برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثر پاروكستين بر روي آريتمي ناشي از اووابائين در دهليز مجزاي موش صحرايي

نوع ارائه: سخنراني
نویسنده: سبزه خواه سيما,نجار فرزانه,پوستي عباس,بختياريان اعظم*,حسيني ميرجمال
 
 *گروه فارماكولوژي، دانشكده پزشكي، دانشگاه علوم پزشكي تهران
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

اثر پاروكستين از مهاركننده هاي اختصاصي باز جذب سروتونين بر روي ريتمي حاصل از ديگوكسين در دهليز مجزاي موش صحرايي (رت) مورد بررسي قرار گرفت. ابتدا دهليز مجزاي موش صحرايي (رت) را که طبق روش استاندارد در حمام حاوي محلول کربس تغيير يافته قرار داده شده بود به دستگاه فيزيوگراف وصل و انقباضات آن رسم گرديد. پاروكستين به مقدار 5-10×8 مولار به محلول حمام اضافه و پس از 10 دقيقه اووابائين با مقادير سمي (آريتموزن) اضافه گرديد. ملاحظه شد که پاروكستين بطور مشخصي باعث افزايش زمان شروع آريتمي ناشي از اووابائين گرديد. پاروكستين به تنهايي اثر آريتموژن نداشت. ولي تعداد ضربانات دهليز مجزاي را بطور وابسته به غلظت کاهش مي داد (05/0>p). اووابائين (1.2 ميکروگرم بر ميلي ليتر) به تنهايي باعث شد که آريتمي قلبي پس از 4 دقيقه شروع و بطور متوسط پس از 26 دقيقه بعلت سميت دارو دچار آسيستولي يا وقفه گردد. ولي مصرف پاروكستين به مقدار 5-10×8 مولار، 5 دقيقه قبل از اضافه کردن اووابائين از 4 دقيقه به بيش از 30 دقيقه و طول زمان زنش دهليز از 30 دقيقه به بيش از 60 دقيقه افزايش يابد. از طرفي ديگر از وقوع آسيستولي يا وقفه جلوگيري گرديد. بدين ترتيب نتايج آزمايشات فوق نشان مي دهد که پاروكستين داراي يک اثر مستقيم قلبي بوده و پيشنهاد مي شود اين دارو ممکن است تحت اين شرايط باعث کاهش سميت اووابائين در دهليز مجزاي موش صحرايي (رت) گردد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 96  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی