برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي غالبيت نسبي علف هاي هرز داخل مزارع گندم آبي شهرستان تبريز

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: حسن نژاد سيروس*,قيسوندي برهان
 
 * گروه اکوفيزيولوژي گياهي، دانشگاه تبريز
 
عنوان همایش: همايش علوم علف هاي هرز ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی: سازمان تحقيقات آموزش و ترويج كشاورزي
زمان:  1392دوره 5
 
 
چکیده: 

برپايه مطالعات انجام شده در رابطه با فلور علف هرز مزارع گندم آبي شهرستان تبريز، 103 گونه علف هرز متعلق به 23 تيره گزارش شد. گندميان، کاسني ها و شب بوها به ترتيب با شاخص غالبيت خانواده گي (FDI) برابر 60.2، 51.75 و 34.92 مهمترين تيره هاي گياهي اين مزارع بودند. بيابان گندمي مصري (Ermopyrum Bonaepatis (Spreng.) Nevski)، تلخه (Acroptilon repens (L.) DC.)، سلمه تره (Chenopodium album L.)، ازمک (Cardaria draba (L.) Desv.) و پيچک صحرائي (Convolvulus arvensis L.) به ترتيب با شاخص غالبيت نسبي (RD) معادل 37.46، 24.4، 21.82، 21.51 و 20.5 غالبت ترين گونه هاي علف هرزي بودند. از طرفي ديگر، اين گونه ها علف هاي هرز شايع مرتبط با گياه زراعي گندم هستند. تلخه، ازمک، پيچک صحرائي، علف هفت بند و سلمه تره به ترتيب در 83.3، 73.8، 66.7، 64.3 و 64.3 درصد مزارع گندم مشاهده شدند. اين علف هاي هرز با پراکنش گسترده همچون خيلي ديگر از علف هاي هرز کمتر يکنواخت و بيشتر لکه اي مزارع گندم اين شهرستان هستند. بيابان گندمي مصري که در بيش از 31 درصد از مزارع مشاهده گرديد بيشترين يکنواختي (64.05) را دارد.

 
کلید واژه: شاخص غالبيت خانوادگي، غالبيت نسبي، فلور علف هرز، گندم آبي، يکنواختي
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
بازدید یکساله 67   pdf-file
 


moavenatelmi
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی