برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

نقش گيرنده آدنوزيني A1 در مهار پس از تشريح در كيندلينگ موشهاي صحرايي

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: زينلي پور طاهره*,عباس نژاد هدي,شيباني وحيد,ميرنجفي زاده سيدجواد,پاليزوان محمدرضا
 
 *بخش زيست شناسي، دانشكده علوم پايه، دانشگاه شهيد باهنر، كرمان، ايران
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

مقدمه: مهار پس از تشنج به كاهش تحريك پذيري سيستم عصبي، كه به دنبال يك حمله صرعي رخ مي دهد، اطلاق مي شود. اين پديده احتمال وقوع حمله تشنجي بعدي را كاهش مي دهد در اين مطالعه نقش گيرنده هاي آدنوزيني A1 در اين پديده در تشنجهاي ايجاد شده به روش كيندلينگ آميگدال در موشهاي صحرايي مطالعه شده است.
مواد و روشها: حيوانات به وسيله تحريك الكتريكي روزانه آميگدال كيندل شدند. حيوانات كيندل شده با شدت آستانه تحريك شده و كميتهاي تشنجي آنها
 اندازه گيري شد. 10 ,30 ,60 ,90 دقيقه بعد از اولين تحريك موشها دوباره موشها تحريك داده شدند و ميزان درصد مهار (نسبت به پاسخ بعد از اولين تحريك) اندازه گيري گرديد و داده هاي حاصل به عنوان داده هاي كنترل در نظر گرفته شدند. سپس، اثر تزريق داخل بطن مغزي 3.1- دي متيل -8- سيكوپنتيل گزانتينCPT ، آنتاگونيست اختصاصي گيرنده آدنوزيني A1 بر درصد مهار بررسي شد.
نتايج: نتايج به دست آمده نشان داد كه 
200) CPTميكرومولار) درصد مهار را در زمانهاي 10 و 30 دقيقه پس از اولين تحريك كاهش داد. در حالي كه تزريق مايع مغزي نخاعي مصنوعي (به عنوان حلال دارو) هيچ تاثير معني داري بر روي درصد مهار، پس از تشنج در مقايسه با داده هاي كنترل نداشت.
نتيجه گيري: مي توان پيشنهاد نمود كه فعاليت گيرنده هاي آدنوزيني
A1 نقش مهمي در ايجاد مهار پس از تشنج دارد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 84  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی