مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر کاپتوپريل بر خود تزريقي مرفين در موش صحرايي

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: حسيني محمود*,علايي حجت اله,شريفي محمدرضا,جعفري محمدرضا
 
 *دانشگاه علوم پزشکي مشهد، دانشکده پزشکي، گروه فيزيولوژي
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: با وجود مشخص شدن نقش نوروترانسميترهاي متعدد، مكانيسمهاي دقيق وابستگي دارويي مشخص نيست. مهار كننده هاي ACE اثر ضد دردي نشان داده و در بعضي موارد اثر مرفين را آنتاگونيزه كرده اند و احتمال مي رود كه با سيستم اوپيوئيدي تداخل داشته باشند. در اين مطالعه اثر كاپتوپريل بر خود تزريقي مرفين بررسي شد.
روش کار: موشها آموزش داده شدند تا با فشار دادن پدال فعال دستگاه خود تزريقي غذا دريافت كنند. سپس وريد ژوگولر كانوله شد و كانولهاي فلزي با استفاده از استرئوتاكس داخل بطن مغزي كار گذاشته شد. بعد از بهبودي، حيوانات 11 روز و هر روز 2 ساعت داخل دستگاه خود تزريقي قرار داده شدند. حيوانات با فشار دادن پدال فعال (نه غير فعال) 1/0 ميلي ليتر مرفين (گروههاي مرفين و کاپتوپريل) يا سالين (گروه سالين) دريافت مي کردند. قبل از هر خود تزريقي سالين (در گروههاي سالين و مرفين) و کاپتوپريل (گروه کاپتوپريل) به صورت داخل بطني تزريق شد. در پايان تعداد پدالهاي فعال و غير فعال در هر گروه و بين گروههاي مختلف مقايسه شد.
نتايج: در گروه مرفين تفاوت معني داري بين تعداد فشرده شدن پدال فعال و غير فعال وجود داشت
(P<0.001) و در 3 روز آخر تعداد فشرده شدن پدال فعال از گروه سالين بيشتر بود (P<0.001). در گروه كاپتوپريل تفاوت معني داري بين تعداد فشرده شدن پدال فعال و غير فعال در 5 روز آخر وجود نداشت و تعداد فشار داده شدن پدال فعال در مقايسه با گروه مرفين كاهش يافته بود (P<0.001).
نتيجه گيري: اين مطالعه احتمال تداخل سيستم رنين آنژيوتانسين با سيستم اوپيوئيدي را تقويت مي کند که البته نياز به بررسي بيشتر دارد
.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 29  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی