برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثرمهاري استروژن برگيرنده TRPV1

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: كياسالاري زهرا,خليلي نجف آبادي محسن
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: شواهدي مبني بر اثر تعديل كنندگي استروژن روي اعمال حسي از جمله احساس درد وجود دارد. بيان توامان TRPV1 (گيرنده درد حرارتي) و گيرنده استروژن (ERα) در سلول هاي كوچك تا متوسط DRG (گانگليونهاي ريشه خلفي) كمري-خاجي مشاهده شده است. به كار بردن كپسايسين در جسم سلولي و پروسه هاي سلول هاي عصبي DRG موجب آشكار شدن و رسوب كبالت مي شود. با استفاده از روش cobalt uptake در سلول هاي كالچر شده DRG نوعي اثر جديد استروژن، يعني اثر مهاري آن روي TRPV1 آشكار مي شود.
روش كار: سلول هاي
DRG موش هاي بالغ در محيط كشت قرار گرفته و اثر غلظت هاي مختلف استروژن (50 nM, 1 mM and 10 mM) روي پاسخ كپسايسين بوسيله آزمون كبالت مورد ارزيابي قرار گرفت.
نتايج: غلظت هاي مختلف كپسايسين (30, 50, 100 and 500 nM) به صورت وابسته به دوز موجب ايجاد رسوب كبالت در سلول هاي عصبي حسي اوليه گرديد. بكار بردن استروژن به تنهايي هيچ تاثيري در نشان دار كردن سلول ها ايجاد نكرد. پاسخ ناشي از كپسايسين با 10 دقيقه preincubation و incubation سلول ها در غلظت هاي متفاوت استروژن به صورت معني دار كاهش يافت. ميانگين اندازه سلول هاي نشان دار در سلول هايي كه كپسايسين و استروژن با هم استفاده شدند مشابه سلول هاي نشاندار بوسيله محلول كبالت بود كه حاكي از اين است كه احتمالا همان سلول هاي نشان دار شده بوسيله كپسايسين در حضور 17 بتااستروژن مهار شده اند.
نتيجه گيري: بنابراين به نظر مي رسد بيشتر سلول هاي
TRPV1 به وسيله 17 بتا استوژن مهار شده اند. نتايج ما پيشنهاد مي كند كه استروژن در حالت in vitro يك اثر مهاري روي سلول هايTRPV1  دارد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 78  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی