مشخصات مقاله

عنوان: 

مهار و برگشت تحمل به مرفين در اثر تزريق داخل نخاعي اپي نفرين در موش صحرايي

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: ستاريان ليلا*,جوان محمد,فتح الهي يعقوب
 
 *گروه فيزيولوژي، دانشکده علوم پزشکي، دانشگاه تربيت مدرس
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: يافته هاي تحقيقاتي دال بر اين است كه استرس با فعال سازي محور HPA (هيپوتالاموس- هيپوفيز- آدرنال) مانع از نشو و نماي تحمل به اثر ضد دردي مرفين مي شود. بنابراين اثر اپي نفرين (محصول بخش مركزي غده فوق کليه) بر تحمل اپيوئيدي بررسي شده است.
روشها: براي القاي تحمل به مرفين، دوز 15 ميكروگرم مرفين دو بار در روز به مدت پنج روز به شيوه داخل نخاعي
(i.t.) به موشهاي صحرايي نر تزريق مي شد. براي بررسي اثر اپي نفرين، بيست دقيقه قبل از مرفين اپينفرين با دوز 2، 5،10 و يا 20 ميكروگرم به طور داخل نخاعي تجويز مي گرديد. اثر ضد دردي مرفين توسط آزمون Tail-Flick سنجيده مي شد.
يافته ها: نتايج نشان داد در گروهي از حيوانات كه بمدت پنج روز همزمان با دريافت مرفين، اپي نفرين را هم در يکي از دوزهاي 2، 5،10 و يا 20 ميكروگرم دريافت مي كردند، مرفين در روز ششم بي دردي بارزي ايجاد كرد. پس از ايجاد تحمل با 5 روز مصرف مرفين، تزريق داخل نخاعي اپي نفرين با دوز
10 mg/rat از روز ششم همزمان با ادامه مصرف مرفين داخل نخاعي، باعث گرديد كه مرفين در روز يازدهم در مقايسه با روز ششم همان گروه بي دردي بشتري ايجاد كند.
نتيجه گيري: بر اساس اين يافته ها، اپي نفرين درون نخاعي نه تنها از ايجاد تحمل جلوگيري مي کند، بلكه آن را نيز درمان مي نمايد. پس بخشي از اثرات استرس در کاهش ايجاد تحمل به مرفين مي تواند از فعال شدن بخش مرکزي غده فوق کليه و افزايش سطح اپينفرين ناشي شود
.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 54  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی