برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر وابستگي به مورفين به صورت مزمن بر يادگيري فضايي در موش صحرايي

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: ميلادي‌ گرجي حسين*,رشيدي پور علي,يعقوبي فتح اله,وفايي عباسعلي,طاهريان عباسعلي
 
 *دانشگاه تربيت مدرس
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: مطالعات مختلفي به نقش سيستم اوپيوييدي در ارزيابي رفتارهاي شناختي اشاره داشته اند. اما نقش وابستگي به مورفين بر حافظه بلند مدت و كوتاه مدت مورد بحث است. لذا در اين مطالعه توانايي يادگيري و حافظه بلندمدت و كوتاه مدت فضايي موش صحرايي بدنبال تجويز مزمن خوراكي مورفين در ماز آبي موريس مورد ارزيابي قرار گرفت.
مواد و روش كار: 20 رت نر آلبينو (300-250 گرم) با تجويز مزمن خوراكي مرفين به مدت 21 روز وابسته شدند و گروه كنترل فقط محلول سوكروز دريافت مي داشتند. در آزمايش اول، رت ها روزانه 6 جلسه به مدت 6 روز متوالي جهت يافتن سكوي مخفي در وسط يك ربع مخزن تحت آموزش 60 ثانيه اي قرار گرفتند. 24 ساعت بعد از آخرين جلسه آموزش، حافظه بلندمدت فضايي رت ها در يك آزمون 60 ثانيه اي
Probe مورد ارزيابي قرار گرفت و مدت زمان طي شده در محل هدف و سرعت شنا كردن و نيز مسافت كل طي شده اندازه گيري گرديد. در آزمايش 2، دو روز بعد از پايان تست Probe موشها به مدت 5 روز و روزي 2 جلسه (با فاصله 75 دقيقه اي) آموزش ديدند (سكو روزانه متغير بود) و در روز 6 تست حافظه كوتاه مدت (اكتساب-به خاطر آوري ) انجام شد.
نتايج: در مرحله آموزش موشهاي هر دو گروه به خوبي ياد گرفتند ولي در تست
Probe زمان صرف شده اطراف سكوي قبلي در گروه وابسته به صورت معني داري كمتر از گروه كنترل بود. در مراحل اكتساب و به خاطر آوري هيچ اختلاف معني داري بين دو گروه مشاهده نشد.
نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه تجويز مزمن مورفين موجب آسيب حافظه درازمدت گرديد ولي هيچ اثري روي حافظه كوتاه مدت نداشت
.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 70  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی