مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي نقش محافظتي مهار کننده هاي فسفودي استراز اختصاصي در کاهش سميت کبدي و ليپيدپراکسيداسيون سرب در مدل پر فيوژن کبدي موش صحرايي

نوع ارائه: سخنراني
نویسنده: آقاباباييان رامش*,قاضي خوانساري محمود,عبدالهي محمد,عبدي خسرو
 
 *گروه فارماکولوژی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران
 
عنوان همایش: همايش سم شناسي و مسموميت هاي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن سم شناسی ایران
زمان:  1383دوره 8
 
 
چکیده: 

سرب يكي از مهمترين آلوده کننده هاي محيط زيست انسان است. اين عنصر از طريق تغذيه و تنفس وارد بدن مي شود. بعد از جذب ابتدا در كبد، كليه و ديگر بافتهاي نرم توزيع مي شود و در دراز مدت درون استخوانها تجمع مي يابد. اين ماده مي تواند سيستم هاي محتلف از جمله سيستم ايمني و كبد را تحت تاثير قرار دهد. يكي از خصوصيات سرب تجمع در بدن و ايجاد سميت مزمن مي باشد. با اينكه سرب يكي از مهمترين فلزات سنگين مورد تحقيق در سالهاي اخيرمي باشد، ليكن تاكنون هيچ مكانيسم مشخصي براي سميت آن به اثبات قطعي نرسيده است. نظر به اينكه سيستم پرفيوژان نزديك به حالت فيزيولوژيك و طبيعي بدن است از اين جهت در مطالعات in vitro كبدي استفاده شاياني دارد. در اين سيستم سلولهاي كبدي به طور مستقيم در مجاورت غلظتهاي مختلف از مواد شيميايي قرار مي گيرند.
در اين مطالعه كبد موش صحرايي توسط مايع كربس - هنزيليت (Krebs – Henseleit) حاوي سم كلريد سرب با غلظت 0.1mg\L به مدت يك ساعت پرفيوز شد. ميزان آنزيمهاي ترانس آميناز (AST, ALT) ليپيدپراكسيداسيون در مايع پرفيوژن و پروتئين تام در بافت كبد هموژنيزه شده به عنوان شاخص هاي سميت كبدي در نظر گرفته شدند. به منظور كاهش آثار سميت سرب، از اثر محافظتي دي يپريدامول و سيلدنافيل با دوز 50µM به صورت همزمان درماني (combination) و پيش درمان (pre-treatment) استفاده شد. تركيبات مورد مطالعه در حالت پيش درمان 25 دقيقه قبل از تجويز سم ودرحالت همزمان درماني بطور همزمان تجويز گرديد. نتايج بدست آمده نشان داد كه آنزيمهاي ترانس آميناز در نمونه مايع پرفيوژ شده از كبد تفاوت معني داري با گروه سرب و كنترل نشان نمي دهد. همچنين نتايج نشان داد كه دي پيريدامول وسيلد نافيلد در دو گروه درمان همزمان و پيش درمان ميزان ليپدپراكسيداسيون را به طور معني داري نسبت به گروه سرب كاهش مي دهند (P<0.001).
از مطالعه انجام شده چنين نتيجه گيري مي شود كه سرب مي تواند در كبد استرس اكسيداتيو ايجاد كند. همچنين سبب افزايش پراكسيداسيون چربي ها، كاهش سطح گروههاي تيول و كاهش قدرت آنتي اكسيداني شود كه در ماده انتخابي با مهار كننده هاي اختصاصي فسفودي استراز CAMP و CGMP (دپيريدامول) مي باشد. مكانيسم ايجاد استرس اكسيداتيو توسط سرب زياد مشخص نيست ولي آنچه مسلم است اين است كه تركيباتي كه سبب استرس اكسيداتيو مي شوند مي توانند دفاع آنتي اكسيداني سلولها را كاهش دهند كه در نهايت منجر به آسيب هاي سلولي و اختلالات سيستميك شوند.

 
كليد واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 165  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی