نتایج جستجو

2558

نتیجه یافت شد

مرتبط ترین ها

اعمال فیلتر

به روزترین ها

اعمال فیلتر

پربازدید ترین ها

اعمال فیلتر

پر دانلودترین‌ها

اعمال فیلتر

پر استنادترین‌ها

اعمال فیلتر

تعداد صفحات

27

انتقال به صفحه

آرشیو

سال

دوره(شماره)

مشاهده شمارگان

مرکز اطلاعات علمی SID1
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
مرکز اطلاعات علمی SID
نویسنده: 

PEYAMBARI M. | KOHI HABIBI M. | MOSAHEBI G.

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2011
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    250
  • صفحه پایان: 

    257
تعامل: 
  • استنادات: 

    211
  • بازدید: 

    4088
  • دانلود: 

    3936
کلیدواژه: 
چکیده: 

آمار یکساله:  

بازدید 4088

دانلود 3936 استناد 211 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    2011
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    250
  • صفحه پایان: 

    257
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    8954
  • دانلود: 

    3992
کلیدواژه: 
چکیده: 

In 2004 and 2005 growing seasons, 260 bean leaf samples with mosaic, vein-banding, and leaf-rolling symptoms were collected from bean fields of Fars, Kohgiluye va Boyer-Ahmad, Isfahan and Tehran provinces. ELISA test (DAS-ELISA and Indirect-ELISA), using BCMV antiserum, confirmed infection of 110 samples to BCMV. A selected isolate of BCMV from Fars province was inoculated on three bean genotypes (butter bean ks-21478, kidney bean ks-31170 and navy bean ks-41235). Ten to fifteen days after inoculation, plants were tested for the presence of virus by ELISA (DAS-ELISA and Indirect-ELISA). According to the results, the percentages of infected plants to BCMV were 65.4% for butter bean genotype, 58.1% for kidney bean genotype and 3.6% for navy bean genotype. The twenty five inoculated plants of each butter bean and kidney bean genotypes and the thirty five inoculated plants of navy bean genotype were tested by RT-PCR and IC-RT-PCR using specific primers of BCMV. Based on results, the amplification of an 890 bp fragment was detected in ELISA positive of butter bean and kidney bean genotypes as well as some ELISA negative plants. The twenty five symptomless and ELISA negative plants of navy bean genotype had also positive amplification in RT-PCR and IC-RT-PCR tests. To determine the rate of seed transmission in the three genotypes, infected bean plants were maintained in greenhouse until seed production and the seeds were harvested and planted. The plants which grew from these seeds were analyzed at two-leaf stages for the presence of BCMV using DAS-ELISA and ICRT- PCR. The seed transmission rates in butter bean (ks-21478), kidney bean (ks-31170) and navy bean (ks- 41235) genotypes were 78.3%, 79.8% and 54.9%, respectively.

آمار یکساله:  

بازدید 8954

دانلود 3992 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    227
  • صفحه پایان: 

    236
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    250
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

به منظور بررسی کارایی برخی روش های مدیریت شیمیایی و مکانیکی علف های هرز با رویکرد کاهش مصرف علف کش در تولید سیب زمینی، آزمایشی در سال 1387 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 6 تیمار و 3 تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل یک نوبت کاربرد سراسری علف کش (تیمار استاندارد)، یک مرحله کولتیواسیون تنها (بین ردیف)، یک نوبت کاربرد نواری علف کش (روی ردیف)، تلفیق کولتیواسیون+کاربرد نواری علف کش به همراه شاهد آلوده و شاهد عاری از علف های هرز بودند. در تیمارهای علف کشی، متریبوزین (سنکور) در زمان قبل از سبز شدن سیب زمینی به میزان 1200 گرم ماده تجاری در هکتار مصرف شد. در تیمار نواری، عرض نوار سمپاشی 25 سانتی متر (یک سوم تیمار سراسری) بود. تیمارهای کولتیواسیون نیز سه هفته پس از سبز شدن سیب زمینی توسط کولتیواتور پنجه غازی انجام شد. نتایج نشان داد که اثر تیمارهای مختلف بر درصد کنترل، تراکم و زیست توده علف های هرز، شاخص سطح برگ و عملکرد سیب زمینی معنی دار بود. به طوری که بالاترین درصد کنترل علف های هرز و در نتیجه آن بیشترین عملکرد غده سیب زمینی به ترتیب در تیمارهای شاهد عاری از علف های هرز، علف کش سراسری، تلفیق علف کش نواری+کولتیواسیون، علف کش نواری، کولتیواسیون تنها به دست آمد. علاوه بر این، تراکم و زیست توده کل علف های هرز در شاهد آلوده به علف های هرز بیشترین مقدار و در شاهد عاری از علف های هرز کمترین مقدار بود. بالاترین عملکرد غده سیب زمینی در شاهد عاری از علف های هرز (34.43 تن در هکتار) بود و بعد از آن تیمارهای کاربرد سراسری علف کش و تلفیقی به ترتیب با عملکرد غده 31.13 و 27.93 تن در هکتار در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در این آزمایش، درصد کنترل علف های هرز و زیست توده آن ها در تیمار مدیریت تلفیقی تفاوت معنی داری با تیمار سراسری نداشت و همچنین کاهش عملکرد سیب زمینی نیز در این تیمار از حدود 10 درصد نسبت به تیمار سراسری تجاوز نکرد. بنابراین، علیرغم کاهش درصد کنترل علف های هرز و در نتیجه کاهش جزئی عملکرد سیب زمینی در تیمار تلفیقی در مقایسه با تیمار سراسری، میزان مصرف علف کش حدود 66 درصد کاهش یافت که این مساله از نظر اقتصادی و زیست محیطی اهمیت زیادی دارد.

آمار یکساله:  

بازدید 250

دانلود 79 استناد 0 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    237
  • صفحه پایان: 

    242
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    208
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

شته سبز هلو،Myzus persicae Sulzer ، یکی از مهم ترین آفات مزارع سیب زمینی می باشد که قادر به انتقال ویروس های متعددی به گیاه سیب زمینی است. تغییرات فصلی جمعیت این شته در طول فصل زراعی سال 1387 در یک مزرعه سیب زمینی آزمایشی در اردبیل روی 10 رقم سیب زمینی به نام های گرانولا (Granola)، ساتینا (Satina)، مورن (Moren)، آئوزونیا (Aozonia)، کوزیما (Cosima)، اگریا (Agria)، کاسموس (Cosmos)، کندر (Kondor)، دیامانت (Diamant) و ساوالان (Savalan) در قالب طرح آزمایشی بلوک های کامل تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. این مطالعه با شمارش تعداد شته های موجود روی برگ های اول و پنجم بوته های این ارقام به فواصل هر سه روز یکبار انجام شد. از نظر تغییرات فصلی جمعیت شته بین ارقام مورد بررسی اختلاف معنی داری در سطح احتمال پنج درصد مشاهده شد، چنان که در طول سه ماه انجام مطالعه بیشترین جمعیت شته روی رقم آئوزونیا دیده شد. در سایر ارقام هر چند تفاوت معنی داری از نظر تراکم جمعیت شته نسبت به هم مشاهده نشد، اما کمترین تعداد شته روی ارقام کوزیما و کاسموس مشاهده شد. هم چنین معلوم شد شته سبز هلو دو نقطه، اوج جمعیت در اردبیل دارد. بنابراین، در شرایط آب و هوایی اردبیل و در بین ارقام مورد بررسی، شته سبز هلو ترجیح کمتری به ارقام کوزیما و کاسموس نشان داد.

آمار یکساله:  

بازدید 208

دانلود 79 استناد 0 مرجع 3
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    243
  • صفحه پایان: 

    249
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    356
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

به منظور شناسایی نماتدهای انگل گیاهی در مزارع سیب زمینی، طی سالهای 85 و 86 از مزارع سیب زمینی شهرستان های استان خراسان رضوی جمعا 55 نمونه خاک و 60 غده آلوده جمع آوری گردید. برای استخراج نماتدها از خاک، کشتن نماتدها، ثابت کردن آن ها و انتقال به گلیسیرین روش تکمیل شده دگریس مورد استفاده قرار گرفت. شناسایی گونه ها بر اساس صفات ریخت شناسی و ریخت سنجی صورت گرفت و تعداد 16 گونه متعلق به 12 جنس مربوط به فرو راسته Tylenchomorpha شناسایی گردید که گونه Aphelenchoides brassicae برای اولین بار از ایران گزارش می شود. گونه Helicotylenchus indicus همزمان از فراریشه رزماری در پردیس دانشگاه فردوسی مشهد نیز جمع آوری گردید. گونه های Pratylenchus neglectus، Geocenamus rugosus،Heterodera schachtii ، Heterodera trifolii،Zygotylenchus guevarai  بیشترین پراکندگی را در بین گونه ها دارا بودند.

آمار یکساله:  

بازدید 356

دانلود 79 استناد 0 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    250
  • صفحه پایان: 

    257
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    378
  • دانلود: 

    23
چکیده: 

طی دو فصل زراعی 1383 و 1384 تعداد 260 نمونه برگ لوبیا با علائم موزائیک، رگبرگ نواری و قاشقی شدن برگ ها از مزارع استان های فارس، کهگیلویه و بویر احمد، اصفهان و تهران جمع آوری گردید. با انجام آزمون سرولوژیکی ELISA با استفاده از آنتی سرم BCMV آلودگی 110 نمونه به این ویروس تائید گردید. واکنش سه ژنوتیپ ks-21478 (لوبیا چیتی)، ks-31170 (لوبیا قرمز) و ks-41235 (لوبیا سفید) نسبت به BCMV با مایه زنی آنها با جدایه BCMV فارس مورد بررسی قرار گرفت. 15-10 روز پس از مایه زنی، بوته ها با استفاده از آزمون ELISA مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج به دست آمده بیانگر 65.4% آلودگی در ژنوتیپ چیتی، 58.1% آلودگی در ژنوتیپ قرمز و 3.6% آلودگی در ژنوتیپ سفید بود. از ژنوتیپ های لوبیا قرمز و چیتی مایه زنی شده، تعداد 25 گیاه و از ژنوتیپ لوبیا سفید تعداد 35 گیاه انتخاب شده در آزمون RT-PCR و IC-RT-PCR با استفاده از آغازگرهای اختصاصی BCMV، مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج بیانگر تکثیر قطعه ای به طول 890 جفت باز، در گیاهان الیزا مثبت ژنوتیپ های قرمز و چیتی و تعداد محدودی از گیاهان الیزا منفی بود. نتیجه آزمون RT-PCR و IC-RT-PCR در 25 بوته از ژنوتیپ لوبیا سفید که فاقد علائم بوده و نتایج آزمون الیزا در مورد آنها منفی بود، نیز مثبت ارزیابی گردید. بذور بوته های لوبیایی که در شرایط گلخانه آلوده شده بودند جمع آوری و در شرایط گلخانه مجددا کشت شدند. بوته های حاصل از کاشت بذور ژنوتیپ های چیتی، قرمز و سفید در مرحله دو برگی جهت تعیین میزان بذرزاد شدن BCMV با استفاده از آزمون های DAS-ELISA و IC-RT-PCR مورد بررسی قرار گرفتند. میزان انتقال با بذر در ژنوتیپ های چیتی (ks-21478) قرمز (ks-31170) و سفید (ks-41235) به ترتیب 78.3، 79.8 و 54.9 درصد برآورد گردید.

آمار یکساله:  

بازدید 378

دانلود 23 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    258
  • صفحه پایان: 

    265
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    272
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

آب معمولترین حامل برای رقیق کردن و کاربرد علف کش ها می باشد. بر اساس بررسی های انجام شده کیفیت آب نقش مهمی را در کارایی کاربرد علف کش ها دارد. به منظور بررسی تاثیر سختی آب بر کارایی علف کش توفوردی آزمایشی در سال 1388 در شرایط کنترل شده به صورت فاکتوریل و در قالب طرح آماری کاملا تصادفی در 3 تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. تیمارها شامل مقادیر کاربرد علف کش توفوردی در 6 سطح (0، 1000، 1250، 1500، 1750 و 2000 میلی لیتر در هکتار)، میزان کربنات کلسیم بعنوان شاخص سختی آب در 6 سطح (100، 0، 300، 600، 1000، 1500 قسمت در میلیون) و علف هرز در دو سطح (سلمه تره و تاج خروس ریشه قرمز) بودند. پس از سبز شدن گیاهان سم پاشی در مرحله 6 تا 8 برگی علف های هرز انجام شد و 2 هفته بعد از پاشش درصد بقا و وزن خشک علف های هرز اندازه گیری شد. برای تحلیل نتایج آزمایش، تجزیه واریانس داده های آزمایش جهت ارزیابی پاسخ گیاهان به تیمارهای آزمایش با معادله 4 پارامتری سیگموییدی برازش داده شد و مقدار علف کش لازم برای 50 درصد بازدارندگی رشد علف های هرز (ID50) محاسبه شد. نتایج نشان دادند مقدار کاربرد علف کش و سختی آب تاثیر معنی داری (p<0.01) در رشد و بقای دو علف هرز داشت. با افزایش مقدار کاربرد توفوردی رشد و بقای هر دو علف هرز بطور معنی داری کاهش یافت (p<0.01) و افزایش سختی آب اثر توفوردی را در کنترل هر دو علف هرز کاهش داد. بر اساس نتایج آزمایش بیشترین (79.4 و 91.7 درصد) و کمترین (35.5 و 74.3 درصد) تلفات زیست توده، در بیشترین و کمترین سطح توفوردی و کربنات کلسیم به ترتیب در سلمه تره و تاج خروس حاصل شد. بر این اساس حساسیت تاج خروس به کاربرد توفوردی در سطوح مختلف سختی آب بیشتر از سلمه تره بود و افزایش سختی آب، ID50 را در هر دو علف هرز افزایش داد. کمترین (1057 میلی لیتر در هکتار) و بیشترین (2783 میلی لیتر در هکتار) ID50 توفوردی برای سلمه تره بترتیب در آب خالص و 1000 قسمت در میلیون کربنات کلسیم و کمترین (559 میلی لیتر در هکتار) و بیشترین (1270 میلی لیتر در هکتار) ID50 توفوردی برای تاج خروس به ترتیب در 100 و 1500 قسمت در میلیون سختی آب حاصل شد.

آمار یکساله:  

بازدید 272

دانلود 79 استناد 0 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    266
  • صفحه پایان: 

    275
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    286
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

فونستیک زنجرک های مزارع چغندرقند شهرستان مشهد و چناران طی سال های 1386 تا 1388 بررسی گردید. نمونه برداری با تور حشره گیری انجام گرفت. گونه ها با توجه به ویژگی های ریخت شناسی داخلی و خارجی به ویژه اندام های تناسلی حشره نر شناسایی و توسط متخصصان بین المللی تائید شدند. در این بررسی هفده گونه متعلق به پانزده جنس و چهار خانواده (یازده گونه از خانواده Cicadellidae، چهار گونه از خانواده Delphacidae، یک گونه از خانواده Tettigometridae و یک گونه از خانواده (Cixiidae شناسایی شدند. با توجه به منابع علمی موجود گونه Metidiocerus impressifrons (Kirschbaum 1868) اولین گزارش برای فون حشرات ایران می باشد و گونه های زیر برای اولین بار از استان خراسان رضوی گزارش می شوند: Euscelis alsius, Phlepsius intricatus, Macrosteles quadripunctulatus, Neoaliturus fenestratus, N. guttulatus, Batrachomorphus irroratus, Pentastiridius leporinus, Asiraca clavicornis, Laodelphax striatellus, Sogatella vibix, Unkanodes tanasijevici, Tettigometra pseudovittelina کلید شناسایی گونه های معرفی شده در این تحقیق ارایه شده است.

آمار یکساله:  

بازدید 286

دانلود 79 استناد 0 مرجع 1
نویسنده: 

افشاری علی

اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    276
  • صفحه پایان: 

    285
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    140
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

به منظور مطالعه تغییرات تراکم و پراکنش فضایی و نیز طراحی یک برنامه نمونه برداری دنباله ای با دقت ثابت برای جمعیت شکارگرهای مهم شته خوار، طی دو فصل زراعی 1385 و 1386 با استفاده از تور حشره گیری از مزارع گندم پنج ناحیه مختلف در اطراف گرگان به صورت هفتگی نمونه برداری به عمل آمد. با استفاده از شاخص ها و مدل های مختلف، پراکنش فضایی جمعیت شکارگرها برآورد شد و به کمک نمونه برداری دنباله ایِ مدل گرین، تعداد نمونه لازم و معادلات خطوط تصمیم گیری به منظور برآورد میانگین جمعیت آن ها محاسبه گردید. جمعیت کفشدوزک های هفت نقطه ای (Coccinella septempunctata L.) و شطرنجی (Propylea quatuordecimpunctata L.) و مگس های سیرفید Eupeodes corollae (Fabricius) و Episyrphus balteatus (De Geer) به ترتیب 18.75، 14.25، 41.54 و 6.02 درصد از جامعه شکارگرها را به خود اختصاص دادند. به استثنای مگس E. corollae، ضرایب تیلور سه شکارگر دیگر با عدد یک اختلاف معنی داری نداشتند و پراکنش جمعیت آن ها از نوع تصادفی بود. برازش پراکنش جمعیت شکارگرها با مدل پواسون نیز نشان داد که توزیع فضایی جمعیت آن ها در بیش تر تاریخ های نمونه برداری از نوع تصادفی بود. بر اساس نتایج نمونه برداری دنباله ای، تعداد نمونه لازم جهت قطع خطوط تصمیم گیری به دو عامل تراکم جمعیت و دقت مورد انتظار بستگی داشت، به طوری که در دقت 0.25، تعداد نمونه لازم جهت برآورد میانگین جمعیت کفشدوزک C. Septempunctata از 400 عدد در تراکم 0.033 به 41 عدد در تراکم 0.6 و تعداد نمونه لازم برای برآورد میانگین جمعیت کفشدوزک P. quatuordecimpunctata از 775 عدد در تراکم 0.02 به 10 عدد در تراکم 1.8 کاهش یافت. تعداد نمونه لازم جهت برآورد میانگین جمعیت مگس های E. corollae و E. balteatus نیز بر حسب تراکم جمعیت آن ها به ترتیب بین 4 تا 400 و 57 تا 175 عدد نوسان داشت. به طور کلی، استفاده از تور حشره گیری در تراکم های بالای جمعیت، روش مقرون به صرفه ای می باشد، اما در تراکم های پایین جمعیت، رسیدن به دقت 0.25 مستلزم برداشتن تعداد زیادی نمونه است. توصیه می گردد که دقت و سودمندی روش تور حشره گیری با سایر روش های نمونه برداری مقایسه گردد تا بهترین روش جهت نمونه برداری از جمعیت شکارگرهای شته خوار در مزارع گندم مشخص شود.

آمار یکساله:  

بازدید 140

دانلود 79 استناد 0 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    286
  • صفحه پایان: 

    295
تعامل: 
  • استنادات: 

    1
  • بازدید: 

    178
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

سوسک چهار نقطه ای حبوبات Callosobruchus maculatus یکی از آفات کلیدی حبوبات در انبار است که به حبوبات مختلف مانند لوبیا چشم بلبلی، نخود، عدس، ماش و باقلا خسارت وارد می کند. جهت کنترل جمعیت این آفت، در چند دهه اخیر حشره کشهای سازگار با محیط زیست بویژه ترکیبات با منشا گیاهی بسیار مورد توجه محققین قرار گرفته است. هدف از این تحقیق، بررسی میزان سمیت تنفسی اسانس گیاهان آویشن-شیرازی (Zataria multiflora) و اسطوخودوس (Lavandula angustifolia) بر سوسک چهار نقطه ای حبوبات است. اسانس آویشن شیرازی و اسطوخودوس توسط دستگاه کلونجر استخراج شد. آزمایشات زیست سنجی اسانس ها بر حشرات کامل 1 تا 2 روزه نر و ماده سوسک چهار نقطه ای حبوبات در شرایط دمایی 29±1 oC، رطوبت نسبی 5±60% و تاریکی در ظروف شیشه ای درپوش دار به حجم 27 میلی لیتر انجام شد. با تعیین شاخص های LC50،LC90  و معادلات پروبیت مرگ و میر-غلظت توسط نرم افزار POLO-PC، سمیت تنفسی اسانس ها مقایسه و ارزیابی شد. سمیت تنفسی اسانس ها با غلظت اسانس و مدت زمان اسانس دهی همبستگی مثبت و معنی دار داشتحشرات .(Pvalue<0.05)  نر در مقایسه با افراد ماده نسبت به اسانس ها حساسیت بیشتری داشتند. حشرات نر و ماده به اسانس آویشن شیرازی در مقایسه با اسانس اسطوخودوس حدود 10-9 برابر مقاوم تر بودند. مقادیرLC50  برای اسانس آویشن شیرازی معادل 329 و562 ml.L-1  و برای اسانس اسطوخودوس معادل 34 و 54 ml.L-1 به ترتیب علیه افراد نر و ماده محاسبه گردید. نتایج این بررسی نشان داد که اسانس دو گیاه مورد بررسی اثرات حشره کشی مناسبی بر سوسک چهار نقطه ای حبوبات داشتند، لذا تحقیقات بیشتر به منظور کاربرد آنها علیه این آفت جهت حفاظت محصولات انباری توصیه می شود.

آمار یکساله:  

بازدید 178

دانلود 79 استناد 1 مرجع 1
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    296
  • صفحه پایان: 

    305
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    336
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

کرم ساقه خوار برنج (Chilo suppressalis Walker) از آفات کلیدی گیاه برنج در شمال ایران می باشد. با توجه به اهمیت آگاهی از تغییرات جمعیت در مدیریت آفات، بررسی تغییرات جمعیت این آفت در مزارع برنج بخش مرکزی استان مازندران (ایستگاه تحقیقاتی برنج آمل) طی سال های 1384 و 1385 انجام شد. اولین شب پره های نر و ماده در فصل زراعی 1384 به ترتیب در بیستم و سی ام اردیبهشت و در سال 1385 به ترتیب در دهم و بیستم اردیبهشت در طبیعت مشاهده شدند. اولین دستجات تخم و لاروهای آفت به ترتیب در دهم و بیستم خرداد 1384 جمع آوری گردیدند. این آفت دارای سه نسل در بخش مرکزی مازندران بود که اوج تراکم حشرات کامل نسل اول آن در سال زراعی 1384 در بیستم خرداد، نسل دوم در سی ام تیر و نسل سوم در اوایل شهریور و در سال زراعی 1385 به ترتیب پانزدهم خرداد، سی ام تیر و بیست و پنجم مرداد مشاهده گردیدند. بر اساس نتایج پژوهش در سال زراعی 1384، تراکم جمعیت شب پره های نر و ماده در نسل های اول و سوم تفاوت معنی داری با یکدیگر نداشتند اما بیشترین تراکم جمعیت شب پره های نر و ماده متعلق به نسل دوم بود، در حالی که در سال زراعی 1385 پروانه های نسل اول تراکم بالاتری نسبت به نسل های دوم و سوم داشتند. بیشترین تعداد دستجات تخم شمارش شده در سال زراعی 1384 مربوط به نسل اول 6 ±22 دسته تخم و برای نسل های دوم و سوم به ترتیب 4±14 و 3±11 عدد شمارش گردید. نتایج بررسی ها در سال زراعی 1384 نشان داد که طول دوره رشد و نمو نسل اول حدود 40 روز و برای نسل های دوم و سوم به ترتیب 20 و 25 روز و این ارقام در سال زراعی 1385 به ترتیب 40، 30 و 20 روز بود. بررسی تعداد شب پره های نر و ماده شکار شده از اردیبهشت تا شهریور 1384 نشان داد که اگرچه در ابتدای ظهور نسل های اول و دوم، تعداد نرها نسبت به تعداد ماده ها بیشتر بود، اما به تدریج تعداد ماده ها افزایش یافته و در نهایت نسبت جنسی در تمام نسل ها به نفع ماده ها بود. در این پژوهش، تاثیر شرایط آب و هوایی روی تغییرات جمعیت مراحل مختلف زیستی کرم ساقه خوار برنج نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.

آمار یکساله:  

بازدید 336

دانلود 79 استناد 0 مرجع 2
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    306
  • صفحه پایان: 

    313
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    196
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

این مطالعه به منظور تعیین رژیم غذایی بهتر و ارزان تر برای پرورش انبوه این حشره مفید انجام شد. آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار و 5 مشاهده انجام شد. در بررسی حاضر از سه رژیم غذایی شامل مخلوط 1:1:1 عسل، مخمر و آب مقطر، مخلوط 1:1:1 عسل، مخمر و عصاره تخم بید غلات و مخلوط 1:1:1 عسل، مخمر و عصاره تخم شب پره مدیترانه ای آرد استفاده شد. آزمایش ها روی حشرات کامل نسل هفتم در شرایط دمایی 2±25 درجه سانتی گراد، رطوبت نسبی 5±60 درصد و دوره نوری 14 ساعت روشنایی و 10 ساعت تاریکی انجام شدند. تاثیر رژیم های غذایی روی برخی از ویژگی های زیستی حشرات کامل از جمله طول دوره های پیش از تخمریزی، تخمریزی و پس از تخمریزی، طول عمر حشرات کامل نر و ماده، باروری، میانگین وزن یک تخم و درصد تفریخ تخم ها بررسی شد. نتایج نشان دادند که کم ترین طول دوره پیش از تخمریزی (0.49±6.66 روز) و بیش ترین طول دوره تخمریزی (1.09±28.57 روز)، طول عمر حشرات نر (0.89±45.73 روز) و ماده (0.59±37.73 روز)، باروری (23.05±795.0 عدد تخم به ازای هر فرد ماده) و تفریخ تخم ها (2.82±84.98 درصد) متعلق به حشرات تغذیه شده از رژیم غذایی حاوی عصاره تخم شب پره مدیترانه ای آرد بود. همچنین میانگین وزن یک تخم، متعلق به حشرات تغذیه شده از این رژیم غذایی، 0.00±0.069 میلی گرم به دست آمد که با بیش ترین مقدار مشاهده شده (0.00±0.070 میلی گرم) در سطح احتمال 5 درصد تفاوت معنی داری نداشت. در نتیجه می توان گفت که رژیم غذایی حاوی عسل، مخمر و عصاره تخم شب پره مدیترانه ای آرد به عنوان بهترین رژیم غذایی می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 196

دانلود 79 استناد 0 مرجع 4
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    314
  • صفحه پایان: 

    324
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    214
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

در پاییز 1388، در یکی از گلخانه های کشت آلسترومریا (Alstroemeria sp.) (خراسان رضوی-مشهد)، علائم شبیه آلودگی های توسپوویروسی (به صورت نکروز) بر روی برگ، ساقه، دمبرگ و گل برخی گیاهان مشاهده گردید. از گیاهان آلوده عصاره گیری شده و این عصاره به تعدادی گیاه محک تلقیح گردید. بر روی اطلسی (Petunia hybrida) و سلمه (Chenopodium quinoa) علائم آلودگی به صورت زخم های بافت مرده موضعی ظاهر شد. علائم آلودگی بر روی تاتوره (Datura stramonium) و Nicotiana benthamiana ابتدا به صورت زخم های بافت مرده موضعی بوده و سپس علائم بافت مردگی سیستمیک ظاهر گردید. بر روی N. glutinosa. نیز لکه های بافت مرده سیستمیک مشاهده شد. تلقیح مکانیکی آلسترومریا با عصاره تهیه شده از نمونه های آلوده آلسترومریا، ناموفق بود. با استفاده از آنتی بادی تهیه شده بر علیه نوکلئو پروتئین (Nucleoprotein; N) ویروس های Tomato spotted wilt virus (TSWV)، Tomato yellow ring virus (TYRV)،Iris yellow spot virus (IYSV) ، Impatiens necrotic spot virus (INSV)، Groundnut bud necrosis virus (GBNV)، Tomato chlorotic spot virus (TCSV)، Groundnut ring spot virus (GRSV) و Chrysanthemum stem necrosis virus (CSNV)، نمونه های آلوده با آزمون الایزا (DAS-ELISA) مورد بررسی قرار گرفته و نتایج نشان داد که این نمونه ها به TYRV آلوده هستند. به منظور بررسی نمونه ها با آزمون RT-PCR،RNA  کل از N. benthamiana که علائم آلودگی داشتند، با استفاده از تریزول استخراج گردید. در نتیجه آزمون PCR با استفاده از پرایمرهای اختصاصی برای تکثیر ژن N ویروس TYRV، یک قطعه DNA در حدود 805 جفت باز تکثیر گردید. توالی آمینواسیدی این قطعه، پس از تعیین، در GenBank با رس شمارHQ154130 (Accession number)  ثبت گردید. این توالی با توالی آمینواسیدی پروتئین N توسپوویروس های موجود در GenBank مقایسه گردید و مشخص شد که 99 درصد با توالی آمینواسیدی پروتئین N ویروس TYRV از استان های فارس (رس شمار ABH07703)، تهران (رس شمار AAV98587) و مرکزی (رس شمار ACT09488) شباهت دارد. به منظور تعیین استرین ویروس، از پرایمرهای اختصاصی در آزمون RT-PCR استفاده گردید و مشخص شد که این جدایه، استرین گوجه فرنگی ویروس TYRV است. همچنین، این ویروس با استفاده از Thrips tabaci از تاتوره های آلوده به سالم منتقل گردید. این اولین گزارش از آلودگی یک گیاه تک لپه (آلسترومریا) به TYRV می باشد.

آمار یکساله:  

بازدید 214

دانلود 79 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    325
  • صفحه پایان: 

    328
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    135
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

بررسی هایی به منظور جمع آوری و شناسایی مگس های میوه (Fruit fly) در شهرستان عجب شیر (استان آذربایجان شرقی) طی سال های 1388 تا 1389 انجام شد. در این مطالعه، هفت گونه متعلق به جنس Tephritis Laterille, 1804 جمع آوری و شناسایی شد. از این گونه ها، Tephritis nigricauda Low, 1856 برای اولین بار از ایران گزارش می شود. برای گونه های مورد شناسایی، کلید ارایه شده است. گونه ها شامل T. cometa Low, 1840، T. formosa Low, 1844، T. hurvitzi Freidberg, 1758، T. hyoscyami L., 1981، T. nigricauda Low, 1856،T. postica Low, 1844  و T. praecox Low, 1844 می باشند.

آمار یکساله:  

بازدید 135

دانلود 79 استناد 0 مرجع 0
اطلاعات دوره: 
  • سال: 

    1390
  • دوره: 

    25
  • شماره: 

    3
  • صفحه شروع: 

    329
  • صفحه پایان: 

    331
تعامل: 
  • استنادات: 

    0
  • بازدید: 

    125
  • دانلود: 

    79
چکیده: 

تاثیر تراکم های مختلف لاروی ساقه خوار برنج (Chilo suppressalis Walker) روی میزان آلودگی بوته های برنج و عملکرد محصول طی سال های 1385 تا 1387 در شرایط کنترل شده (داخل قفس) در موسسه تحقیقات برنج مازندران مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین تیمارهای مختلف از نظر تاثیر تراکم های مختلف لاروی روی درصد جوانه مرکزی خشک شده، درصد خوشه های سفید شده و عملکرد محصول تفاوت معنی دار وجود داشت. به طوری که بیشترین درصد جوانه مرکزی خشک شده و خوشه های سفید شده مربوط به تراکم 32 عدد لارو بر مترمربع و کمترین آن مربوط به شاهد (بدون رهاسازی لارو) بود. همچنین بیشترین عملکرد محصول مربوط به تیمار شاهد و کمترین آن مربوط به تیمار 32 عدد لارو به دست آمد.

آمار یکساله:  

بازدید 125

دانلود 79 استناد 0 مرجع 3