مشخصات مقاله

عنوان: 

چينه شناسي سكانسي سازند گدون در دو چاه آغاجاري 140 و منصوري 6 در حوضه دزفول جنوبي

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: داوود جهانده*
 
 *
 
عنوان همایش: سمپوزيوم علوم زمين
نوع همایش:  سازمان ها و مراکز دولتي و عمومي
حامی: سازمان زمین شناسی کشور
زمان:  1384دوره 24
 
 
چکیده: 

در اين پژوهش سازند گدون با سن بارمين – آپسين در منطقه فرو افتادگي دزفول (حوضه رسوبي زاگرس در جنوب غربي ايران) و در محل دو چاه آغاجاري 140 و منصوري 6 مورد بررسي قرار گرفته است. هدف از اين مقاله ارايه يك تقسيم بندي جديد براي اين سازند بر اساس چينه شناسي سكانسي مي باشد. اين پژوهش بر اساس مطالعه بر روي مقاطع نازك تهيه شده از خرده هاي حفاري دو چاه مذكور و نيز بررسي نمودارهاي گاما، نوترون و صوتي حاصل از حفاري چاهها انجام شده است. بر اساس مطالعات پتروگرافي، 6 ميكروفاسيس در اين سازند تشخيص داده شده اند كه بترتيب از محيط عميق به كم عمق شامل ميكروفاسيس A (مارن داراي فرامينيفر پلاژيك)، ميكروفاسيس B (وكستون رسي با فرامينيفر پلاژيك)، ميكرو فاسيس C (پكستون باكلسي اسفر و فرامينيفر پلاژيك)، ميكروفاسيس D (گلسنك آهكي با فرامينيفر پلاژيك)، ميكروفاسيس E (بيوكلاست وكستون با فرامينيفر بنتونيك) و ميكروفاسيس F (كوارتز وك) مي باشد. اين رخساره ها در يك پلاتفرم كربناته و در سه زير محيط زير جزر و مدي، فلات دريايي باز و محيط دريايي عميق بر جاي گذاشته شده است. مهمترين فرايند دياژنزي دولوميتي شدن مي باشد؛ فرايندهاي سيماني شدن، كلسيتي شدن و تراكم در درجه اهميت كمتري قرار دارند. بر اساس مطالعات چينه شناسي سكانسي سيستم تراكتهاي مختلفي در سازند گدون شناسايي شده اند. در اين سازند دو مرحله سطح آب پايين (LST و SMW) ودو مرحله سطح آب بالا (HST) و دو مرحله پيشروي (TST) تشخيص داده شده اند. هم چنين دو مرز سكانس از نوع 1 و 2 نيز درسازند گدون مشخص و مجزا شده اند. در نهايت بر اساس مطالعات انجام شده تغييرات سطح آب دريا در زمان بارمين – آپسين در منطقه مورد مطالعه باتغييرات جهاني سطح آب دريا مقايسه شده و از اين نظر هماهنگي بين اين دو مشاهده شده است.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 73   pdf-file
 
tabligh

moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی