برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

استفاده از مديريت خشکي در کاهش آب مورد نياز فضاي سبز

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: اميري محمدجواد,عابدي كوپايي جهانگير,ابراهيم زاده علي
 
 
 
عنوان همایش: كنفرانس بين المللي بحران آب
نوع همایش:  وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
حامی:  دانشگاه زابل
زمان:  1387دوره 1
 
 
چکیده: 

بدون شک يکي از فاکتورهاي مهم و کليدي در پايداري حيات طبيعي و انساني در شهرنشيني امروزي، فضاي سبز و محيط زيست مي باشد. فضاي سبز در توليد اکسيژن، کاهش گرد و غبار هوا به خصوص در مناطق بادخيز، جلوگيري از فرسايش خاک و کاهش تبخير شديد از سطح خاک موثر است. علاوه بر موارد ذکر شده، ايجاد فضاهاي زيبا و دل نشين و همچنين فراهم آوردن آرامش رواني را مي توان از ديگر مزاياي فضاي سبز نام برد. در اين ميان يکي از عوامل محدودکننده گسترش فضاي سبز، کمبود منابع آب قابل دسترس مي باشد. از طرف ديگر، گسترش فضاي سبز فعلي براي دستيابي به استانداردهاي جهاني سرانه فضاي سبز شهري، موجب افزايش پوشش گياهي موجود مي شود که خود به معني افزايش نياز به منابع آب است، از اين رو با توجه به اقليم خشک و نيمه خشک کشور و محدوديت هاي تامين منابع آب، لازم است راهبردهاي مديريت فضاي سبز شهري به گونه اي تغيير کند که سازگار با اهداف دراز مدت مديريت شهري در طراحي، ايجاد و نگهداشت فضاي سبز باشد. راهکارهاي گوناگوني براي مواجهه شدن با اين شرايط وجود دارد که از مهم ترين آن ها مي توان به مديريت منابع آب و آبياري فضاي سبز، انتخاب و کاشت گونه هاي گياهي مقاوم به خشکي و مناسب با اقليم منطقه، عمليات اصلاح خاک، هرس و کنترل علفهاي هرز و مديريت در توسعه فضاي سبز نام برد. بر اين اساس اجراي طرحهاي جداسازي شبکه آب فضاي سبز از شبکه آب شرب و تامين آب فضاي سبز از منابع آب غيرقابل شرب و پساب تصفيه شده در شهرها، پيگيري جدي در زمينه طراحي و اجراي سيستمهاي آبياري تحت فشار در فضاهاي سبز و جايگزيني روشهاي سنتي با بازده آبياري پايين با روشهاي آبياري تحت فشار (قطره اي، باراني، ميکرو و ...) که از بازده بالايي برخوردار است، توصيه مي شود. اعمال مديريت بر زمان و شيوه آبياري، بدين نحو که آبياري فقط در هنگام شب انجام شود و آبرساني با تانکر يا کانالهاي خاکي تبديل به سيستمهاي انتقال آب با خطوط آبرساني شود، افزايش دور آبياري (فاصله بين دو آبياري) با افزايش ظرفيت نگهداري آب و خاک با استفاده از کودهاي دامي و آلي و ابر جاذب ها (هيدروژل ها و...) و همچنين انجام آبياري به ميزان کافي و آموزش نيروهاي آبيار در فضاي سبز و اعمال نظرات کارشناسي بر نحوه آبياري، از ديگر مواردي است که در بخش اعمال مديريت بر منابع آب و آبياري فضاي سبز بايد به آن توجه شود.

 
کلید واژه: فضاي سبز، مديريت خشکي، آبياري تحت فشار، منابع آب
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 449   pdf-file
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی