برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

مقايسه نقش ضايعه و تحريك الكتريكي هسته دسته منزوي بر حساسيت بارورفلكسها در سيستم نروكارد يوواسكولاررتهاي مهتاد به مورفين

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: زارع رقيه*,سلطان پور نرگس
 
 *دانشگاه علوم پزشكي رفسنجان
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه و هدف: شواهد علمي قابل ملاحظه اي در مورد تداخل عمل سيستم اوپيوئيدي و سيستم كنترل قلبي عروقي در دستگاه عصبي مركزي وجود دارد. مطالعات قبلي نشان داده اند كه سيستم اوپيوئيدها درونزا، حساسيت بارورفلكسها را در افراد وابسته به مورفين كاهش مي دهد و از طرفي هسته هسته دسته منزوي بر روي كنترل بارورفلكس در سيستم نرو كارديوواسكولاررتهاي معتاد به مورفين انجام گرفته است.
مواد و روشها: براي ايجاد وابستگي، مورفين سولفات در يك جدول ده روزه به صورت
i.p به حيوانات تزريق شد سپس حيوانات با استفاده از يورتان (150 mg i.v) به ازاي هر صد گرم از وزن بدن بيهوش شدند و با استفاده از كانول PE50 حاوي سالين و هپارين (200 U/ML) شريان و وريد فمورسمت چپ كانول گذاري شد و با استفاده از دستگاه استريوتاكسي به مشخصات NTS، الكترودهاي تحريكي بر اساس اطلس پاكسينوس به داخل هسته وارد گزديد و سپس تحريكات و يا ضايعه الكتريكي به داخل هسته اعمال شد براي بررسي حساسيت بارورفلكس ها از فنيل افرين (PE) به عنوان داروي Vasoconstrictor استفاده شد تا افزايش ناگهاني فشار خون ايجاد شود سپس تغييرات ضربان قلب حاصله HR در برابر تغييرات فشار متوسط شرياني اعمال شد. (MAP) بعنوان شاخصي از حساسيت بارورفلكس ها (Bar reflex sensitivity) BRS سنجيده گرديد.
يافته ها: بررسي نتايج حاصله نشان مي دهد كه حساسيت بارورفلكس ها در گروه دريافت كننده مورفين نسبت به گروه كنترل كاهش يافته است
(P<0.05) اعمال تحريكات الكتريكي به داخل هسته اثري بر روي فشار متوسط شرياني (MAP) و ضربان قلب (HR)، در موشهاي سالم و معتاد به مورفين نداشته است. در حاليكه بعد از دريافت تحريك الكتريكي در هسته NTS، BRS نسبت به قبل افزايش يافته است (P<0.05). ايجاد ضايعه الكتريكي در هسته NTS هم MAP و هم HR را در هر دو گروه موشهاي سالم و معتاد افزايش داده است (P<0.05) همچنين اعمال ضايعه الكتريكي، BRS را هم در گروه سالم (BRS) را هم در گروه سالم (P<0.05) و هم گروه دريافت كننده مورفين كاهش داده است (P<0.01).
استنتاج: مي توان چنين نتيجه گيري كرد كه احتمالا تحريكات الكتريكي در ناحيه
NTS توانسته اند منجر به تعديل يا تقويت سيستم نروترانسميتري اين ناحيه مثل سيستم گاباارژيك شوند كه اين امر به نوبه خود توانسته حساسيت بارورفلكس ها را افزايش دهد و در نتيجه اين موشها قادر شده اند به نحو كارآمدي شوك حاصله از افزايش فشار خون در اثر تزريق PE را بخوبي كنترل كرده و تحمل بيشتري در برابر تغييرات فشار خون داشته باشد. در حاليكه اعمال ضايعه باعث مختل شدن عمل طبيعي هسته NTS گرديده است

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 58  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی