مشخصات مقاله

عنوان: 

نقش سرمايه اجتماعي در تشكيل سرمايه انساني

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: سوري علي*
 
 *گروه اقتصاد، دانشگاه بوعلي سينا
 
عنوان همایش: همايش اشتغال و نظام آموزش عالي كشور
نوع همایش:  وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
حامی: دانشگاه تربیت مدرس و وزرات علوم و تحقیقات و فناوری
زمان:  1384دوره 2
 
 
چکیده: 

اشتغال نيروي كار تحصيل كرده به معني بكارگيري نيروي كار با تخصص و با كيفيت بالاتر و به عبارت ديگر به معني بكارگيري سرمايه انساني است. بديهي است كه اين امر وابسته به عوامل مختلفي است كه كاركرد آنها نقش تعيين كننده اي در آينده آموزش عالي كشور دارد. در ايران طي سالهاي اخير از يك طرف تغييراتي در تركيب تقاضا براي آموزش عالي (افزايش سهم زنان در ورود به دانشگاه) بوجود آمده و از طرف ديگر نرخ بيكاري فارغ التحصيلان افزايش قابل توجهي يافته است. اين مساله از يك طرف ناشي از افزايش نسبي تعداد دختران ديپلمه و از طرف ديگر ناشي از بازدهي سرمايه انساني و چشم انداز بكارگيري آن در شرايط فعلي كشور است. كاهش تمايل نسبي مردان براي ورود به آموزش عالي تا حدودي معلول اين موضوع است كه چشم انداز مناسبي براي اشتغال فارغ التحصيلان آموزش عالي نمي بينند و هم چنين بازدهي آن در مقايسه با سرمايه گذاريهاي ديگر و مشاغلي كه نياز به تخصص ندارند، پايين تر است و تفاوت محسوسي ندارد.
در تبيين موضوع فوق شايد بتوان از جنبه هاي مختلفي، شرايط فعلي را تبيين نمود. اما يكي از نظريه هايي كه اخيرا مطرح شده و تحت عنوان سرمايه اجتماعي است مي تواند تا حدود زيادي شرايط فعلي را تبيين نمايد. سرمايه اجتماعي از جنبه هاي مختلفي بر عملكرد اقتصادي اثر مي گذارد. يكي از مباحثي كه در چهاچوب سرمايه اجتماعي تحليل مي شود اين است كه سرمايه گذاري در سرمايه انساني در صورتي شكل مي گيرد و افزايش مي يابد كه سرمايه اجتماعي به اندازه كافي وجود داشته باشد. در شرايطي كه سرمايه اجتماعي رو به زوال رود، تمايل به سرمايه گذاري در سرمايه انساني و كسب تخصص ها توسط افراد كاهش مي يابد. زيرا در چنين شرايطي بازدهي حاصل از ساير فعاليت ها بسيار بيشتر از سرمايه انساني است.
در راستاي بحث فوق، اين مقاله به تحليل نقش سرمايه اجتماعي در تشكيل سرمايه انساني مي پردازد. نتايج اوليه اين مقاله نشان مي دهد كه طي سالهاي اخير سرمايه اجتماعي در كشور دچار نزول شده و از اين طريق موجب كاهش تمايل به سرمايه گذاري در سرمايه انساني شده است. اين نتيجه مي تواند با تغييرات اخيري كه در تركيب تقاضا براي آموزش عالي بوجود آمده است سازگار باشد. در اين چهارچوب به نظر مي رسد كه آينده آموزش عالي در گرو بازسازي سرمايه اجتماعي است. زيرا در شرايطي كه سرمايه اجتماعي به اندازه كافي وجود دارد نهاده هاي توليدي از جمله سرمايه انسانيچ در يك شرايط طبيعي و عادي بكار گرفته مي شوند و هر كدام بازدهي واقعي خود را كسب خواهند كرد. در چنين شرايطي بازدهي حاصل از تحصيلات عالي بطور نسبي بيشتر مي شود، زيرا امكان كسب درآمد از راههاي كه نساز به سرمايه (چه سرمايه انساني و چه سرمايه اجتماعي) ندارند كاهش مي يابد.

 
کلید واژه: سرمايه اجماعي، اشتغال، سرمايه انساني
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 122  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی