برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي تاثيرپذيري دارو هاي سيپروترون استات و اسپيرونولاكتون در درمان طولاني مدت هيپراندروژنمي تجربي در خرگوش ماده

نوع ارائه: سخنراني
نویسنده: صائب مهدي,تابنده محمدرضا,سرکوهي پريسا
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: هيرسوتيسم عارضه اي در جنس ماده است كه با افزايش غير طبيعي توليد اندروژنها يا رشد غير طبيعي مو مشخص مي شود. در اين مطالعه ميزان تاثيرپذيري و اثرات هپاتوتوكسيك داروهاي سيپروترون استات و اسپيرونولاكتون در درمان هيپراندروژنمي تجربي در خرگوشهاي ماده مقايسه گرديد.
روشها: تعداد 15 عدد خرگوش ماده نژاد نيوزلند به 3 گروه 5 تايي تقسيم شدند. به تمام حيوانات بمنظور القا هيپراندروژنمي روزانه 5/2 ميلي گرم تستسترون انانتات و تا دو هفته تزريق گرديد. گروه هاي 1 و 2 بترتيب اسپيرونولاكتون
(10 mg/day) و سيپروترون استات (10 mg/day) بمدت 4 ماه بروش خوراكي و گروه 3 (كنترل) روزانه 2 ميلي ليتر سالين دريافت نمودند. روزهاي 30، 60، 90 و 120 پس از درمان نمونه هاي خون جمع آوري و مقادير هورمونهاي تستسترون تام (TT)، تستسترون آزاد (FT)، DHEAS و استرادايول (E2) و آنزيم هاي سرمي GGT، AST، ALT و بيلي روبين تام و كانژوگه اندازه گيري شد.
نتايج: در هر دو گروه درماني نسبت به گروه كنترل كاهش
DHEAS مشاهده گرديد كه اين اثر در مورد اسپيرونولاكتون بيشتر بود (P<0.05). اسپيرينولاكتون 2 ماه پس از درمان سبب كاهش معني دار تستسترون كل و آزاد و استروژن نسبت به ساير گروه ها گرديد (P<0.05). درمان با سيپروترون استات سبب افزايش معني دار GGT، AST و ALT نسبت به گروه درمان با اسپيرونولاكتون گرديد (P<0.05). ارتباط معني داري بين افزايش مقادير آنزيم هاي ذكر شده 3 ماه پس از درمان مشاهده گرديد (P<0.05).
نتيجه گيري: اسپيرونولاکتون داروي مفيدتر و موثرتري در درمان هيرسوتيسم مي باشد
.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 90  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی