مشخصات مقاله

عنوان:  اثرات مرفين و نالوکسان بر فعاليت هاي اپي لپتيک خودبخودي در برش هاي هيپوکامپ
نوع ارائه: پوستر
نویسنده: اسماعيلي محمدحسين,حقدوست يزدي هاشم,غيبي نعمت اله
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: پپتيدهاي اپيوئيدي نشان داده شده است که در مکانيسم هاي که توسط آنها فعاليت هاي اپي لپتيك خاتمه مي يابند دخالت دارند. اپيوئيدها داراي اثرات پيچيده بر فعاليت هاي اپي لپتيك مي باشند. بستگي به شرايط آزمايش هم اثرات ضد اپي لپتيك و هم اثرات تشديد كننده اپي لپسي براي آنها گزارش شده است.
هدف: تعيين اثرات دوزهاي مختلف مرفين و نالوکسان بر فعاليت هاي اپي لپتيک خود بخودي در برش هاي هيپو کامپ.
مواد و روش ها: براي اين منظور برش هاي 400 ميکرومتري از مغز موش هاي 10 تا 25 روزه نژاد ويستار تهيه شد. فعاليت هاي اپي لپتيک در برش ها به وسيله پرفيوژن دايمي آنها با مايع مغزي نخاعي منيزيم کم
(low-Mg2+ ACSF) ايجاد شد. ثبت خارج سلولي از ناحيه CA1 هيپوکامپ انجام شد. فعاليت هاي اپي لپتيک بوسيله ارزيابي فرکانس و دامنه و دوام امواج اپي لپتيک قبل و بعد از کاربرد داروها صورت گرفت.
يافته ها: نتايج ما نشان داد که غلظت پايين مرفين
(10 mM) فعاليت هاي اپي لپتيك را خاموش کرد در حالي که غلظت متوسط (30 mM) و بالا (100 mM) مرفين فعاليت هاي اپي لپتيك هيپوکامپ را به صورت وابسته به دوز تشديد کرد. اين اثر به وسيله اضافه کردن نالوكسان کاملا معکوس شد. اثرات متفاوت مرفين بر اپي لپسي، پيشنهاد مي کند که مرفين در غلظت هاي متفاوت بر روي گيرندهاي متفاوت يا به وسيله مکانيسم هاي متفاوت عمل مي کند. به نظر مي رسد که فعال شدن گيرنده هاي مرفين منجر به مهار نورون هاي گاباارژيک و از طريق آن منجر به تحريک نورون هاي پيراميدال و در نتيجه تشديد اپي لپسي مي شود.
نتيجه گيري: نتايج ما همراه با نتايج ساير محققين نشان مي دهد كه اثرات مرفين و داروهاي شبه مرفين بر روي اپي لپسي به جنس، سن، غلظت، محل تزريق و روش تحقيق بستگي دارد
.

 
كليد واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 57  
 


آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی