مشخصات مقاله

عنوان: 

مطالعات كلينيكي و هيستولوژيکي اثرات موضعي «اسيد رتينوئيک» بر سير تکوين بافت «بلاستما»؛ در مدل لاله هاي گوش پانچ شده خرگوش (نژاد نيوزلندي)

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: برزا علي*,مهدوي شهري ناصر,رخشنده حسن
 
 *دانشگاه آزاد اسلامي واحد مشهد، دانشكده علوم، گروه زيست شناسي
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: بافت «بلاستما» گروهي از سلولهاي تمايز نيافته اي هستند كه در بخشهايي از بدن يك موجود زنده قادر به تقسيم و تمايز مي باشند. اين سلولها شباهت زيادي به سلولهاي دوران جنيني داشته و به عبارت ديگر مي توانند در پيدايش و تكامل جنيني اعضا و يا فرايند ترميم و بازسازي بافتهاي آسيب ديده مشاركت نمايند. با توجه به اهميت روزافزون سلولهاي بنيادي و در راستاي مطالعه پديده ترميم و بازسازي يکي از مثالهاي اپي مورفيک در پستانداران، تشکيل اوليه بافت «بلاستما» و سپس جايگزيني مجدد انواع بافتهاي پايه در سوراخهاي ايجاد شده در گوش خرگوش مي باشد .(Williams Boyce -1980)از اين رو بافت «بلاستما» خرگوش، مدل خوبي براي مطالعه اثر عوامل تراتوژن است (Pfeiffer - 1985).
هدف: آنچه در اين تحقيق مورد نظر است؛ بررسي اثرات موضعي «اسيد رتينوئيك» در دوز بالا بر روند ترميم بافت بلاستما مي باشد (Wei & Makori - 1999).
روش: در اين راستا از خرگوش هاي نر سفيد، نژاد نيوزلندي با وزن 5/2 كيلو گرم و محدوده سني 6 ماه استفاده شد كه با ايجاد 6 سوراخ 5/4 ميليمتري در هر گوش مجموعا 9 نمونه تست و 9 نمونه كنترل مورد آزمايش قرار گرفتند. در نمونه هاي تست پماد ترتينوئين 1% و در مورد نمونه هاي كنترل از پماد پايه استفاده گرديد.
نتيجه گيري: نتايج حاصل از بررسي هاي كلينيكي و ارزيابي اطلاعات آماري و نمودارهاي حاصل نشان دادند كه استفاده موضعي از اسيد رتينوئيك در دوز بالا تاثير قابل توجهي بر سرعت ترميم ندارد، بلكه بيشتر، شكل ترميم را دچار تغيير مي كند. در نمونه هاي تست هرگز پوسته زخم تشكيل نشد. زخمهاي تست حتي پس از چند هفته هنوز تازه و ملتهب بودند. نكته جالب اين بود كه در همه نمونه هاي تست پس از بسته شدن زخم يك بافت جوشگاهي نسبتا بزرگ
(Hypertrophic Scar) به سمت داخل گوش وجود داشت كه در هيچكدام از نمونه هاي كنترل مشاهده نشد. تحقيقات هيستولوژيكي و مطالعات ميكروسكوپ نوري و الکتروني نشان دادند که اسيد رتينوئيک در دوز بالا بعنوان يک تراتوژن بر روند ترميم تاثير گذاشته و عملا با افزايش تکثير بي رويه سلولي بافت جوشگاهي بزرگي را ايجاد مي کند. اين يافته مي تواند تاييدي باشد بر اينکه گوش هاي پانچ شده خرگوش مدل مناسبي در جهت تاثير عوامل تراتوژن مي باشند.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 63  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی