برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

راهکارهایی برای تعادل دام و مرتع در ایران

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: حيدريان آقاخاني مريم,نقي پوربرج علي اصغر,ديانتي تيلكي قاسمعلي
 
 
 
عنوان همایش: همايش منطقه اي كشاورزي، محور رشد و توسعه
نوع همایش:  دانشگاه آزاد اسلامي
حامی:  دانشگاه آزاد اسلامی، واحد مرودشت
زمان:  1387دوره -
 
چکیده: 

سير قهقرايي مراتع ايران در درجه اول مربوط به زيادي دام در مرتع و فقدان مديريت چراي مناسب در مراتع کشور مي باشد. هر چند عوامل ديگري در اين فرآيند تخريبي دخالت دارند اما مديريت مرتع و در نتيجه شيوه هاي بهره برداري از اين منبع به گونه اي است که روند را تسريع مي کند. مراتع ايران با وسعت 90 ميليون هکتار و توليد 5885 تن علوفه T.D.N، ظرفيت 16 ميليون واحد دامي را دارد. در صورتي که آمار و ارقام نشان مي دهد که فشار دام بر مراتع معادل دو برابر توان توليدي آن مي باشد. از سوي ديگر جمعيت دامدار بهره بردار از مراتع کشور نيز در سالهاي اخير از رشد چشمگيري برخوردار بوده است. نتيجه وضع موجود، تخريب روزافزون عرصه هاي مرتعي و هدر رفتن آب و خاک کشور و ايجاد سيل و طغيان هاي عظيم است. از بين رفتن ترکيب مطلوب رستني ها و جايگزيني گونه هاي مهاجم و فقر روز افزون دامداران وابسته به مراتع و بخصوص عشاير از ديگر نتايج اين فرآيند تخريبي است.
ايجاد تعادل بين توليد مرتع و دام عليرغم ظاهر ساده، يکي از مباحث پيچيده اقتصادي و اجتماعي است که بايد براي آن راه حلهاي منطقي و شيوه هاي مناسب معرفي گردد. اين امر در هر يک از مناطق رويشي و نيز در هر ايستگاه منطقه اي، شيوه و تکنيک خاص خود را مي طلبد. آنچه مهم است آن است که دامدار به دنبال کسب درآمد سالانه خود است و با توجه به وضع مالکيت موجود مراتع، سعي در بهره برداري هر چه بيشتر از مراتع جهت تعليف دام خود دارد. کاستن تعداد دام ممکن است منافع وي را تامين نکند و توليد دام را به توليد بالقوه آن نزديک ننمايد. به همين دليل در مقابل پيشنهاد کاهش تعداد دام به طرق مختلف مقاومت مي کند و اصرار بر حذف دام مازاد در عمل با شکست مواجه مي شود
.
بنابراين در رابطه با تعادل دام و مرتع دو راه حل قابل بررسي است
:
1-
اصلاح و احيا مراتع به منظور افزايش توليد آنها به حدود سه برابر توليد فعلي امکانپذير است.
2-
کاهش تعداد دامدار به حدود 1.3 تعداد فعلي که مشکل است.
راه حل اول مستلزم صرف هزينه نسبتا زياد و انجام تحقيقات کاربردي لازم در امر مديريت مراتع بر حسب مناطق رويشي مختلف مي باشد که در نهايت منجر به معرفي الگوهاي مناسب مديريتي خواهد شد. راه حل دوم با مقاومت دامداران و حقوق عرفي آنها مواجه شده و از نظر سياستهاي اشتغال در مقياس ملي با دشواري روبه رو مي شود. زيرا براي اين خيل عظيم دامدار (حدود 400 هزار خانوار) بايد مشاغل جديد تدارک ديد که خود نياز به تخصيص منابع مالي هنگفتي دارد. به هر حال به نظر مي رسد راه حل اول منطقي تر باشد. بدين منظور شيوه هاي اصلاح و احيا و افزايش عملکرد مراتع با استفاده از جميع تکنيک ها و روشها بايد در ايستگاه هاي مطالعاتي مورد بررسي دقيق قرار گيرد.

 
کلید واژه: تعادل دام و مرتع، دامدار، مديريت مراتع
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
 
بازدید یکساله 803   pdf-file
 
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی