برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

اثرات متابولیک مهارکننده های PDE در موشهای سوری نابالغ

نوع ارائه: پوستر
نویسنده: صابري كريميان مريم*,شفيعي نيك رضا,پري زاده سيدمحمدرضا
 
 *گروه زيست شناسي، دانشگاه الزهرا (س)
 
عنوان همایش: كنگره فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن فيزيولوژي و فارماكولوژي ايران، دانشگاه علوم پزشكي مشهد
زمان:  1386دوره 18
 
چکیده: 

مقدمه: آنزيمهاي فسفودي استراز (PDEs) نقش مهمي در تنظيم سطوح درون سلولي cAMP و cGMP دارند و به يازده خانواده دسته بندي مي شوند. در اين مطالعه اثرات متابوليك IBMX (مهاركننده غير انتخابي (PDE با اثر آمرينون، MC7 و MC9 (مهاركننده هاي انتخابي (PDE3 در موش سوري بررسي شده است.
روشها: موشهاي سوري (
10-12 گرم) به دسته هاي 5 تا 10 تايي با دسترسي آزادانه به آب و غذا تقسيم و يك هفته بدون درمان (C1)، روزانه سرم فيزيولوژي (C2) يا دارو (1 mg/kg) دريافت نموده و وزن روزانه ثبت شد. در انتها موشها بيهوش و از قلب خونگيري و سرم جدا شده و در -18oC منجمد گرديد. مقدار گلوكز، كلسترول و تري گليسريد در هر نمونه اندازه گيري شد.
نتايج: الگوي رشد
(GP) موشهاي نر و ماده فاقد تفاوت معني دار بود. تزريق روزانه سرم فيزيولوژي بخصوص در سه روز اول موجب كاهش معني دار رشد گرديد. GP در حضور آمرينون، در مقايسه با C2، ابتدا افزايش سپس بدون تغيير و در آخر افزايش بود. IBMX تغييري در GP ايجاد نكرد. GP در حضور MC7 ابتدا بشدت كاهش و سپس به حد كنترل باز گشت، در صورتيكه اثر MC9 مشابه اثر سرم فيزيولوژي بود. IBMX موجب افزايش معني دار كلسترول، تري گليسريد و گلوكز شد در حاليكه آمرينون موجب كاهش معني دار گلوكز و كلسترول گرديد. Mc7 و MC9 تغييري ايجاد نكردند.
نتيجه گيري: استرس موجب كاهش رشد ميشود. تطابق با محيط بعد از سه روز ايجاد ميشود افزايش اوليه رشد توسط آمرينون احتمالا ناشي از كاهش اثر استرس و اثر كاهنده
MC7 ناشي از افزايش اثر استرس بوده است. تفاوت اثر داروها در رشد و غلظت فاكتورهاي خوني نياز به بررسي بيشتر دارد.

 
کلید واژه: 
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
ارتباط خیلی زیاد ارتباط زیاد مرتبط ارتباط کمتر
 
 
بازدید یکساله 62  
 
 
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی