برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي اثر ضد فيبروزي داروي ليزينو پريل بر روي فيبروز ريوي ناشي از پاراکوات در مو ش صحرايي

نوع ارائه: سخنراني
نویسنده: محمدي كركاني علي*,قاضي خوانساري محمود,ستوده مسعود,اصغرزاده حقيقي سولماز
 
 *گروه فارماکولوژی و پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
 
عنوان همایش: همايش سم شناسي و مسموميت هاي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن سم شناسی ایران
زمان:  1383دوره 8
 
 
چکیده: 

پاراکوات از علف کش هاي دسته بي پريديليوم مي باشد که به طور گسترده در کشاورزي جهان مورد استفاده قرار مي گيرد. اين ترکيب سمي براي اکثر ارگان هاي حياتي بدن خصوصا در ريه ها مي باشد. سميت ريوي حاصله از اين ترکيب مربوط به ايجاد راديکال هاي آزاد پر انرژي اکسيژن و پراکسيداسيون ليپيدهاي غير اشباع در سلول و تخريب غشاي سلولي و در نهايت ايجاد فيبروز ريوي است. ليزينوپريل يک داروي مهار کننده آنزيم مبدل آنژيوتانسين بوده که در کنترل فشار خون کاربرد دارد. اين دارو داراي خواص مفيد ديگري هم مي باشد. ممکن است اين دارو به دليل مهار آنژيوتانسين II که يک محرک قوي جهت پروليفراسيون فيبروبلاست ها مي باشد و همچنين داشتن ساختمان پرولين در ساختمان مولکولي اين دارو داراي اثرات ضد فيبروزي باشد. در اين مطالعه پس از انجام آزمايش دوز - پاسخ و تعيين دوزهاي 20 mg/Kg براي پاراکوات و 1 mg/Kg براي ليزينوپريل، موش هاي صحرايي در گروه هاي 5ـ3 عددي تقسيم شدند و حيوانات از طريق داخل صفاقي در معرض تماس با پاراکوات با دوز 20 mg/Kg قرار گرفتند و همزمان در گروه پيش درمان در يک روز قبل و در گروه درمان بعد از تزريق پاراکوات از طريق خوراکي به آنها ليزينوپريل با دوز 1 mg/Kg داده شد. به گروه کنترل فقط آب و غذا داده شد. معيارهاي بيوشيميايي همانند ميزان هيدروکسي پرولين شاخص اندازه گيري بافت کلاژن (روش Reddy)، ميزان گلوتاتيون (روش Kuo and Hook)، ميزان ليپيدپراکسيداسيون بافتي (روش تيوباربيتوريک اسيد) هر دو شاخص استرس اکسيداتيو مي باشند. معيارهاي هيستوپاتولوژي (با استفاده از رنگ آميزي H&E و تري کروم مانسون) در روزهاي 7، 14 و 21 مورد بررسي قرار گرفت.
نتايج اين مطالعه مشخص ساخت که از نظر آماري (P<0.001) پاراکوات باعث افزايش ميزان هيدروکسي پرولين، کاهش گلوتاتيون و کاهش نسبت گلوتاتيون به پروتئين در روز 21 پس از تزريق داخل صفاقي نسبت به گروه کنترل گرديد. همچنين از نظر آماري (P<0.001) در گروه هاي درمان و پيش درمان در روز 21 کاهش ميزان هيدروکسي پرولين را شاهد هستيم. بررسي هاي هيستوپاتولوژي که با استفاده از رنگ آميزي H&E و تري کروم مانسون صورت گرفت نشان داده شد که اثرات ادم، التهاب و فيبروز در پاراکوات ايجاد شده است و تا حدودي ليزينوپريل توانسته است که فيبروز ناشي از پاراکوات را کاهش دهد که اين کاهش مي تواند به دليل وجود ساختمان پرولين مهار آنژيوتانسين II به وسيله ليزينوپريل باشد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 194  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی