برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

جداسازي و کشت آزمايشگاهي کراتينوسيت هاي پوست انسان و تهيه ورقه اپيدرمي قابل پيوند به بيماران سوخته

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: موفق جبرئيل,جعفري محمودرضا,آموزگار محمدحسن,طباطبايي يزدي سيدعباس
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: کراتينوسيت هاي انسان در شرايط آزمايشگاهي به روشهاي مختلف کشت داده شده و با استفاده از نمونه کوچکي از پوست، سطح وسيعي از ورقه اپيدرمي توليد گرديده و به عنوان گرافت براي معالجه اپيدرم آسيب ديده، به خصوص در درمان سوختگي استفاده شده است .
هدف: جداسازي و کشت آزمايشگاهي کراتينوسيت پوست انساني و تهيه ورقه اپيدرمي بدون استفاده از لايه تغذيه کننده.
روش اجرا: براي جداسازي اپيدرم از درم، روش تريپسين گرم به کار برده شد ، سپس کراتينوسيت ها را از اپيدرم جدا کرده و در محيط
DMEM حاوي سرم و مکمل هاي مختلف از جمله کلراتوکسين وفاکتور رشد اپيدرمي ، با دانسيته بالا کشت داده شدند. ورقه اپيدرمي يکپارچه حاصله را با استفاده از آنزيم ديسپاز گريد II ، از کف فلاسک کشت جدا کرده و بر روي گاز وازلينه انتقال داده شد . ورقه اپيدرمي کشت داده شده از نظر بافت شناسي مطالعه گرديد .
يافته ها: کراتينوسيت ها به صورت کلني هاي متعدد رشد و گسترش يافته و ورقه اپيدرمي يکپارچه، متشکل از چند لايه ايجاد نمودند. با گذشت زمان، لايه هاي سلولي افزايش يافته و ورقه اپيدرمي ضخيم تر گرديد . در مواردي که رشد و گسترش کراتينوسيت ها، به کندي صورت گرفت، فيبروبلاست ها نيز که در سوسپانسيون اوليه سلولي وجود داشتند، رشد نمودند. در بررسي بافت شناسي، سلولهاي ژرميناتيو در لايه بازال و سلولهايي با تمايز نسبي در لايه سوپرا بازال و نيز ملانوسيت ها ديده شد. ورقه اپيدرمي پس از جدا شدن توسط ديسپاز، منقبض شده و ابعاد آن کاهش يافت
بحث: ورقه هاي اپيدرمي اتولوگ کشت شده ، مي توانند جانشين دایمي پوست در بسياري از جراحت هاي اپيدرم ، بخصوص در سوختگي شديد گردند. با استفاده از دانسيته بالاي کشت کراتينوسيت ها ، علي رغم سهولت کار، سطح محدودتري از ورقه اپيدرمي را مي توان توليد نمود و ساب کالچر آن نيز مشکل است، لذا در صورت نياز به سطح وسيع از ورقه اپيدرمي، استفاده از لايه تغذيه کننده متشکل از فيبروبلاست هاي
3T3 موش توصيه مي شود . براي تهيه ورقه اپيدرمي ضخيم تر و متشکل از لايه هاي سلولي بيشتر ، بهتر است دو تا سه هفته پس از کشت، اقدام به جداسازي آن توسط ديسپاز نمود . تمايز نهايي و تشکيل لايه استراتوم کورنئوم پس از پيوند به بيمار سوخته، انجام مي پذيرد .

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 152  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی