برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر اتوسوكسمايد بر تحمل و وابستگي به مرفين در موش سوري

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: ايمن شهيدي محسن,حسين زاده حسين,اسحاقيان علي
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: در اين مطالعه، اثر اتوسوكسمايد، يه عنوان يك ضد تشنج با اثرات بلوك كنندگي كانال كلسيم نوع T، بر ايجاد يا تداوم تحمل ناشي از مرفين و علايم محروميت ناشي از نالوكسان بررسي گرديد.
روشها: با تجويز مكرر مرفين، تحمل و وابستگي ايجاد گرديد. آزمون تكان دم براي تعين آستانه درد، پرش ناشي از نالوكسان براي تعيين وابستگي و اپن فيلد براي ارزيابي لوكوموشن استفاده شد.
نتايج: تجويز مكرر اتوسوكسمايد
200, 100 mg/kg) و 400 دو بار در روز براي 4 روز) و همچنين تك دوز اتوسوكسمايد 100 mg/kg) همزمان با آخرين دوز مرفين) ايجاد و تداوم تحمل به اثر ضد دردي مرفين را كاهش داد. تجويز مكرر اتوسوكسمايد 200, 100 mg/kg) و 400 سه بار در روز براي 3 روز) و همچنين تك دوز اتوسوكسمايد 200, 100 mg/kg) و 400 سي دقيقه قبل از آخرين دوز مرفين) ايجاد و تداوم پرش ناشي از نالوكسان در موش هاي وابسته به مرفين را كاهش داد كه قابل مقايسه با كلونيدين (mg/kg 0.1 ) به عنوان كنترل مثبت بود. اتوسوكسمايد همچنين باعث كاهش فعاليت حيوانات در آزمون اپن فيلد گرديد. اتوسوكسمايد در دوز 200 mg/kg و 400، خود اثر ضد دردي داشت كه توسط نالوكسان بلوك نگرديد.
نتيجه گيري: اين نتايج نشان داد كه اتوسوكسمايد، اثر ضد دردي مستقيم دارد و مانع ايجاد و تداوم تحمل به مرفين و باعث كاهش علايم محروميت از مرفين مي گردد
.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 59  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی