مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي اثر اندوکانابينوئيد پالميتويل اتانول آميد (PEA) بر کيندلينگ ناشي از پنتيلن تترازول (PTZ) در موش صحرايي نر

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: آقايي ايرج*,رستم پور محمد,معتمدي فرشته,بابايي پروين,خاك پورطالقاني بهروز,نادري نيما
 
 *گروه فيزيولوژي، دانشگاه علوم پزشکي شهيد بهشتي
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: در سالهاي اخير با کشف گيرنده هاي CB1 و CB2 و اثبات وجود سيستم اندو کانابينوئيدي اثرات ضد صرعي کانابينوئيدها (خصوصا آگونيست هاي (CB1 بررسي شده است. اثرات ضد صرعي PEA (ليگاند طبيعي (CB2 بررسي نشده است. در اين مطالعه اثرات تزريق داخل بطني PEA بر کيندلينگ ناشي از PTZ بررسي شده است.
روشها: 50 سر موش صحرايي نر نژاد ويستار به هفت گروه شامل: کنترل،
vehicle و دريافت کننده (1, 2.25, 10, 5, 5 g/Ratm) PEA تقسيم شدند. حيوانات با داروي کتامين/زيلازين بيهوش شدند و پس از گذاشتن سر موش در دستگاه استروتاکس، کانول راهنما در بطن طرفي چپ فيکس شد. پس از يک هفته بهبودي، با تزريق (37.5 mg/kg.ip) هر 48 ساعت يکبار کيندلينگ شروع شد. شاخص هاي مورد ارزيابي شامل: زمان تاخير تا شروع مرحله يک (L.P.) تشنج، معکوس مدت زمان شروع مرحله (inverse S.5 in.) 5، مدت زمان مرحله (S.5 du.) 5 و مراحل تشنج مي باشد.
نتايج: اين مطالعه نشان داد که
PEA در تمام دوزها در مقايسه با گروه کنترل و vehicle با P<0.001 موجب افزايش L.P. مي شود. در دوزهاي 5/2 ميکروگرم و بالاتر معکوس زمان شروع مرحله 5 تشنج  را با P<0.01، مدت زمان مرحله 5 را با P<0.001 و مراحل تشنج را با P<0.005 کاهش مي دهد.
نتيجه گيري: اين نتايج نشان مي دهد که علاوه بر گيرنده
CB1، گيرنده CB2 هم مي تواند در کنترل تشنجات نقش داشته باشد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 152  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی