برای اطلاع از آخرین مقالات علمی و اخبار کرونا(COVID-19) کلیک کنید

مشخصات مقاله

عنوان: 

بررسي ارتباط تاب آوري با نيازهاي روانشناختي نوجوانان

نوع ارائه: مقاله
نویسنده: رضايي مريم*,گلستانه سيدموسي
 
 *
 
عنوان همایش: کنگره سراسري روان شناسي کودک و نوجوان
نوع همایش:  انجمن هاي علمي
حامی:  انجمن روانشناسی بالینی کودک و نوجوان ایران، دانشگاه شهید بهشتی
زمان:  1392دوره 1
 
 
چکیده: 
fiogf49gjkf0d

مقدمه: تاب آوري به ظرفيت بازگشت از چالش هاي اجتماعي، مالي و يا احساسي به تعادل مجدد اطلاق شده و بيانگر توانايي فرد جهت سازش يافتگي مجدد در برابر غم، ضربه، شرايط نامطلوب و عوامل تنيدگي زاي زندگي است. به عبارت ديگر، تاب آوري سازگاري مثبت در واکنش به شرايط نامطلوب است. تاب آوري به معناي مقاومت فعل پذير در برابر آسيب ها يا شرايط تهديدکننده نيست، بلکه فرد تاب آور مشارکت کننده فعال و سازنده محيط پيراموني خود مي باشد (رزنيک، 2010). در حالي که در جوامع مرسوم است، به نقصان ها و کاستي ها بيشتر از توانايي ها توجه شود، تاب آوري آن روي سکه است (شيخ الاسلامي، 1388) و از جمله سازه هايي است که جايگاه ويژه اي در حوزه هاي روانشناسي تحولي، روانشناسي خانواده و بهداشت رواني يافته است، طوري که هر روز بر شمار پژوهش هاي مرتبط به اين سازه افزوده مي شود (ساماني، جوکار و صحراگرد، 1386). بخشي از محبوبيت مفهوم تاب آوري و پژوهش هاي مرتبط با آن به اين دليل است که اين ديدگاه بر توانمندي ها، ظرفيت ها، اميد و قدرت فرد تمرکز دارند. اينکه عوامل محافظت کننده به عنوان سپري بر عليه رفتارهاي خطرزا و پيامدهاي همراه با آن ها مطرح هستند، تبيين کننده اين موضوع است که چرا بسياري از جوامع در سطوح محلي و ملي به شناسايي عوامل موثر بر تاب آوري و به دنبال آن، طراحي برنامه هاي درماني و ارتقاي توانايي هاي لازم در نوجوانان اقدام کرده اند (رزنيک، 2010). مکانيزم هاي محافظتي زيادي تاثيرات چالش ها را بر پيامدهاي رفتاري دانش آموزان خنثي مي کند. تحقيقات اخير نشان داده است كه اكثر نوجوانان و جوانان مي توانند از شرايط پر خطر و پرفشار به سلامت بگذرند و به سازگاري موفقيت آميز دست يابند. يافته هاي به دست آمده از اين تحقيقات نشان داده كه حداقل 50% و غالبا 70% نوجوانان پرورش يافته در شرايط محيطي ناگوار مثل فقر، جنگ و اعتياد و بيماري رواني والدين، علي رغم قرار گرفتن در معرض فشار هاي شديد، توانش اجتماعي خود را بهبود بخشيده و بر مشکلات غلبه مي کنند.( کياني دهکردي،1383). اين درحالي است که يکي از مهم ترين نشانگرهاي مقابله موثر با اين چالش ها ميزان تاب آوري دانش آموزان است. هدف از پژوهش حاضر تعيين رابطه تاب آوري با نيازهاي روان شناختي نوجوانان مي باشد.
روش: پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر، شامل کليه دانش آموزان دوره دبيرستان شهر بوشهر بود که نمونه به حجم 431 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي از جامعه مورد نظر انتخاب و مورد پژوهش قرار گرفت. ابزارهاي جمع آوري اطلاعات پژوهش شامل پرسشنامه تاب آوري کانر و ديويدسون (2003) و پرسشنامه نيازهاي روانشناختي سوبر (2007) مي باشد
.
يافته ها: يافته هاي پژوهش نشان داد كه بين تاب آوري با نيازهاي روان شناختي و ابعاد آن يعني خودپيروي، شايستگي، ارتباط رابطه معني داري وجود دارد. به علاوه نتايج تحليل رگرسيون نشان مي دهد که رابطه متغيرهاي پيش بين با تاب آوري
(MR: 0.19 R2: 0.14 F: 16.47) در سطح p<0.01 معني دار بود. بهترين پيش بين براي تاب آوري نوجوانان نيز شايستگي مي باشد.
بحث و نتيجه گيري: با توجه به اهميت تاب آوري در مواجهه دانش آموزان در برابر چالش هاي زندگي مي توان با برطرف کردن نيازهاي روانشناختي اساسي، دانش آموزان را به سمت بهره مندي از اين راهبرد مثبت مقابله اي هدايت کرد.

 
کلید واژه: تاب آوري، نيازهاي روانشناختي، نوجوانان
 
مقالات نشریه ای مرتبط: 
 
مقالات همایشی مرتبط: 
 
 
بازدید یکساله 619  
 
آخرین های بلاگ
ورود به بلاگ مرکز اطلاعات علمی