برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسی اثر آمینوگوانیدین بر ادم مغزی در مدل ایسکمی مغزی موضعی- موقتی در موش صحرایی

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: حسين زاده فضه*,وكيلي عابدين,زاهدي خراساني مهدي,حسين زاده سيداحمد
 
 *مرکز تحقيقات و بخش فيزيولوژي، آزمايشگاه Cerebrovascular Research، دانشگاه علوم پزشكي سمنان
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
چکیده: 

مقدمه: ادم مغزي يکي از مهمترين مکانيسم گسترش ضايعات مغزي و مرگ و مير پس از سكته مغزي بوده و با وجود تلاش هاي صورت گرفته، تاكنون درمان موثري براي آن يافت نشده است. آمينوگوانيدين داروي است كه در کلينيک براي درمان بعضي از بيماري ها استفاده مي گردد. مطالعات قبلي در سطح مدل هاي حيواني نشان داده اند، آمينوگوانيدين ضايعات حاصل از ايسكمي مغزي را در مدل حيواني كاهش ميدهد، ولي تاكنون اثر آن بر ادم مغزي در مدل ايسكمي مغزي موضعي- موقتي بررسي نشده است.
روشها: ايسکمي مغزي موضعي- موقتي با مسدود کردن شريان مياني مغز به مدت 1 ساعت و برقراري مجدد جريان خون به مدت 23 ساعت در موش صحراييِ ايجاد مي شد. سپس اثر آمينوگوانيدين در دوزهاي
150, 75 mg/kg و 300 بر ادم مغزي با روش اندازه گيري وزن خشک- مرطوب مغز بررسي شد.
يافته ها: تجويز داخل صفاقي آمينوگوانيدين با دوز
150 mg/kg در شروع ايسکمي به طور معني داري درصد آب مغز را در مقايسه با گروه کنترل کاهش داد (P<0.001)، در حاليکه دوز 75 mg/kg و 300 اثر معني داري در مقايسه با گروه کنترل نداشت (P>0.05).
نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق نشان داد، تجويز آمينو گوانيدين در مراحل اوليه ايسکمي مغزي موضعي- موقتي، ادم را كاهش ميدهد. اين يافته ممكن است در كلينيك براي بيماران سكته مغزي سودمند باشد
.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
 
بازدید یکساله 79  
 
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی