مشخصات مقاله

عنوان: 

مقايسه ميزان استرس زاهاي زندگي در افراد مبتلا به آسم و افراد عادي

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: مرادي اعظم*,اسماعيلي مريم
 
 *دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی
 
عنوان همایش: همايش دوسالانه ايمونولوژي، آسم و آلرژي
نوع همایش:  وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکي
حامی: دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی ایران
زمان:  1386دوره 6
 
 
چکیده: 

مقدمه: استرس و سلامت رواني بر آسم هم تاثيرات فيزيولوژيکي و هم تاثيرات رفتاري دارند(شالوئيتز، شانون و ويس، 2006). در اروپا و امريکا شيوع آسم در حال افزايش است که اين افزايش نمي تواند صرفا بر اساس تغيير روشهاي تشخيصي توضيح داده شود بلکه يکي از دلايل آن افزايش استرس زاهاي محيطي است (کيمبر، 1998). بين 20 تا 35 درصد بيماران مبتلا به آسم در طول دوره هاي استرس حالشان بدتر مي شود (فورسايت، ابينگ، گوردون، بفوس و ويلاگوتيس، 2004). يافته هاي پژوهش شالوئيتز و همکاران (2006) نشان مي دهد که استرس هاي زندگي، افسردگي و ويژگيهاي دموگرافيک به ترتيب مهم ترين پيش بيني کننده هاي حمله هاي آسم هستند و هر حمله آسمي با استرس زاهاي منفي زندگي ارتباط دارد. ابوصفي، کمپل، لاويس، ابوت و ديتو  (2005) در پزوهشي دريافتند که مقابله منفعل با استرس زاهاي زندگي با کنترل ضعيف آسم ارتباط دارد. فورسايت و همکاران (2004) در پژوهشي حيوانات را در معرض استرس زاهاي کوتاه مدت (سه روز) يا بلند مدت (هفت روز) قرار دادند. بعد از استرس کوتاه مدت تعداد سلول هاي ملتهب کاهش يافت، در حالي که سطح اينترليوکين IL-13, IL-9, (IL)-6، افز ايش يافت. برعکس بعد از استرس بلند مدت تعداد سلولهاي ملتهب افزايش يافت که مستقل از پاسخ گلوکوکورتيکوئيدها بود، اما در سطح سيتوکين تغييري به وجود نيامد. نتايج تحقيق لايوب، سوربو، فيتز جرالد و اسپرال (2003) نشان داد که به هنگام تجربه مجدد استرسزاي هيجاني واقعي از طريق بازگويي آن، پاسخ ريوي اوليه به ذرات آلرژي زاي وارد شده به ريه در زنان مبتلا به آسم  آلرژيک تضعيف مي شود. جاچيم و همکاران (2003) در تحقيقي دريافتند که استرس، التهاب ناشي از ورود ذرات آلرژي زا به ريه را افزايش مي دهد. نتايج تحقيق ساندبرگ و همکاران (2000) نشان مي دهد که وقايع دشوار زندگي هم به خودي خود و هم به همراه استرس شديد مزمن احتمال بروز حملات آسم را افزايش مي دهد. وقايع دشوار زندگي که با استرس شديد مزمن همراه نيستند، در دوهفته اول بر ميزان بروز حملات آسم تاثير نمي گذارند بلکه خطر بروز اين حملات را در چهار هفته بعد افزايش مي دهند. وقتي که اين وقايع با استرس شديد مزمن همراه هستند سريعا و در دو هفته اول احتمال بروز حملات آسم را افزايش مي دهند. کار، لهرر، هوچرون و جکسون (1996) در پژوهشي دريافتند که استرس زاهاي روانشناختي از طريق کاهش مقاومت راه عبور هوا احتمال بروز حملات آسم و حملات پانيک را افزايش مي دهند.
با توجه به آنچه مطرح شد و با عنايت به اينکه ويژگيهاي فرهنگي و اجتماعي خاص جامعه ما ممکن است نقش استرس زاهاي زندگي در تشديد آسم را تحت تاثير قرار دهد، هدف اين تحقيق مقايسه ميزان استرس زاهاي زندگي در افراد مبتلا به آسم و افراد عادي در شهر اصفهان بود.
روش: جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه بيماران مبتلا به آسم و افراد سالم شهر اصفهان در سال 85 ميباشد. نمونه اين تحقيق عبارت بودند از 30 نفر از مبتلايان به آسم (شامل 15 زن و 15 مرد) که در طول يک هفته در سال 85  به مطب متخصصين داخلي و ريه در شهر اصفهان مراجعه کرده بودند و 30 نفر از  افراد سالم اين شهر (شامل 15 زن و 15 مرد) که به طور تصادفي از جمعيت عادي انتخاب شدند. آزمودنيهاي مبتلا به آسم با توجه به نتيجه برونكوسكوپي و اسپيرومتري و معاينه فوق تخصص ريه، تشخيص قطعي آسم مداوم داشتند و در برابر درمان دارويي مقاومت نشان مي دادند. ابزار استفاده شده در اين تحقيق پرسشنامه بررسي شرايط استرس زاي زندگي هلمز - راهه ميباشدکه پايايي و روايي آن در تحقيقات متعدد تاييد شده است. داده هاي جمع آوري شده با روش آماري T براي گروههاي مستقل و با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
نتايج: نتايج تحقيق نشان داد که ميان افراد سالم و بيمار از لحاظ ميزان شرايط استرس زاي زندگي تفاوت وجود دارد (P<0.001).
بحث و نتيجه گيري: نتايج اين تحقيق با نتايج پژوهشهاي پيشين در مورد رابطه بين استرس زاهاي زندگي و تشديد و بروز حملات جديد آسم همخواني دارد. نتايج اين تحقيق نشان مي دهد که استرس زاهاي زندگي از جمله ملاحظات مهمي هستند که در کنترل آسم بايد مد نظر قرار گيرند. اين کار منجر به کاهش شدت و ناراحتي ناشي از آسم مي شود.

 
کلید واژه: آسم ،شرايط استرس زاي زندگي، تست هلمز راهه
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 62  
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی