برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

تغييرات در ميزان فسفريلاسيون رسپتور فاکتور رشد انسوليني I و و پروتئين متصل شونده به آن (IGFBP1) در مغز موشهاي صحرايي مقاوم به انسولين

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: عباسي رقيه,پروانه تفرشي آزيتا*,جلال راضيه,درويش علي پور شميلا,سپهري حوري,عادلي خسرو
 
 *پژوهشگاه ملي مهندسي ژنتيک و زيست فناوري، تهران، ايران
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: تاکنون دو نوع ديابت I و II شناسايي شده اند. ديابت نوع I يا ديابت جواني به نام ديابت غير وابسته به انسولين بوده و در آن سلولهاي بتاي پانکراس مسوول توليد انسولين تخريب شده و لذا انسولين توليد نميکنند. در ديابت نوع II با نام ديابت بالغين اختلال در استفاده از انسولين ايجاد شده و به اين ترتيب مقاومت به انسولين ايجاد ميشود. عدم حضور انسولين در مغز و در مقابل حضور رسپتورهاي انسوليني در مغز، بيان فاکتور رشد شبه انسوليني، رسپتورها و پروتئينهاي متصل شونده به آن انگيزه اي براي بررسي تغييرات احتمالي در ميزان بيان فاکتور شبه انسوليني، رسپتورها و پروتئينهاي متصل شونده به آن در مغز مدل حيواني مقاوم به انسولين (ديابت نوع  (IIايجاد کرد.
روشها: موشهاي صحرايي از نژاد
150-100 گرم) Wistar ) به مدت دو الي سه ماه با آب ساده يا حاوي فروکتوز 10% تغذيه شدند.
نتايج: نتايج بررسيهاي ايمونوهيستوشيميايي بافت مغز در حيوانات مقاوم به انسولين در مقايسه با حيوانات کنترل نشان ميدهد که عليرغم تغييرات نامحسوس در ميزان بيان فاکتور شبه انسوليني نوع
I و رسپتور آن، ميزان فسفريلاسيون رسپتور آن و پروتئين متصل شونده نوع I افزايش قابل ملاحظه اي يافته است.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج حاصل از کار ساير محققين در مورد کاهش ميزان
IGF-I در سرم و با توجه به نياز به پروتئين متصل شونده براي انتقال IGF-I از سرم به مغز، افزايش ميزان فسفريلاسيون رسپتور و پروتئين متصل شونده نوع I در مغز را ميتوان توجيه کرد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 66  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی