مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر انالاپريل بر التهاب و توليد سايتوکينهاي IL-1β و IL-8 در آرتريت مزمن

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: نيك بخت فرناز*,نجفي پور حميد,دبيري شهريار
 
 *گروه و مرکز تحقيقات فيزيولوژي، دانشگاه علوم پزشکي کرمان
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: آنژيوتانسين II علاوه بر آن که به عنوان يک هورمون افزايش دهنده فشار خون مطرح است، داراي اثرات التهابي نيز ميباشد. از آن جا که وجود آنزيم تبديل کننده آنژيوتانسين (ACE) در بافت سينويال ملتهب نشان داده شده است، در اين تحقيق ما نقش انالاپريل را در تعديل التهاب و نيز توليد سايتوکين هاي پيش التهابي در آرتريت مزمن مورد بررسي قرار داديم.
روشها: التهاب مزمن با روش
AIA (القا آرتريت توسط آنـتي ژن) در خرگوش ايجاد شد. داروي انالاپريل به صورت خوراکي با دوز 5.7 mg/kg در روز، دو هفته قبل (گروه پروفيلاکسي) و يا دو هفته پس از ايجاد آرتريت (گروه درماني) به حيوانات داده شد. ميزان فعاليت ACE در سرم حيوانات توسط متد HPLC سنجيده شد. ميزان سايتوکينهاي پيش التهابي IL-1b و IL-8 در مايع سينويال سنجيده شد و مفاصل زانو در هر دو گروه از نظر شاخص هاي بافتي التهاب تحت ارزيابي قرار گرفتند.
نتايج: نتايج نشان داد که انالاپريل سبب کاهش معني دار فعاليت
ACE در سرم حيوانات تحت درمان گرديد (p=0.004). انالاپريل اگر چه بر روي غلظت IL-8 در مايع سينويال اثري نداشت، ولي موجب کاهش غلظت IL-1b در گروه پروفيلاکسي گرديد (p<0.05). بررسيهاي بافت شناسي نشان داد که انالاپريل سبب کاهش معني دار در هايپر پلازي ويلوس ها و تشکيل پانوس p<0.05) در هر دو گروه) گرديد. در گروه پروفيلاکسي هيچ گونه تخريبي در استخوان مشاهده نشد و سطح غضروف يا کاملا سالم و يا به ميزان اندک تحت هجوم سينويوسيتها قرار گرفته بود ولي در گروه درماني سطح غضروف اغلب تخريب شده بود.
نتيجه گيري: در کل نتيجه گيري ميشود که انالاپريل ميزان توليد سايتوکين پيش التهابي
IL-1b را کاهش داده و از ميزان تخريب مفصل در آرتريت مزمن ميکاهد .

 
كليد واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 47  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی