برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

تداخل اثر سيستم هاي آنژيوتانسينرژيك ودوپامينرژيك بر اخذ آب در رتهاي نر بالغ نژاد ويستار تحت شرايط محروميت از آب

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: زينايي ايران دخت,عريان شهربانو,يغمايي پريچهره
 
 
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
 
چکیده: 

تشنگي محرك موجود زنده براي اخذ آب و همچنين تنظيم كننده پاسخهاي فيزيولوژيكي براي ثابت نگه داشتن مكانيسمهاي هومئوستاتيك مايعات بدن است. سيستم آنژيوتانسينرژيك در القا مكانيسمهاي تشنگي نقش مهمي دارد. نواحي از مغز غني از رسپتورهاي كته كولاميني و فيبرهاي دريافت كننده AngII و رسپتورهاي مربوط به آن (AT1) بوده که اين موضوع باعث توجه به ارتباط بين دو سيستم آنژيوتانسينرژيك ودوپامينرژيك با ميزان اخذ آب در تحقيق حاضر گرديد. در اين پژوهش رتهاي نر بالغ نژاد ويستار در محدوده وزني  200-250gr پس از كاشت كانولا در ناحيه بطن جانبي راست (كانولاگذاري با روش استرئوتاكسي) مورد تجربه قرار گرفته بطوري كه بعد از طي شدن دوره نقاهت حيوانات به مدت 24 ساعت از آب محروم شده و ميزان نوشيدن آب به مدت 1 ساعت در آنها مورد بررسي قرار گرفت. نتايج نشان دادند كه تيمار با كاپتوپريل (بلوکر آنزيم (Angiotensine Converting Enzyme در دوز 7µg/rat لوزارتان (آنتاگونيست (AngII در دوز 45µg/rat و كلروپرومازين (آنتاگونيستD2  دوپامينرژيکي)در دوز 40µg/rat ميزان اخذ آب را كاهش داده در حاليكه بروموكريپتين (آگونيست رسپتور D2 دوپامينرژيكي) در دوز 10µg/rat ميزان اخذ آب را افزايش داد. بنابراين نتايج اين تحقيق تاييدي بر اين موضوع است كه توانايي تقليل كاهش ميزان آب نوشي القا شده توسط لوزارتان و كاپتو پريل تغييري در افزايش آب نوشي ناشي از بروموكريپتين ايجاد نمي نمايند به اين ترتيب و با توجه به شواهد پژوهش حاضر مي توان نتيجه گيري نمود كه در سيستم دوپامينرژيك و آنژيوتانسينرژيك داراي اثر متقابلي در اخذ آب مي باشند

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 63  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی