مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر ديابت مليتوس بر فعاليت حركتي معده موش صحرايي در In vitro

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: نبي زاده فاطمه,عادلي سهيلا*
 
 *گروه فيزيولوژي، دانشگاه علوم پزشكي تهران
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

تعداد زيادي از ديابتيك ها دچار شكم درد استفراغ و نفخ مي باشند. از طرفي مشاهده شده در ديابتيها تخليه معده بكندي صورت مي گيرد. تاكنون نيروي انقباضي معده كه تا حدودي مي تواند گوياي فعاليت حركتي معده باشد تحت تاثير ديابت بررسي نشده لذا در اين مطالعه اثرديابت بر فعاليت حركتي معده در شرايط پايه و تحريك شده با Ach بررسي شد. موشهاي صحرايي نژاد نر Wistar با وزن 250-350 گرم استفاده گرديد. حيوانات با  STZ45 mg/kgIPمي شدند. گروه Vehicle نرمال سالين و گروه كنترل هيچ ماده اي نمي گرفتند. هفته اي يكبار به مدت پنج هفته قند خون اندازه گيري مي شد. معيار تشخيص ديابت قند خون بالاي300mg/dl  بود. روز 35، حيوانات با  50mg/kg IP نسدونال بيهوش مي شدند سپس لاپاراتومي شده و حلقه اي از فوندوس معده به حمام بافتي حاوي محلول كربس اكسيژنه شده منتقل مي گرديد و به ترانسديوسر انقباض ايزومتريك و فيزيوگراف متصل و نيروي انقباضي در شرايط پايه و تحريك ثبت مي شد. نيروي انقباضي معده در حالت پايه ، براي سه گروه كنترل، Vehicleو ديابتيك به ترتيب 5/0±49/1، 33/0±78/1 و 3/0±25/1 گرم تانسيون بر ميلي گرم بافت شد. در حالت تحريك در سه گروه فوق بترتيب 64/0±7/5، 64/0±17/5 و 51/0±1/4 گرم تانسيون بر ميلي گرم بافت گرديد، كه تفاوت معني داري در نيروي انقباضي معده در حالت پايه و تحريك شده بين گروهها ديده نشد. اما نيروي انقباضي در حالت تحريك با استيل كولين نسبت به شرايط پايه در هر گروه افزايش معني داري داشت. نتايج نشان داد كه ديابت ناشي از  STZنتوانسته بر نيروي انقباضي معده اثر بگذارد. در حاليكه در تحقيقات قبل ديابت با دوره كوتاهتر توانسته ترشحات معده را تغيير دهد. لذا به بررسي بيشتر نياز است.

 
كليد واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 23  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی