برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

ارزيابي و مقايسه تمرين هوازي در آستانه بي هوازي تا رسيدن به واماندگي در دانشجويان ورزشکار و غيرورزشکار مرد

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: عمرايي محمد*,كابلي مرتضي
 
 *آموزش پرورش شهريار
 
عنوان همایش: همايش ملي دستاوردهاي علوم ورزشي و سلامت
نوع همایش:  وزارت علوم، تحقيقات و فناوري
حامی:  مركز آموزش تخصصي ورزش و هنر بيدار دل، دانشگاه علوم پزشكي آبادان
زمان:  1396دوره 1
 
 
چکیده: 

هدف از پژوهش حاضر بررسي ارزيابي و مقايسه تمرين هوازي (دويدن) در آستانه بي هوازي تا رسيدن به واماندگي در دانشجويان ورزشکار و غير ورزشکار مرد دانشگاه پيام نور شهر شهريار بود. جامعه آماري اين پژوهش را کليه دانشجويان ورزشکار و غير ورزشکار مرد دانشگاه پيام نور شهر شهريار تشکيل مي دادند. همچنين نمونه آماري اين پژوهش را 30 نفر از دانشجويان ورزشکار و غير ورزشکار مرد دانشگاه پيام نورشهريار شامل مي شدند، که به صورت هدفدار انتخاب شدند. در اين پژوهش از سه نوع پروتکل درمانده ساز استفاده شد. گازهاي تنفسي آزمودني ها توسط دستگاه تجزيه و تحليل گازهاي تنفسي جمع آوري شد. براي تحليل داده ها و مقايسه تمرين هوازي تا رسيدن به واماندگي در دو گروه از آزمون T مستقل استفاده شد. يافته هاي به دست آمده نشان داد که تفاوت معناداري (p<0.05) بين تمرين هوازي (دويدن) در آستانه بي هوازي تا رسيدن به زمان واماندگي در دانشجويان ورزشکار و غير ورزشکار مشاهده شد. نتيجه مي گيريم که با توجه به همگرايي نه چندان قابل اعتماد بين آستانه بي هوازي برآورد شده در دو گروه دانشجويان ورزشکار و غير ورزشکار که در شدت هاي مختلف اجراي پروتکل ورزشي، پاسخ هاي فيزيولوژيکي در دانشجويان ورزشکار و غير ورزشکار متفاوت است. مدت زمان فعاليت در آستانه بي هوازي در گروه ورزشکار 28 درصد بيشتر از گروه غير ورزشکار بود. تمرينات ورزشي در دوران دانشجويي ودر محيط دانشگاه موجب بهبود توان هوازي وبي هوازي ورزشکاران در مقايسه با دانشجويان غير ورزشکار قرار مي گيرد.

 
کلید واژه: تمرين هوازي، آستانه بي هوازي، واماندگي
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 115   pdf-file
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی