مشخصات مقاله

عنوان: 

انقباضات اکسنستريک ريکاوري فعاليتهاي ميوالکتريکي را بعدازفعاليتهاي خسته کننده کاهش مي دهند

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: هدايت پور نصرت اله,فارينا داريو,فالاد بورا,نيلسن لارس ارندت
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: اثرات گسيختگي مهارتهاي اکسنستريک بر روي تارهاي عضلاني گزارش شده اند.آسيب به تارهاي عضله اسکلتي ممکن است روي ريکاوري طبيعي فعاليتهاي ميوالکتريکي غشايي بعدازفعاليتهاي خسته کننده تاثير بگذارد.
روشها: سيگنالهاي الکترميوگرافي باي پولار سطحي از 10%، 20% و 30% فاصله بين ستيغ خاصره اي قدامي و لبه داخلي وخارجي کشکک، به ترتيب براي عضله پهن داخلي و خارجي گرد آوري شدند.با استفاده از يک دستگاه ايزوکنتيک آسيب به عضله چهار سرران داوطلبان وارد گرديد. داوطلبان حداکثر نيروي ارادي ايزومتريک اکستنشن زانو  و يک اکستنشن ايزومتريک درسطح 40% حداکثر تا سرحد شکست انقباض ارادي، در طي قبل، بلافاصله، 24 و48 ساعت بعد از تمرين اکسنستريک، اجرا کردند پارا مترها الکترميوگرافي شاملAverage rectified value (ARV) and mean power spectrum frequency (MPF)  در فواصل زماني معادل 10% زمان شکست انقباض ارادي از سيگنالهاي الکترميوگرافي برآورد شدند. درطي فاز ريکاوري سيگنالهاي الکترميوگرافي در فواصل زماني 1 دقيقه اي در طي  انقباضات ارادي 2-s براي 15 دقيقه ثبت گرديدند.
نتايج:
حداکثر نيروي ارادي ومدت زمان شکست انقباض ارادي در طي بلافاصله، 24 و48 ساعت بعد از تمرين کاهش يافت(P<0.05). ريکاوري MPF  همچنين به طور معني‌داري با توحه به مقدار پايه، بعد از تمرين کاهش يافت (ANOVA: F=11.7, P=0.000; SNK: P<0.05),  در مقايسه با مرحله پيش از تمرين.
نتيجه گيري:
نتايح ممکن است نشاني از سو عملکرد مکانيسمهاي مرتبط با ريکاوري فعاليتهاي ميوالکتريکي، مانند پمپ سديم پتاسيم و يا تغييرات نفوذ پذيري يوني غشايي در پاسخ به انقباضات اکسنستريک بدهند.

 
كليد واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 33  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی