برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي حضور چين در خليج فارس از منظر سياسي و اقتصادي با تاکيد بر روابط چين و ايران

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: وجدي دستگردي زهرا,صالحيان دهكردي حسين
 
 
 
عنوان همایش: همايش جامعه علمي ايرانيان مقيم چين، بررسي فرايندها و دستاوردهاي توسعه در چين
نوع همایش:  سازمان ها و مراکز غير دولتي
حامی:  مجمع دانشجويان ايراني مقيم پكن
زمان:  1397دوره 2
 
 
چکیده: 
آنگونه که از منابع علمي بر مي آيد، تبادلات تجاري دوجانبه چين و ايران از سال 1950 شروع شد و حجم تجاري دو کشور در سال 1988 به مبلغ 1215 ميليارد دلار رسيد که 657 ميليون دلار سهم صادرات چين به ايران و 558 ميليون دلار سهم صادرات ايران به چين بود. حجم تجارت دوجانبه اين دو کشور در سال 2012 به حدود 50 ميليارد دلار رسيد و چين اکنون شريک اول تجاري ايران به شمار مي رود. صادرات عمده چين به ايران تجهيزات و دستگاههاي الکترونيکي و محصولات شيميايي و واردات عمده چين از ايران نفت بوده است. سنگ معدن کروم، پلي استيلن، پنبه، پليمر، کشمش، پسته و غيره ساير اقلام وارداتي چين از ايران را تشکيل مي دهد. ما در اين مقاله به بررسي حضور چين در خليج فارس وبهره برداري اين کشور از منابع موجود در خليج هميشه فارس خواهيم پرداخت. در شرايطي که جمهوري خلق چين، رويکرد توسعه اقتصادي، صنعتي و تجارت خارجي را دنبال مي کند، نياز اين کشور به منابع انرژي فسيلي مانند نفت و گاز افزايش يافته و چنين رويه اي افزايش واردات اين محصولات را از نقاط مختلف دنيا به ويژه خليج فارس در پي خواهد داشت. محرک اصلي چين در فعال تر شدن در خليج فارس به دليل نياز اين کشور به انرژي و به موازات آن کمرنگ تر شدن نقش ايدئولوژي آن در سياست خارجي از دهه هشتاد است. پرسش محوري اين مطالعه، به چگونگي سياست چين در خليج فارس مي پردازد و در همين راستا، روند حضور اين قدرت فرامنطقه اي در اين حوزه استراتژيک انرژي بررسي مي شود. آيا جمهوري خلق چين براي پرهيز از اختلال در جريان آزاد نفت در خليج فارس، بدون ايفاي نقشي مؤثر با دنياي غرب همسو خواهد شد و يا به عنوان بازيگري مؤثر و در رقابت با ايالات متحده آمريکا در معادلات منطقه اي مي خواهد ايفاي نقش کند فرضيه پژوهش بر اين نکته تأکيد دارد که به موازت افزايش نياز به انرژي هاي فسيلي، چين حضور گسترده تري در خليج فارس در قالب مراودات اقتصادي، بازرگاني و به صورت واردات نفت، صادرات کالا و خدمات به کشورهاي-منطقه خواهد داشت. به نظر مي رسد چين درصدد ايجاد فضاي امنيتي و مقابله با نفوذ آمريکا در اين منطقه نيست و در سايه همکاري با غرب، وجود ثبات در منطقه را اولويت خود مي داند. چين در سايه سياست کلان موازنه نرم با آمريکا، رويکرد تعامل با آمريکا را در حوزه خليج فارس دنبال مي کند و در همين راستا، با برقراري روابط اقتصادي با بازيگران اصلي منطقه اي و ايجاد حس وابستگي در آنها به روابط با چين، مي کوشد جايگاه خود را در منطقه به عنوان يک بازيگر ضروري تثبيت کند.
 
کلید واژه: جمهوري خلق چين,خليج فارس,توسعه اقتصادي,نفت و گاز
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 181   pdf-file
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی