نتایج جستجو

2558

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

27

انتقال به صفحه

آرشیو

سال

دوره(شماره)

مشاهده شمارگان

مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    201
  • دانلود: 

    70
چکیده: 

هدف از مطالعه حاضر، بررسی تاثیر سطوح تغییرات مختلف دما و شوری بر تغییرات شکل بدن ماهی گورخری (Aphanius sophiae) با استفاده از روش ریخت سنجی هندسی می باشد. برای این منظور تعداد 120 عدد ماهی گورخری در آزمایشگاه به مدت یک ماه در چهار تیمار با دو سطح دمایی 16 و 25 درجه سانتی گراد و دو سطح شوری صفر و 14 گرم در لیتر پرورش داده شدند. پس از این مدت برای استخراج داده های شکل بدن در روش ریخت سنجی هندسی، از سطح جانبی چپ نمونه ها عکس برداری گردید و تعداد 17 نقطه لندمارک بر روی تصاویر دو بعدی حاصل تعیین و سپس با استفاده از نرم افزار tpsDig2 بر روی آن ها رقومی شد. پس از روی هم گذاری براساس آنالیز پروکراست به منظور حذف تاثیرات اندازه، موقعیت و جهت، داده ها توسط آزمون های آماری چند متغیره CVA، PCA و خوشه ای مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بین شکل بدن تیمارهای بررسی شده اختلاف معنی داری وجود داشت (P<0.05). تغییرات شکل بدن در دمای 16 درجه سانتی گراد و شوری صفر، شامل تغییر قدامی-تحتانی جایگاه نوک پوزه، طویل شدن طول سرپوش آبششی، افزایش عمق سر و قطر چشم بود. در دمای 16 درجه سانتی گراد و شوری 14 گرم در لیتر، واضح ترین تغییرات به صورت کاهش ارتفاع در ناحیه سرپوش آبششی بود. در دمای 25 درجه سانتی گراد و شوری صفر، ارتفاع ناحیه سرپوش آبششی افزایش یافته بود و در دمای 25 درجه سانتی گراد و شوری 14 گرم در لیتر بیشینه تغییرات مربوط به ناحیه نوک پوزه بود. این نتایج بیانگر اثر مستقیم و تاثیرگذار درجه حرارت و شوری بر شکل بدن ماهی گورخری می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 201

دانلود 70 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    133
  • دانلود: 

    73
چکیده: 

تلاش های جهانی درخصوص جایگزینی سایر فرآورده های پروتئینی به جای آرد ماهی در جیره غذایی آبزیان درحال انجام می باشد. در ایران جایگزینی آرد ماهی در جیره غذایی بچه ماهی سفید انجام نشده است، لذا این تحقیق به مدت 60 روز در پاییز و زمستان 1389 در ایستگاه تحقیقاتی سفید رود (آستانه) انجام شد. آزمایشات در مخازن فایبر گلاس 100 لیتری که حاوی 15 عدد ماهی سفید انگشت قد 1.2 گرمی که تراکم آن 0.5 گرم در لیتر بود، انجام گرفت. ماهیان در 5 تیمار، تیمار شاهد، 10، 20، 30 و 40 درصد کانولا در جیره با 4 تکرار و در مجموع 20 مخزن آزمایشی به صورت کاملا تصادفی تقسیم بندی شدند. با توجه به آزمون چند دامنه دانکن با سطح اطمینان 95 درصد مشخص گردید بین تیمار 20 درصد با تیمار 30 و 40 درصد و تیمار شاهد و 10 درصد از نظر فاکتورهای رشد اختلاف آماری مشاهده گردید (P<0.05). نتایج حاصله نشان داد که حداقل درصد افزایش وزن مربوط به تیمار 40 درصد با مقدار 65.22±9.17 و حداکثر آن مربوط به تیمار 10 درصد با میانگین 97.74±3.81 گرم و حداقل نرخ رشد ویژه مربوط به تیمار 40 درصد با مقدار 0.83±0.09 و حداکثر آن مربوط به تیمار 10 درصد با مقدار 1.14±0.03 بوده است. حداقل میانگین ضریب تبدیل غذایی بچه ماهیان سفید مربوط به تیمار شاهد با مقدار 3.01±0.08 و حداکثر آن مربوط به تیمار 40 درصد با میانگین 4.1±0.44 بود. نتایج بدست آمده از آزمون کروسکال –والیس اختلاف معنی داری از نظر ترکیب بیوشیمیایی لاشه بچه ماهیان شامل پروتئین، چربی، خاکستر، و رطوبت در بین تیمارهای مختلف نشان نداد (P>0.05). کمترین مقدار پروتئین لاشه در تیمار 20 درصد با مقدار 58.85 و بیشترین آن در تیمار شاهد با مقدار 60.11 مشاهده شد. همچنین کم ترین و بیش ترین میزان چربی لاشه به ترتیب در تیمار شاهد و تیمار 40 درصد (24 و 25.8) مشاهده شد. حداقل و حداکثر میزان خاکستر لاشه به ترتیب مربوط به تیمارهای شاهد و تیمار 30 درصد بوده و همچنین حداقل و حداکثر میزان رطوبت لاشه به ترتیب در تیمار 10 درصد و تیمار 30 درصد مشاهده گردید (72.11 و 73.75). با توجه به نتایج بدست آمده نشان داد، که به راحتی می توان تا 10 درصد جیره از کنجاله کانولا استفاده نمود.

آمار یکساله:  

بازدید 133

دانلود 73 استناد 0 مرجع 0
نویسنده: 

غلامیان سیما

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    304
  • دانلود: 

    74
چکیده: 

به منظور ارزیابی برخی اثرات تحت کشندگی علف کش بوتاکلر (Butachlor) در بچه تاس ماهیان ایرانی (Acipenser persicus) آزمایش تعیین سمیت حاد به صورت ساکن و بر اساس روش استاندارد (OECD) در موسسه تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری به انجام رسید. 120 عدد بچه تاسماهی ایرانی با میانگین وزن 10±2 گرم در 4 گروه (3 گروه آزمایشی و یک گروه شاهد) پس از تعیین محدوده کشندگی، در معرض غلظت های 0.107 و 0.215 و 0.322 میلی گرم بر لیتر بوتاکلر قرار گرفتند. میزان متوسط غلظت کشنده (LC50) بوتاکلر در طی 96 ساعت برای بچه تاس ماهیان ایرانی، 0.43 میلی گرم بر لیتر است که جهت مطالعات بیوشیمیایی از ماهیان، بعد از مدت زمان 24 و 96 ساعت، خون گیری به عمل آمد. پس از جداسازی سرم، مقادیر کورتیزول و گلوکز اندازه گیری شد. کورتیزول و گلوکز سرم در گروه آزمون نسبت به شاهد دارای افزایش معنی داری بودند (P<0.05). از بافت کبد ماهیان در مواجهه با سم بوتاکلر در غلظت های کمتر از LC50-96h در زمان های 24 و 96 ساعته نمونه برداری گردید و پس از مطالعه بافت شناسی و مقایسه آن ها با بافت های گروه شاهد، تغییراتی شامل پرخونی، خونریزی، واکوئله شدن سیتوپلاسم و پیکنوزه شدن هسته، تجمع هموسیدرین در سلول های ملانوماکروفاژ و نکروز و اسیدوفیلیک شدن سلول ها مشاهده گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که علف کش بوتاکلر در غلظت های پایین نیز اثرات نامطلوب بر فیزیولوژی بچه تاس ماهیان ایرانی ایجاد می نماید.

آمار یکساله:  

بازدید 304

دانلود 74 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    342
  • دانلود: 

    80
چکیده: 

هدف از تحقیق حاضر برآورد میزان توده زنده ماهی کوتر ساده Sphyraena jello در آبهای استان بوشهر بود. در این تحقیق از شناور تحقیقاتی فردوس 1 استفاده شد. کل منطقه مطالعاتی در محدوده آب های استان بوشهر به سه ناحیه شمالی، مرکزی و جنوبی و هر ناحیه نیز به سه زیر لایه عمقی 20-10 متر، 30-20 متر و 50-30 متر تقسیم بندی شد. در مجموع از تعداد 43 توراندازی در اعماق و لایه های مناطق مختلف، 1050 کیلوگرم ماهی کوتر ساده صید شد. با استفاده از روش صید به ازای واحد تلاش و مساحت جاروب شده، توده زنده ماهی کوتر ساده تخمین زده شد. CPUE کل ماهی کوتر ساده 1050 کیلوگرم بر ساعت محاسبه شد. از نظر لایه های عمقی، بیش ترین میانگین CPUE در لایه عمقی 20-10 متر با 26.83±10.62 کیلوگرم بر ساعت و از نظر مناطق مختلف، منطقه جنوبی استان بوشهر بیش ترین میانگین CPUE را با 33.7±15.27 به خود اختصاص داد. CPUA کل ماهی کوتر ساده 11859.2 کیلوگرم بر مایل مربع برآورد شد. از نظر مناطق مختلف، بیش ترین CPUA در منطقه شمال استان بوشهر با 7709.3 کیلوگرم بر مایل مربع و از نظر لایه های عمقی، بیش ترین میزان CPUA در لایه عمقی 20-10 متر با 5223.09 کیلوگرم بر مایل مربع به دست آمد. توده زنده کل ماهی کوتر ساده 8163.2 کیلوگرم در منطقه بوشهر برآورد شد. از نظر مناطق مختلف، بیشترین توده زنده در منطقه شمالی استان بوشهر با 6007.8 کیلوگرم و از نظر لایه های عمقی مختلف، بیشترین توده زنده در لایه عمقی 50-30 متر با 3765.4 کیلوگرم برآورد شد.

آمار یکساله:  

بازدید 342

دانلود 80 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    278
  • دانلود: 

    92
چکیده: 

امروزه آلودگی فلزات سنگین در بوم سازگان های آبی و به تبع آن تجمع این فلزات در بافت های مختلف موجودات آبزی به یکی از نگرانی ها در زمینه صنعت غذاهای دریایی تبدیل شده است. تحقیق حاضر با هدف بررسی غلظت برخی فلزات سنگین ضروری و غیر ضرروری (سمی) که جزء عناصر خطرناک برای محیط زیست می باشند در بافت های عضله، کبد و گناد ماهیان سفید (Rutilus kutum) و کلمه (Rutilus rutilus) دریای خزر بعنوان گونه های مورد مصرف انسانی انجام شده است. در مجموع تعداد 100 نمونه از دو گونه ماهیان سفید و کلمه از صیدگاه های بابلسر و تنکابن در سواحل جنوب شرقی دریای خزر در طی فصول صید سال های 1390 و 1391 مورد نمونه برداری قرار گرفتند. بافت های عضله، کبد و گناد این ماهیان برای بررسی و تعیین مقادیر فلزات سنگین مس، سرب و کادمیوم به دقت برداشت گردیده و غلظت فلزات مذکور با استفاده از دستگاه جذب اتمی مدل M series مورد سنجش قرار گرفت. آنالیز آماری داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS ویرایش نوزده انجام گردید. نتایج این بررسی نشان داد که حداکثر غلظت فلزات مس و سرب در بافت کبد و پس از آن در گناد و عضله تجمع داشته و بیشترین مقادیر اندازه گیری شده مربوط به فلز سرب و کمترین آن مربوط به فلز کادمیوم در تمامی اندام ها بوده است. همچنین نتایج آنالیز همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی بیانگر وجود رابطه مثبت و معنی دار بین مقادیر فلز سرب در تمامی اندام های مورد بررسی و افزایش طول کل ماهیان سفید و کلمه می باشد. این در حالی است که در رابطه با فلز مس تنها بین میزان تجمع این فلز در بافت کبد و افزایش طول کل ماهیان سفید و کلمه رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. بعلاوه غلظت فلزات مذکور در بافت خوراکی ماهیان سفید و کلمه در این بررسی زیر حد مجاز بین المللی تعیین شده توسط WHO، NHMRC و UK (MAFF) برای ماهیان بدست آمده و بنابراین گوشت ماهیان سفید و کلمه این منطقه قابل استفاده برای مصرف انسانی می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 278

دانلود 92 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    95
  • دانلود: 

    76
چکیده: 

در این تحقیق اثر Staphylococcus equorum بر مهار رشد Aeromonas dhakensis جداشده از لوله گوارش ماهی سیم دریای خزر بررسی شد. مطالعه فلورمیکروبی روده می تواند در راستای مقاوم سازی ماهی در برابر بیماری ها، شناسایی باکتری های سودمند برای بهبود هضم و جذب غذا و تعریف ارتباط بین باکتری های سیستم گوارش و محیط زیست و غذای مصرفی سودمند باشد. فلور میکروبی روده دارای نقش مهم و اختصاصی در فرآیندهای متابولیک، غذایی و عملکردهای محافظتی دارد. Aeromonas dhakensis به طور طبیعی در ترکیب فلور میکروبی لوله گوارش ماهی سیم دریای خزر یافت می شود. به طورکلی سویه های متعلق به جنس Aeromonas به عنوان عوامل بیماری زا برای ماهیان شناخته می شوند. ازجمله باکتری هایی با پتانسیل کاربرد به عنوان سویه های پروبیوتیکی، سویه های متعلق به جنس Staphylococcus می باشند. از این گروه می توان به گونه Staphylococcus equorum اشاره نمود. به منظور بررسی اثر مهاری، ابتدا از باکتری ها کشت خالص تهیه گردید، سپس این تاثیر با بررسی شکل رشد پس از تلقیح باکتری S. equorum و باکتری روده ای A. dhakensis در محیط کشت BHI بررسی شد. علاوه بر آن تعداد کلنی های باکتری A. dhakensis تلقیح شده بر روی محیط کشت TSA در حضور Staphylococcus equorum نیز شمارش گردید. نتایج نشان داد که باکتری Staphylococcus equorum می تواند سبب کاهش رشد Aeromonas dhakensis بیماری زا گردد اما این کاهش معنی دار نیست (p>0.05).

آمار یکساله:  

بازدید 95

دانلود 76 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    578
  • دانلود: 

    70
چکیده: 

این تحقیق با هدف بررسی فعالیت ضد باکتریایی باکتری های بالقوه پروبیوتیکی باسیلوس و لاکتوباسیلوس جدا شده از دستگاه گوارش ماهی هامور معمولی در برابر دو باکتری بیماری زای آبزیان شامل Vibrio harveyi [ATCC:700104] و Elizabethkingia meningoseptica [ATCC:33953T] صورت پذیرفت. برای این منظور 15 قطعه ماهی هامور معمولی (Epinephelus coioides) جوان و سالم حاصل از صید در بندر دیلم در بهار 1392 انتخاب گردید. در شرایط استریل قطعاتی از بخش های مختلف دستگاه گوارش بریده و نمونه برداری شد. پس از کشت در محیط های اختصاصی Bacillus cereus agar و MRS agar و انجام تست های بیوشیمیایی مربوط به تشخیص جنس های باسیلوس و لاکتوباسیلوس و جداسازی، خالص سازی و کد گذاری جدایه های باکتریایی مختلف، تست آنتاگونیسم in vitro با روش انتشار دیسک در گامی جهت یافتن پروبیوتیک های موثر انجام شد و میانگین قطر هاله عدم رشد به همراه خطای استاندارد در مورد هر جدایه با استفاده از نرم افزار SAS و آزمون چند دامنه دانکن در سطح 5 درصد با هم مقایسه گردید. یافته های حاصل نشان داد که 8 جدایه باکتریایی کاندید برای پروبیوتیک شدن دارای اثر مهاری بر روی پاتوژن های دریایی می باشند و از لحاظ قطر منطقه بازدارنده رشد، جدایه های باکتریایی کاندید برای پروبیوتیک شدن توانستند به میزان تقریبا 1 الی 2.6 سانتی متر از رشد باکتری های بیماری زا جلوگیری نمایند.

آمار یکساله:  

بازدید 578

دانلود 70 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1393
  • دوره: 

    6
  • شماره: 

    22
  • صفحه شروع: 

    0
  • صفحه پایان: 

    0
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    312
  • دانلود: 

    105
چکیده: 

ریزجلبک Nannochloropsis oculata از جلبک های تک سلولی دریایی متعلق به شاخه Chlorophyta و زیر شاخه Eustigmatophyceae می باشد که در این تحقیق طی 14 روز کشت، رشد آن در چهار محیط کشت (کانوی، گیلارد N8 و TMRL) و سه درجه شوری متفاوت (20 و 25 و 30 قسمت در هزار) در محیط آزمایشگاه (دمای 25 درجه سانتی گراد، PH=7، شدت نور 2500 لوکس و دوره نوری 18 ساعت روشنایی و 6 ساعت تاریکی و همچنین هوادهی با استفاده از پمپ آکواریوم به صورت شبانه روزی) مورد بررسی قرار گرفت. میزان رشد این ریز جلبک و اندازه گیری تراکم سلولی با دو روش، شمارش با لام نئوبار و سنجش کلروفیل با روش اسپکتروفتومتری مورد مطالعه قرار گرفت. برطبق نتایج بدست آمده اختلاف معنی داری بین تیمارهای محیط کشت و شوری های متفاوت وجود داشت (P<0.05). محیط کشت کانوی با شوری 25 قسمت در هزار از نظر افزایش تراکم و با شوری 20 قسمت در هزار از نظر میزان کلروفیل a در رتبه اول، محیط کشت گیلارد با شوری 20 قسمت در هزار از نظر افزایش تراکم و کلروفیل a در رتبه دوم، محیط کشت TMRL با شوری 25 قسمت در هزار از نظر افزایش تراکم و کلروفیل a در رتبه سوم و محیط کشت N8 با شوری 25 قسمت در هزار از نظر افزایش تراکم و با شوری 20 قسمت در هزار از نظر میزان کلروفیل a در رتبه چهارم قرار می گیرند. تغییر در مواد اولیه محیط کشت ها باعث تغییر در میزان رشد و کلروفیل می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 312

دانلود 105 استناد 0 مرجع 0