی ترکمن به ترتیب تیپ مزوسفال (41.8 درصد) و هیپربراکی سفال (6درصد) تعیین گردید. تیپ غالب صورت در گروه قومی فارس بومی با 81.9 درصد هیپراورپروسوپیک و در گروه قومی ترکمن با 48 درصد همین تیپ تعیین گردید.این مطالعه علاوه بر مشخص کردن انواع تیپ های سر و صورت نوزادان پسر در دو گروه قومی فارس بومی و ترکمن مشخص نمود که بین تیپ های غالب سر نوزادان دو گروه اختلاف آماری معنی داری وجود ندارد، اما بین تیپ های غالب صورت دو گروه اختلاف آماری معنی داری وجود دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 560

دانلود 75 استناد 5 مرجع 5
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1380
  • دوره: 

    4
  • شماره: 

    1 (پیاپی 9)
  • صفحه شروع: 

    38
  • صفحه پایان: 

    44
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    645
  • دانلود: 

    87
چکیده: 

مصونیت در مقابل بیماری سل با توجه به بیماری زایی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس رابطه تنگاتنگی با فعالیت سلولهای فاگوسیتیک، به خصوص رده منوسیت - ماکروفاژ دارد. در این عفونت فعال شدن سیستم ایمنی سلولی به دنبال تداخل لنفوسیتهای  Tو ماکروفاژها در طی سه مرحله عرضه آنتی ژن، فعال شدن سلولهای T، تولید لنفوکاینها و بالاخره تقویت قدرت باکتری کشی ماکروفاژها صورت می گیرد. در این تحقیق فعالیت بیگانه خواری منوسیتها و گرانولوسیتهای خون محیطی در 30 بیمار مبتلا به سل ریوی حاد، در مقایسه با 30 مورد از افراد کنترل سالم (شاهد) با روش فلوسایتومتری تحت بررسی قرار گرفته است. روش انجام آزمون بر اساس میزان فاگوسیتوز باکتری E.coil اپسونیزه شده با آنتی بادی و کمپلمان است که قبلا با ماده فلوروسئین ایزوتیوسیانات (FITC) کونژوگه شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهند که در بیماران مبتلا به سل ریوی در مقایسه با افراد سالم درصد فعالیت بیگانه خواری به میزان قابل توجهی کاهش پیدا کرده است. این کاهش در جمعیت منوسیت ها مشخص تر از جمعت گرانولوسیت ها می باشد. میانگین میزان فعالیت فاگوسیتوزی منوسیت های در افراد سالم و بیمار مورد مطالعه به ترتیب 81.97 و 38.81 درصد، باانحراف معیار 4.44 و 12.1 می باشد، که کاهشی معادل 43.16 درصد دارد. این مقدار برای گرانولوسیت های افراد سالم برابر با 86.5 و برای بیماران 45.76 درصد می باشد. انحراف معیار این دو جمعیت به ترتیب 4.21 و 11.44 است که 40.74 درصد کاهش فعالیت را نشان می هد. این اختلافات از نظر آماری معنی دار بوده و بیانگر این است که در بیماران فعالیت بیگانه خواری هر دو نوع سلول به مراتب کمتر از افراد سالم می باشد (p<0.001).

آمار یکساله:  

بازدید 645

دانلود 87 استناد 0 مرجع 0