مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر مركزي هيستامين و آنتاگونيست هاي H1 و H2 آن در آزمون درد فازيک موش هاي صحرايي

نوع ارائه: ----
نویسنده: خليل زاده عماد*,حمزه قوشچي نسرين,تمدن فرد اسماعيل,سيدنژاديامچي صونا
 
 *گروه علوم پايه، دانشكده دامپزشكي، دانشگاه اروميه
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: فعال شدن هيستامين مغزي از طريق گيرنده هاي H1، H2 و H3 آن درد را تحت تاثير قرار مي دهد. در مطالعه حاضر اثر تزريق داخل بطن مغزي هيستامين، كلرفنيرآمين (آنتاگونيست (H1 و رانيتيدين (آنتاگونيست (H2 بر پاسخ درد در آزمون درد فازيک موش هاي صحرايي بررسي شده است.
روشها: در موش هاي رت بيهوش شده با كتامين-زايلازين، كانول بطن مغزي شماره 22 در داخل بطن جانبي مغز كاشته شد. چهارده روز پس از جراحي، تزريقات داخل بطن مغزي سالين نرمال (كنترل)، هيستامين در مقادير 5، 10، 20، 40 و 80 ميكروگرم، كلرفنيرآمين و رانيتيدين در مقادير مساوي 20، 40 و 80 ميكروگرم و پيش تزريق كلرفنيرآمين و رانيتيدين در مقادير مساوي 80 ميكروگرم قبل از هيستامين (40 ميكروگرم) انجام شد. براي ايجاد پاسخ درد، دم حيوان تا حدود 5 سانتيمتر، سه بار و با فواصل زماني 10 دقيقه اي، در آب گرم 50 درجه سانتي گراد قرار داده شد و پاسخ درد شامل مدت زمان نهفته تا بيرون كشيدن دم از آب توسط كرونومتر دستي ثبت شد.
نتايج: هيستامين در مقادير 40 و 80 ميكرو گرم مدت زمان نهفته تا بيرون كشيدن دم از آب گرم را بطور معني دار
(p<0.05) افزايش داد. كلرفنيرآمين به تنهايي در مقدار 80 ميكروگرم پاسخ درد را بطور معني دار (p<0.05) كاهش داد. رانيتيدين به تنهايي اثري نداشت. پيش تزريق كلرفنيرآمين و رانيتيدين از كاهش درد ايجاد شده توسط هيستامين جلوگيري نكردند.
نتيجه گيري: فعال شدن هيستامين مغزي موجب كاهش درد مي شود و در اين آزمون ، كاهش درد ناشي از هيستامين مغزي توسط گيرنده هاي
H1 و H2 مركزي آن به انجام نمي رسد.

 
كليد واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 31  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی